Σάββατο 21.09.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Δημήτρης Βαβύλης: Μονόδρομος η συνύπαρξη με τα άγρια ζώα

07.06.2016

Η προσπάθεια διάσωσης του γυπαετού στο ν. Τρικάλων και οι ασυνείδητοι με τις φόλες

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος χθες και τα στοιχεία που έρχονται στη δημοσιότητα για την αντιμετώπιση της άγριας ζωής και του φυσικού πλούτου, κάθε άλλο παρά ικανοποιητικά είναι, καθώς προκαλούν έντονο προβληματισμό και ανησυχία για τον τρόπο με τον οποίο ακόμα και σήμερα, αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον.

Τριάντα εννέα δηλητηριασμένα νεκρά ζώα κατέγραψαν οι Ομάδες Ανίχνευσης Δηλητηριασμένων Δολωμάτων για το 2015, κατά τη διάρκεια των περιπολιών που πραγματοποίησαν σε περιοχές της Κεντρικής Ελλάδας και της Θράκης.

Οι ομάδες δημιουργήθηκαν το Μάρτιο του 2014, στο πλαίσιο του προγράμματος  LIFE+ «Η επιστροφή του Ασπροπάρη» με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά για την ανίχνευση δηλητηριασμένων δολωμάτων και από τότε δραστηριοποιούνται στην Κεντρική Ελλάδα και τη Θράκη. Κύριος στόχος τους; Ο  έλεγχος και ο έγκαιρος καθαρισμός της υπαίθρου από δηλητηριασμένα δολώματα και ζώα πριν προκαλέσουν περαιτέρω δηλητηρίαση.

 Ο Δημήτρης και ο Κούκι, η “δική μας” Ομάδα Ανίχνευσης

Στα Τρίκαλα, τη “δική μας” Ομάδα Ανίχνευσης αποτελούν ο Δημήτρης Βαβύλης, ο Κούκι και ο Γιάννης Χονδρός που σχεδόν καθημερινά πραγματοποιούν περιπολίες στην ευρύτερη περιοχή των Μετεώρων για να εντοπίσουν δηλητηριασμένα δολώματα.

«Όλα ξεκίνησαν, πριν από λίγα χρόνια», εξηγεί ο Δημήτρης Βαβύλης «όταν μας  τηλεφώνησε ένας κτηνοτρόφος που είχε βρε έναν ασπροπάρη να βγάζει αφρούς από το στόμα, σπεύσαμε αμέσως και καταφέραμε να σώσουμε το πουλί, το οποίο ονομάσαμε και Λάζαρο. Στη συνέχεια τον απελευθερώσαμε στην περιοχή που τον σώσαμε και μετά ξεκίνησε το ταξίδι του, προς την Αφρική καθώς οι ασπροπάριδες είναι μεταναστευτικά πουλιά. Μόλις, πέρασε  τα σύνορα της Ελλάδας, στο ταξίδι για την επιστροφή, περίμενα ότι σε δύο μέρες θα έχει γυρίσει στα Μετέωρα, ωστόσο αυτό δεν έγινε, καθώς ο πομπός άρχισε να χτυπά σε ένα χωράφι στην Αμφίπολη. Ο συνεργάτης της περιοχής πήγε στο σημείο και βρήκε το Λάζαρο, μαζί με άλλα δύο πουλιά γύρω από ένα δηλητηριασμένο πρόβατο που το είχαν τοποθετήσει ως δόλωμα για τους λύκους. Δυστυχώς, τα πουλιά , το έφαγαν και μετά πέθαναν.

Αυτό ήταν η αφορμή να αρχίσουμε να ψάχνουμε την κατάσταση που επικρατεί με τα δολώματα, τόσο την περιοχή των Μετεώρων, όσο και στην Ελλάδα, γενικότερα”.

Σύμφωνα με τον κ. Βαβύλη τα δολώματα ήταν ο λόγος για τον οποίο εξαφανίστηκε ο γυπαετός από την ηπειρωτική Ελλάδα.

“Στην Πύλη είχαμε ένα ζευγάρι γυπαετών. Οπότε, αντιληφθήκαμε  ότι στην περιοχή μας υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Τότε, ο “Αρκτούρος” υλοποιούσε ένα πρόγραμμα σε συνεργασία με ένα Ισπανό για την εκπαίδευση σκύλων για τον εντοπισμό δηλητηριασμένων δολωμάτων και σκεφτήκαμε να πάρουμε και εμείς έναν σκύλο και έτσι αποκτήσαμε τον Κούκι”.

13324428_10207483771785818_1232161002_o

Φόλα θα βάλει αυτός που θέλει να κάνει κακό”

 Σύμφωνα με την αναφορά των Ομάδων  Ανίχνευσης Δηλητηριασμένων Δολωμάτων για το 2015 . το πιο κοινό είδος που βρέθηκε δηλητηριασμένο ήταν ο σκύλος (ποιμενικοί ή/και κυνηγετικοί σκύλοι) με σύνολο 24 νεκρών ζώων (61,6% των ευρημάτων), με δεύτερη την αλεπού με 9 νεκρά άτομα (23,1% των ευρημάτων). Βρέθηκαν επίσης δηλητηριασμένα 2 Όρνια, 2 Λύκοι και 2 οικόσιτες γάτες (5,1% των ευρημάτων αντίστοιχα). Συνολικά, βρέθηκαν 48 δηλητηριασμένα δολώματα (συνήθως στη μορφή ενός κομματιού δηλητηριασμένου κρέατος, αλλά και ως κέρινες «κάψουλες» που περιείχαν ζωικό λίπος και τοξική ουσία σε αρκετές περιπτώσεις). Οι κύριες πιθανές αιτίες για τη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων είναι οι ακόλουθες: εξόντωση αλεπούς ή λύκου, έλεγχος αδέσποτων σκύλων και προσωπικές διαμάχες μεταξύ κτηνοτρόφων και/ή κυνηγών.

“Μιλάμε για τις φόλες στην ύπαιθρο, διότι όλοι πιστεύουν ότι η δηλητηρίαση ζωών συμβαίνει μόνο στις πόλεις, αλλά δεν είναι καθόλου έτσι” σημειώνει ο κ. Βαβύλης και υπογραμμίζει ότι “φόλα θα βάλει αυτός που θέλει να κάνει κακό, δεν είναι μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, είναι εκείνοι που έχουν συμφέροντα. Τον Αύγουστο θα μπουν κάποιες φόλες για να σκοτώσουν κυνηγόσκυλα, τον Απρίλιο για τις αλεπούδες, αλλά δεν είναι και αυτό δεδομένο, ούτε μπορούμε να βάζουμε ταμπέλες σε κάποιες ομάδες.  Φόλα θα βάλει ο “τρελός” , διότι κάποιος για να το κάνει, θα πρέπει να βρει την παράνομη ουσία, να καθίσει στο σπίτι του να  φτιάξει το δόλωμα, να σκεφτεί που θα το τοποθετήσει και πως θα την βάλει. Είναι μια ολόκληρη διαδικασία και επίσης, τοποθετούνται με στρατηγική και σε συγκεκριμένα σημεία.

Είναι δειλία η πράξη αυτή, διότι ότι πρόβλημα έχεις θα πρέπει να το λύσεις με το διάλογο και όχι να δηλητηριάζεις τα ζώα και να σκορπίζεις θάνατο, αδιακρίτως στο βουνό”.

Ενώ, τόνισε ότι τα περισσότερα περιστατικά καταγράφονται από το Μάρτιο έως και το Απρίλιο, αλλά και μετά την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου. “Έχουμε δουλειά δυστυχώς, αλλά υπάρχει καλή συνεργασία με τους κτηνοτρόφους μετά από τόσο καιρό. Το πρωί μου τηλεφώνησε ένας κτηνοτρόφος από τον Κονισκό γιατί δηλητηριάστηκαν τα σκυλιά. Είναι σημαντικό να είμαστε σύμμαχοι” ανέφερε και τόνισε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην περιοχή των Χασίων και των Αντιχασιών, αλλά και στην περιοχή του Ασπροποτάμου.

13334448_10207483772425834_1657663310_o

«Η επιστροφή του Ασπροπάρη»

Με στόχο την αποτροπή της εξαφάνισης του Ασπροπάρη στη Βουλγαρία και την Ελλάδα υλοποιείται στην περιοχή των Μετεώρων, το πρόγραμμα  LIFE+ «Η επιστροφή του Ασπροπάρη» από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και ακόμα τρεις ΜΚΟ.

“Το πρόγραμμα εφαρμόζεται στις περιοχές “Νatura” και τα  Μετέωρα θεωρούνταν προπύργιο του Ασπροπάρη. Τη δεκαετία του 80′ είχε πάνω από 50 ζευγάρια. Υπάρχει μια μέτρηση του 1979 που έχει καταγράψει 143 πουλιά, στην περιοχή” ανέφερε ο κ. Βαβύλης.

Όπως είπε “το  2012 άρχισε η υλοποίηση του προγράμματος.  Στις 10 Απριλίου μας τηλεφώνησε ένας κτηνοτρόφος που είχε βρει έναν Ασπροπάρη να βγάζει αφρούς από το στόμα, σπεύσαμε αμέσως και καταφέραμε να σώσουμε το πουλί, το οποίο ονομάσαμε και Λάζαρο. Στη συνέχεια τον απελευθερώσαμε στην περιοχή που τον σώσαμε και μετά ξεκίνησε το ταξίδι του, προς την Αφρική,  καθώς οι Ασπροπάριδες είναι μεταναστευτικά πουλιά. Αφού, χάσαμε το Λάζαρο συνεχίσαμε με τρία ζευγάρια στην περιοχή, έως και πέρυσι το καλοκαίρι, όπου βρήκαμε νεκρό ένα πουλί μέσα στη φωλιά από δηλητηριασμένο δόλωμα. Τώρα, έχουμε 1,5 ζευγάρι διότι η μια θηλύκια δεν ήρθε από την Αφρική, και το ένα ζευγάρι έχει δύο μικρά. Αυτή είναι η πορεία του, τέσσερα χρόνια τώρα. Παλιά ήταν διαφορετικά και μιλώντας με κτηνοτρόφους μας αναφέρουν  ότι είχε πολλές φωλιές στα βράχια. Ο Ασπροπάρης θέλει κτηνοτροφία και βράχια”.

13389325_10207483775465910_1377898693_o

 “Δύσκολο πράγμα η οικολογία”

Ερωτηθείς για το εάν οι Τρικαλινοί αγαπούν το περιβάλλον, σημείωσε ότι “έχουν διαστρεβλωμένη άποψη.  Το να έχουμε ένα ποτάμι αποψιλωμένο, χωρίς καλάμια, μόνο και μόνο από αισθητική άποψη δεν είναι οικολογία. Τα ποτάμια είναι υδροβιότοποι και πρέπει να έχει καλάμια για να φωλιάζουν τα πουλιά.  Έχουμε διαστρεβλωμένη  άποψη για το τι είναι οικολογία, θεωρώ ότι οι Τρικαλινοί είναι ουδέτεροι και γενικά, στην Ελλάδα η οικολογία είναι δύσκολο πράγμα, και τα τελευταία χρόνια άρχισε να αλλάζει η άποψη των πολιτών”.

Ενώ, υπογράμμισε καταλήγοντας ότι “το να αγαπάμε το περιβάλλον είναι σημαντικό και δεν έχουμε άλλη επιλογή. Πολλές φορές με ρωτάνε γιατί πρέπει να υπάρχει ο Ασπροπάρης και μπαίνω στη διαδικασία να απαντήσω. Ο Ασπροπάρης πρέπει να υπάρχει, γιατί πρέπει να υπάρχει. Είμαστε σε αυτό τον πλανήτη όλοι μαζί και μπορούμε να συνυπάρχουμε. Όλα τα ζώα έχουν την επικράτεια τους και εμείς έχουμε ξεφύγει κατά πολύ. Όταν πας στο βουνό να βάλεις μελίσσια και δεν έχει ηλεκτρική περίφραξη, είναι λογικό να τα φάει η αρκούδα. Λογικό δεν είναι; Πρέπει να σεβόμαστε τα ζώα διότι εμείς εισβάλουμε στα σπίτια τους».

Ευαγγελία Κάκια