Τετάρτη 23.10.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Απίστευτη καταγγελία γιατρού κατά της συζύγου του Δ. Παρθένη

20.06.2018

Μια απίστευτη επιστολή παραίτησης του Δ/ντή Αναισθησιολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου Λιβαδειάς Χρήστου Χουρμούζη, εμπλέκει την σύζυγο του διοικητή του Νοσοκομείου Τρικάλων κ Δημητρίου Παρθένη,.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο γιατρός ισχυρίζεται πως η σύζυγός του διοικητή έχει να πατήσει το πόδι της στη Λιβαδειά πάνω από 34 μήνες και την ίδια ώρα «παρείχε επ’ αμοιβή υπηρεσίες σε νοσηλευτικά ιδρύματα της Μ. Βρετανίας και των Νήσων Σολομώντος». Μένει να δούμε αν ευσταθούν όλα αυτά ή είναι η μια όψη του νομίσματος μόνο;

Διαβάστε τι λέει για την σύζυγο του κ. Παρθένη: «Το δεύτερο θέμα, είναι εκείνο της ιατρού αναισθησιολόγου κ. Μπελιά Αικατερίνης, (συζύγου συνεργάτη σας, Διοικητού Γ.Ν. Τρικάλων, κ. Παρθένη Δημητρίου, του οποίου τις τοποθετήσεις και τους πύρινους λόγους περί «αριστερών που με τις συμπεριφορές τους και τους αγώνες τους, μπήκαν στα ρουθούνια του ρυπαρού κατεστημένου και ενόχλησαν τους γύπες, την διαφθορά και την πατριδοκαπηλία, … κτλ», αξίζει να αναζητήσει κανείς στο διαδίκτυο).

Η απουσία της συγκεκριμένης ιατρού από το τμήμα μου και το Γ.Ν. Λιβαδειάς, αποτιμάται συνολικά πάνω από 34 (!!) μήνες, καθότι με διάφορες προφάσεις και άδειες, αν και εν ενεργεία ιατρός του Ε.Σ.Υ., πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, παρείχε επ’ αμοιβή υπηρεσίες σε νοσηλευτικά ιδρύματα της Μ. Βρετανίας και των Νήσων Σολομώντος.

Αποδεδειγμένες παραβάσεις όλων των σχετικών διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας του Ε.Σ.Υ. (Ν. 1397/1983 Αρθρο 24, §1 και 2. Ν. 2071/1992 Αρθρο 77. Ν. 2889/2001 Αρθρο 11, § 1), για τις οποίες αν και ενημερωθήκατε, ουδέποτε τοποθετηθήκατε, πολλώ δε μάλλον, ενεργήσατε, ως εκ θέσεως οφείλατε».

Ολόκληρη η επιστολή παραίτηση του Χουρμούζη

«Υποβολή Παραίτησης.
(Όταν ο κόσμος οφείλει να γνωρίζει γιατί αδυνατείς να μαζέψεις το κάθε λογής σκύβαλο).

Προς την νυν Διοικήτρια του Γ.Ν. Λιβαδειάς (Βαλλά Ευμορφία)

Την 27/10/2017, μου κοινοποιήσατε την απόφασή σας 423, σύμφωνα με την οποία με καθαιρείτε των καθηκόντων των συναφών με τον βαθμό του Συντονιστή Διευθυντή του Ε.Σ.Υ. και αυτό, λόγω του ότι δεν απήντησα σε τηλεφωνική κλήση σας 22/10/2017, ημέρα Κυριακή και ώρα 22:11

Σε έγγραφή μου αιτιολόγηση που σας υπέβαλα την 30/10/2017, σας απέδειξα ότι την συγκεκριμένη ημερομηνία και ώρα, βρισκόμουν με κανονική άδεια στην Κύπρο όπου εόρταζα τα γενέθλια της κόρης μου.
Ο θόρυβος που επικρατούσε στον χώρο στον οποίο οικογενειακώς βρισκόμασταν, δεν επέτρεψε να ακούσω την κλήση στο προσωπικό μου τηλέφωνο, του οποίου σημειωτέον τους λογαριασμούς χρήσης αποπληρώνω εγώ και όχι η υπηρεσία μου.
Πάραυτα, όταν βρήκα την κλήση σας, ώρα 23:04, άμεσα σας απέστειλα μήνυμα.
Ουδόλως ανταποκριθήκατε.
Επομένως, ΔΕΝ επρόκειτο περί θέματος … «Υψίστης Σημασίας» (!!)

Την 25/10/2017, συναντηθήκαμε τυχαία στο κυλικείο του νοσοκομείου προς αγορά των πρωινών μας καφέδων, όπου στην αυθόρμητη προσπάθειά μου να σας καλημερίσω, αποστρέψατε την κεφαλή σας χωρίς να ανταποδώσετε.

Η προσβλητικότατη αυτή συμπεριφορά, σαφώς και μου προκάλεσε απορία και ερωτηματικά, συγχρόνως όμως, με απέτρεψε από το να προσπαθήσω να σας προσεγγίσω.
Πληροφορήθηκα από συναδέλφους περί του τι είχε συμβεί, τις ημέρες κατά τις οποίες βρισκόμουν στο εξωτερικό, και άρα κατ’ ουδένα τρόπο θα μπορούσα να βοηθήσω.

Τα όσα ισχυρίζεστε στην απόφασή σας 423/27-10-2017, τα θεωρώ γελοιότητες.
Προφανώς άλλοι ήταν οι λόγοι της «καρατόμησής» μου, τους οποίους θα αναλύσουμε ευθύς αμέσως.
Εχω τοποθετηθεί προφορικώς και εγγράφως επί σειρά θεμάτων, επί των οποίων η κριτική μου σφόδρα σας έχει ενοχλήσει.

Ένα θέμα, είναι η Γνωμοδότηση Μιχαήλ, περί του παράνομου ορισμού εκ περιτροπής, Ιατρού του Ε.Σ.Υ. ως Συντονιστή Εφημερίας ή Γενικό Εφημερεύοντα.

Το δεύτερο θέμα, είναι εκείνο της ιατρού αναισθησιολόγου κ. Μπελιά Αικατερίνης, (συζύγου συνεργάτη σας, Διοικητού Γ.Ν. Τρικάλων, κ. Παρθένη Δημητρίου, του οποίου τις τοποθετήσεις και τους πύρινους λόγους περί «αριστερών που με τις συμπεριφορές τους και τους αγώνες τους, μπήκαν στα ρουθούνια του ρυπαρού κατεστημένου και ενόχλησαν τους γύπες, την διαφθορά και την πατριδοκαπηλία, … κτλ», αξίζει να αναζητήσει κανείς στο διαδίκτυο).

Η απουσία της συγκεκριμένης ιατρού από το τμήμα μου και το Γ.Ν. Λιβαδειάς, αποτιμάται συνολικά πάνω από 34 (!!) μήνες, καθότι με διάφορες προφάσεις και άδειες, αν και εν ενεργεία ιατρός του Ε.Σ.Υ., πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, παρείχε επ’ αμοιβή υπηρεσίες σε νοσηλευτικά ιδρύματα της Μ. Βρετανίας και των Νήσων Σολομώντος.

Αποδεδειγμένες παραβάσεις όλων των σχετικών διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας του Ε.Σ.Υ. (Ν. 1397/1983 Αρθρο 24, §1 και 2. Ν. 2071/1992 Αρθρο 77. Ν. 2889/2001 Αρθρο 11, § 1), για τις οποίες αν και ενημερωθήκατε, ουδέποτε τοποθετηθήκατε, πολλώ δε μάλλον, ενεργήσατε, ως εκ θέσεως οφείλατε.

Σας είχα ενημερώσει, ότι η υφιστάμενή μου συγκεκριμένη ιατρός, εκδήλωνε συμπεριφορά, μη συμβατή με τον κώδικα ιατρικής και υπαλληλικής δεοντολογίας και ως εκ τούτου υποχρεώθηκα να λάβω κάποια μέτρα.
Όχι μόνο δεν με κατανοήσατε, αλλά αντιθέτως, φτάσατε να με κατηγορείτε στην απόφασή σας 423/27-10-2017, γράφοντας ότι:

«… Η θέση του Συντονιστή Δ/ντή Ε.Σ.Υ. εμπεριέχει εξ’ ορισμού ύψιστη ευθύνη περί της διασφάλισης της δημόσιας υγείας και δεν αποτελεί ένα απλό αξίωμα. Μεταξύ δε των άλλων, προϋποθέτει ικανότητα επικοινωνίας, όχι μόνο «προς τα κάτω κλιμάκια» αλλά κυρίως στα «προς τα άνω». (!!)

Είμαι της αρχής, ότι τον ιατρό, πέραν από τις γνώσεις, οφείλει να τον διακρίνουν η ειλικρίνεια, η σεμνότητα και η ταπεινότητα.
Αλαζονεία και έπαρση οδηγούν τον ιατρό σε υπερεκτίμηση των ικανοτήτων του και σε λάθος αξιολόγηση των δυνατοτήτων, τόσο του ιδίου, όσο και του χώρου στον οποίο εργάζεται.
Τα αποτελέσματα παρόμοιων συμπεριφορών μπορεί να αποβούν μοιραία.
Να φέρουν τον ιατρό σε σημείο, ώστε να του «ξεφύγουν» ασθενείς.

Φυσικά και δεν δίνω τόση σημασία στην «προς τα άνω» επικοινωνία υπό την έννοια που το θέτετε εσείς.
Στο δικό μου ιδιαίτερο τμήμα, πρωτίστως με ενδιαφέρει η «προς τα κάτω» επικοινωνία, καθότι καθημερινά ασκώ μάχιμη ιατρική.
Προέχει η επιβίωση, η ασφαλής και ποιοτική διεκπεραίωση των περιστατικών – ασθενών.

Το τρίτο θέμα, πάνω στο οποίο έχω ασκήσει κριτική, είναι η υπογραφή Διετούς Σύμβασης Εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου, επικουρικού ιατρού με ειδικότητα Νευροχειρουργικής. (!!)
Στον ισχύοντα Οργανισμό Λειτουργίας του ΓΝ Λιβαδειάς (ΦΕΚ.1246/11-04-2012), ΔΕΝ υπάρχει πρόβλεψη για οργανική θέση Νευροχειρουργού.
Νευροχειρουργός στο Γ.Ν. Λιβαδειάς, με την υπάρχουσα σημερινή υποδομή;
Να κάνει τι;
Να επικουρεί ποιόν;
Να επικουρείται από ποιόν;
Να εφημερεύει υπό ποίο καθεστώς εφημερίας; Ετοιμότητας;
Από την 28 Ιουνίου 2017, ημερομηνία υπογραφής της σύμβασης, μέχρι σήμερα, τι πρακτικά πεπραγμένων Νευροχειρουργικών επεμβάσεων έχετε να επιδείξετε;

Υπάρχουν και άλλα θέματα με τα οποία θα ασχοληθούμε εν καιρώ, όλα όμως καταδεικνύουν ότι:
Αντί να παροτρύνετε, αποθαρρύνετε.
Αντί να εξυγιαίνετε, υποθάλπετε.
Αντί να περισώσετε, διασπείρετε.
Αντί να εξοικονομείτε, κατασπαταλάτε.
Αντί να συσπειρώνετε, πολώνετε.

Περιορισμένη αντίληψη, ευνοιοκρατία, υποκρισία, θράσος και απολυταρχισμός.
Φασίζουσες συμπεριφορές, γιαλαντζί αριστερών.

Στην απέλπιδα προσπάθεια να δικαιολογήσετε την απόφασή σας, χώνετε άλλο ένα καρφί.
Μου προσάπτετε διοικητική ανεπάρκεια ως προς την θέση ευθύνης του Συντονιστή Διευθυντή.
Δυό λογάκια λοιπόν ακόμη.

Όλα αυτά τα χρόνια, όπου αδυνατεί η δική σας τεχνική υπηρεσία να παρέμβει, αυτό το κάνω εγώ.
Αλλοτε μόνος, άλλοτε με την βοήθεια εξειδικευμένων τεχνικών (τορναδόρων, ηλεκτρολόγων, μηχανικών), οι οποίοι από εκτίμηση στο πρόσωπό μου και αγάπη προς το νοσοκομείο της πόλης τους, «δίνουν ένα χεράκι» στο να επιδιορθωθούν βλάβες στον χώρο του χειρουργείου. Για να μπορεί να «τρέξει» απρόσκοπτα και με ασφάλεια η δουλειά.
Από τις πρίζες, τις συσκευές θέρμανσης ασθενούς, τις τροχήλατες καρέκλες, τις μολύβδινες τροχήλατες ποδιές ακτινοπροστασίας, τις κλίνες νοσηλείας μέχρι τους προβολείς των αιθουσών, τα χειρουργικά τραπέζια και άλλα πολλά.
Δεδομένης της απουσίας στο νοσοκομείο, Μονάδας Μεταναισθητικής Φροντίδας και Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, όλα αυτά τα χρόνια σκαρφίζομαι διάφορους τρόπους και τεχνικές προκειμένου να διαχειριστώ με ασφάλεια και επιτυχία, ασθενείς με διαβάθμιση ASA4 ενίοτε έως και ASA5.

Μια διαρκής προσπάθεια να βοηθήσω ανθρώπους οι οποίοι, είτε δεν μπορούν να διακομισθούν, είτε το συγγενικό τους περιβάλλον, δεν διαθέτει οικονομικούς πόρους ώστε να καλύψει τα έξοδα «μετανάστευσης» και υποστήριξης σε τριτοβάθμια νοσοκομεία άλλων πόλεων.
Μια διαρκής εκ μέρους μου κατάθεση γνώσεων, ψυχικών και σωματικών δυνάμεων. Αφιέρωση χρόνου, εις βάρος της προσωπικής και οικογενειακής μου ζωής, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ασθενείς και οι συνάδελφοι χειρουργικών ειδικοτήτων. Αυτό γίνεται επανειλημμένα, μακράν πέραν της λήξης του ωραρίου εργασίας.

Η στοχοποίησή μου και ο διωγμός μου λοιπόν, οφείλονται αποκλειστικά και μόνο σε πολιτικά – κομματικά κίνητρα και στην προσωπική σας, εμμονική εμπάθεια απέναντί μου.
Η απόφαση 423/27-10-2017, καταδεικνύει ότι αντιδράτε σύμφωνα με το δόγμα «Αποφασίζω και διατάσσω».
Επί του παρόντος δεν έχει, αλλά ούτε και πρόκειται να επικυρωθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο, καθότι οι άνθρωποι εκεί με γνωρίζουν.
Γνωρίζουν εμένα προσωπικά, αλλά και το έργο μου, από το 1997.
Γνωρίζουν ότι, με αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης, δεν προκύπτει ουδεμία ενέργειά μου η οποία να στοιχειοθετεί διατάραξη της εύρυθμης λειτουργίας του τμήματός μου, πολύ περισσότερο δε, «… ανευθυνότητα περί της διασφάλισης της δημόσιας υγείας». (!!)

Για να μη το κουράζουμε άλλο.
Οι ενέργειές σας, με προσβάλουν ως άνθρωπο και ως ιατρό.
Μου προκαλούν απέχθεια και αηδία.
Οι κώδικες ηθικής και δεοντολογίας που ακολουθώ στην ζωή μου, επιβάλλουν να αρνηθώ να συμπορευτώ μαζί σας.
Θα πραγματοποιήσω τις εφημερίες μηνός Φεβρουαρίου 2018 ως έχω δεσμευτεί.
Παρακαλώ, δρομολογείστε όλες εκείνες τις απαραίτητες διαδικασίες παραίτησής μου, αφού και εφ’ όσον προηγουμένως μεριμνήσετε, ώστε από 01-03-2018, να μου χορηγηθούν όλες οι οφειλόμενες άδειες, χρήση των οποίων δεν έκανα προκειμένου να καλύψω ανάγκες του νοσοκομείου.

Σας είχα προειδοποιήσει ότι, τον Διοικητή που αναλαμβάνει την διαχείριση μονάδων υγείας όπως η δική μας, δεν έχει σημασία με τι φανφάρες τον υποδέχονται και τον προϋπαντούν, αλλά αν θα είναι άξιος να του σφίξουν το χέρι και να του πουν «Μπράβο» και «Ευχαριστούμε» ξεπροβοδίζοντάς τον.

Γ.Ν. Λιβαδειάς
Αρ. Πρωτ. 1296/13-02-2018
Δ/ντής
Αναισθησιολογικού Τμήματος
Χρήστος Χουρμούζης»