Τετάρτη 23.10.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Ποιον είπες ανόητο ρε μ@λ@κ@;

22.01.2016

Του Χρήστου Κοντού

Δεν ξέρω αν υπάρχει κανείς από εμάς που δεν βρέθηκε είτε ως μάρτυρας, είτε ως πρωταγωνιστής σε μια σκηνή, όπου μετά από έντονο διάλογο κι ενώ τα πνεύματα οξύνθηκαν, τις κόσμιες λέξεις να αντικαθιστούν οι βρισιές.

Μάλιστα αν αυτή η ανταλλαγή των ύβρεων ξεπεράσει τα εσκαμμένα, τότε ακολουθεί η χειροδικία και πάει λέγοντας.

Είναι αδιανόητο, τουλάχιστον για τον Έλληνα, για να μην πω για τον κάθε κάτοικο της Μεσογείου, να σε βρίζουν και να μην απαντάς. Τα αίματα ανάβουν σε μηδέν χρόνο, σε αντίθεση με τους βόρειους λαούς, όπου επιχειρηματολογώντας, προσπαθούν να αποδείξουν το αντίθετο.

Αυτό βέβαια μεταξύ ισότιμων «συνομιλητών». Πόσοι όμως είναι μάγκες και τσαμπουκάδες όταν το αφεντικό τους πάνω στα νεύρα του, επί δικαίου και αδίκου, αρχίζει να βρίζει με φράσεις του τύπου «είσαι ηλίθιος, βλάκας, μακάκας, κλπ», τολμούν να τα σηκώσουν την φωνή τους και να απαντήσουν;

Μόνο όσοι τους έμεινε αξιοπρέπεια και είναι αυτό που λέει ο λαός «δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους» και όσοι έχουν την ασφάλεια πως ακόμη και να φύγουν από τη δουλειά θα πάνε κάπου αλλού.

Δυστυχώς ο κ. Τσίπρας δεν ανήκει σε καμιά από τις δύο κατηγορίες. Απλά έσκυψε το κεφάλι στο αφεντικό του, γιατί γνωρίζει πολύ καλά πως δεν έχει που αλλού την κεφαλήν κλίναι. Ισως αυτό τον συνετίσει για τα καλά και μάθει επιτέλους πως τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν και επιδέξιους κώλους…

Μπορεί τα παραπάνω να μας πλήγωσαν ως λαό, γιατί όταν αποκαλείς τον πρωθυπουργό μιας χώρας ανόητο, ο χαρακτηρισμός αυτός συνοδεύει και τους πολίτες της που τον εξέλεξαν σε αυτή τη θέση, σίγουρα όμως σε καλύτερη θέση δεν βρίσκεται και ο υπουργός της Γερμανίας Βόλφακαν Σόιμπλε.

Η διεθνής κοινή γνώμη διαπίστωσε για άλλη μια φορά πως η Γερμανία μπορεί να άλλαξε προβιά, όχι όμως και μυαλό. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει ως κυρίαρχη οικονομικά χώρα στην Ευρώπη τους υπολοίπους, δεν απέχει από αυτή του παρελθόντος, που αιματοκύλισε την υφήλιο.

Και αν πιστεύει κανείς πως αυτό έχει να κάνει μόνο με τους πολιτικούς της, πλανάται πλάνην οικτρά. Τον… χορό του Σόιμπλε ακολούθησαν τα ΜΜΕ, χωρίς φυσικά να υπάρξουν αντιδράσεις από τον γερμανικό λαό.

«Πριν από μερικούς μήνες το σετάκι (Τσίπρα και Σόιμπλε) θα ήταν καλή για μια δημόσια διαμάχη με τον Τσίπρα σε ρόλο πρωταγωνιστή. Όμως τώρα ο Έλληνας παίζει δευτερεύοντα ρόλο, είναι ένας πεισματάρης πρωθυπουργός που δεν είναι σε θέση να βγάλει την χρεωμένη του χώρα από την κρίση. Τώρα η Ευρώπη έχει εντελώς διαφορετικά προβλήματα».
«Ο Έλληνας εμφανίστηκε στο Νταβός ως ένας ξεροκέφαλος πρωθυπουργός, που δεν έχει αντιληφθεί ακόμη τη σοβαρότητα της κατάστασης. Από τις χρηματαγορές εισέπραξε την απάντηση. Οι αποδόσεις ελληνικών ομολόγων εκτινάχθηκαν προς τα πάνω στο 10,4% που είναι το ψηλότερο επίπεδο του χρόνου από τον περασμένο Αύγουστο», σημειώνει αρθρογράφος της γερμανικής εφημερίδας Die Welt, και δεν έχει άδικο.

Για να μπορέσει να ορθώσει ανάστημα αυτή η χώρα, θα πρέπει να κερδίσει πρωτίστως την οικονομική της ανεξαρτησία. Και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τον εκάστοτε πρωθυπουργό, αλλά με ολόκληρο τον λαό. Με έναν λαό που αρέσκεται στους τζαμπουκάδες… αλλά μόνον εκ του ασφαλούς, (παραπέμπω στην ταινία με τον Ζήκο… και τον καυγά). Ας αποφασίσουμε πρώτοι εμείς τι θέλουμε να είμαστε. Μάγκες που δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους; Τότε ας βγούμε όλοι στους δρόμους και ας χαιρετίσουμε το ευρώ και την Ε.Ε.. Σε διαφορετική περίπτωση, ας σκύψουμε το κεφάλι, όσες σφαλιάρες κι αν φάμε και ας αποφασίσουμε να δουλέψουμε για να το σηκώσουμε μια μέρα ψηλά.

Καλά τα παντελόνια αλλά θέλουν και @ρχιδι@.