Σάββατο 14.12.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Στη χώρα των φαιδρών πολιτικών… κατοικούν αστείοι ψηφοφόροι

27.11.2019

Του Χρήστου Κοντού

Και ξαφνικά σε αυτή τη χώρα… βρήκαμε όλοι τον Πατέρα μας… ή τον παππού ή όσα άλλα γράφτηκαν όλες αυτές τις ημέρες…

«Αιφνιδιαστήκαμε» όλοι και δηλώσαμε «απορημένοι» πως ένα κόμμα (ποτέ δεν πρέσβευε κάτι το διαφορετικό) τοποθέτησε με εντελώς κομματικά κριτήρια έναν 80χρονο δεξιό ως διοικητή νοσοκομείου… Λες και αν τοποθετούσε έναν 20χρονο ή 30χρονο δεξιό κάτι θα άλλαζε…

Η έκπληξη δεν είναι η Ν.Δ., που στην αναξιοκρατία και στο βόλεμα των δικών της παιδιών πίστευε, πιστεύει και αυτό εν τέλει πράττει.

Εξάλλου για το κυβερνών κόμμα, όλα δούναι και λαβείν είναι, κάτι που ο Κώστας Πατέρας σύμφωνα με τα όσα δήλωσε συμφώνησε με τον πρωθυπουργό της χώρας Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η έκπληξη ήταν ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ, που αντί να θωρακίσει νομοθετικά αυτές τις θέσεις, ώστε να καταλαμβάνονται με διαγωνισμούς αξιοκρατικούς από ανθρώπους που πληρούν τα προσόντα και που θα προάγουν το σύστημα Υγείας, ανεξαρτήτου κυβέρνησης, φρόντισε κι αυτός να βολέψει τα δικά του παιδιά, ώστε να δημιουργήσει τον δικό του κομματικό στρατό, στα πρότυπα του ΠαΣοΚ νωρίτερα.

Δεν είναι αστείο ένας συνταξιούχος δάσκαλος, ένας κτηνίατρος, ένας δημοσιογράφος ή ένας μπετατζής… να επιλέγεται να διοικήσει έναν οργανισμό με εκατοντάδες στη χειρότερη των περιπτώσεων, εργαζομένους;

Δεν είναι αστείο να καλείται να διαχειριστεί κονδύλια εκατομμυρίων ευρώ, να προχωρά σε αγορές ιατρικών μηχανημάτων που ούτε το όνομά τους δεν γνωρίζει, με μόνο κριτήριο σε ποια κομματική οργάνωση ανήκει και σε ποιο βουλευτικό ή υπουργικό γραφείο;

Ας μην αναρωτιόμαστε λοιπόν γιατί φεύγουν οι νέοι από την χώρα. Όπως αποτυπώθηκε στην τελευταία σχετική έρευνα της ICAP, ο πληθυσμός του brain drain μεγαλώνει ηλικιακά, στήνει τη ζωή του στο εξωτερικό, δημιουργεί δεσμούς, φτιάχνει οικογένεια. Την ίδια στιγμή, εξελίσσεται εργασιακά, καταλαμβάνοντας υψηλότερες ιεραρχικά θέσεις και κερδίζοντας περισσότερα χρήματα. Οσο περισσότερο όμως επιτυγχάνουν στις νέες τους πατρίδες, τόσο πιο μακρινή αρχίζει να δείχνει η προοπτική επιστροφής τους στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα, το 60% μετακινήθηκε στο εξωτερικό, αφότου είχε ήδη εργαστεί στην Ελλάδα. Οι λόγοι, η έλλειψη αξιοκρατίας και η διαφθορά στη χώρα μας, αλλά και η γενικευμένη αβεβαιότητα.

Το 42% όσων ζουν στο εξωτερικό δηλώνει ότι δεν σκοπεύει να γυρίσει πίσω. (Πριν από λίγα μόλις χρόνια το ποσοστό δεν ξεπερνούσε το 30%.) Το 45% θεωρεί πιθανό να επιστρέψει στην Ελλάδα σε τρία χρόνια. Αλλωστε, ήδη το 41% έχει συμπληρώσει 5-9 χρόνια στο εξωτερικό.

Τι περιμένουν από τις επιχειρήσεις και τους φορείς στην Ελλάδα; Περισσότερη αξιοκρατία, ανταγωνιστικές χρηματικές απολαβές και καλύτερο εργασιακό περιβάλλον.

Αλήθεια μήπως μαζί με όλους αυτούς τους φαιδρούς τύπους που μας κυβερνούν όλα τα περασμένα χρόνια… δεν είμαστε κι εμείς αστείοι… που το μόνο που κάναμε όλες αυτές τις ημέρες είναι να αναρτούμε εξυπνάδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την ηλικία του Πατέρα (που είναι και ένα δείγμα ηλικιακού ρατσισμού, μιας και δεν έκανε και κάτι παράνομο), αντί να προβληματιστούμε σοβαρά πως η περίπτωση του 80χρονου βάζει ουσιαστικά ταφόπλακα στις ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο στη χώρα, μιας και όταν ξαναγίνουν εκλογές διάδοχος θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που έκανε τα ίδια;

Ας μην μιλάμε λοιπόν για μέλλον σε αυτή τη χώρα… αλλά τι χρώμα βαλίτσα θα πάρουμε για το εξωτερικό…