Τετάρτη 27.10.2021 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Εντυπωσίασε η παρουσίαση του βιβλίου «Ο εξομολόγος του Θεού”

27.09.2021

Πολύ μικρός αποδείχθηκε τελικά ο χώρος της ανακαινισμένης αίθουσα του μουσείου «Τσιτάνη», δεδομένων και των μέτρων κατά της διασποράς του covid που τηρήθηκαν σχολαστικά, για την παρουσίαση του βιβλίου του συγγραφέα και εκπαιδευτικού Νίκου Μάντζιου «Ο εξομολόγος του Θεού».

Μια παρουσίαση που κέρδισε τις εντυπώσεις και η οποία έγινε υπό μορφή θεατρικού αναλογίου. Για το βιβλίο μίλησε η φιλόλογος Φανή Μπαλαμώτη κι ο Ψυχίατρος Αχιλλέας Οικονόμου. Διάβασαν οι ηθοποιοί Χρήστος Χαλβαντζάρας και η Αντονέλλα Χήρα, ενώ η Δέσποινα Μητούλα έπαιξε τσέλο σε πρωτότυπη μουσική σύνθεση.

«Διαβάζοντας τον «Εξομολόγο του Θεού», διαπιστώνει κανείς το μαγικό τρόπο που μπορεί η ποίηση να συγγενεύσει με το μυθιστόρημα, αλλά ακόμη και με τη ζωγραφική και μάλιστα όχι εξ αγχιστείας, αλλά βαπτιζόμενα στο ίδιο καλλιτεχνικό αίμα», επισήμανει ο Αχιλλέας Οικονόμου. «Ο καμβάς που ο Νίκος Μάντζιος ζωγραφίζει τους ήρωές του είναι κατά βάση ο ίδιος με αυτόν του Μάνου Ελευθερίου: το επαρχιακό τοπίο. Σε αυτό οι άνθρωποι απλώνουν με αφοπλιστική ειλικρίνεια τα χαρακτηριστικά τους. Στην επαρχία δεν μπορείς να κρυφτείς. Η ομίχλη «μάγος» που μπορεί να σκεπάσει τα πάντα είναι μια παγίδα. Θα σου δώσει την ψευδαίσθηση της απόλυτης κρυψώνας, αλλά η κατάληξη θα είναι σαν το κρυφτό που έπαιζες μικρός με τον πατέρα σου στην αυλή του σπιτιού σου. Ξέρει που κρύβεσαι και θα σε βρει όποτε αυτός το θελήσει. Όλα είναι στο φως, όλα σε ανοιχτές σελίδες. Οι έρωτες, τα πάθη, τα όνειρα, τα τραύματα, τα κουσούρια» συνέχισε.

«Τους ήρωες του Νίκου κάπου τους γνώρισα, κάπου τους άκουσα, κάπως έφτασε η σκόνη της ζωής τους σε εμένα, κάπου μύρισα τη μοίρα τους. Επειδή όμως η ψυχιατρική δεν έχει τη μαγεία της περιγραφής της τέχνης, τη δύναμη των λέξεων ενός τόσου καλού συγγραφέα όπως ο Νίκος, σας καλώ να διαβάσετε τον «Εξομολόγο του Θεού» για να τους νιώσετε και να τους αγαπήσετε όπως εγώ. Ειλικρινά ζηλεύω όλους εσάς που δεν έχετε διαβάσει ακόμη το βιβλίο», κατέληξε.

Το βιβλίο

Ο Νίκος Μάντζιος στο βιβλίο «Ο εξομολόγος του Θεού» παρουσιάζει με μια ξεχωριστή αφηγηματική δεξιότητα 16 αυτοτελείς ιστορίες που συγκινούν.

Γράφει στο οπισθόφυλλο του: «Βγήκαν από τη σκιά στο ξέφωτο. Ήταν κάμποσοι κι όλο έρχονταν κι άλλοι. Στην αρχή φοβισμένοι, με δέος γι’ αυτό που πήγαιναν να κάνουν, αλλά σιγά σιγά έπαιρναν το θάρρος που δίνουν οι πολλοί. Κοιτάζονταν με νόημα – ξέρω γιατί είσαι κι εσύ εδώ – και οι ματιές τους έπλεκαν ιστό που παγίδευε την υπόσχεση να μη λιποψυχήσουν. Καθένας τους κουβάλαγε τον σταυρό του κι ένα κούτσουρο να καθίσει, χαμηλό, να δείχνει την ταπεινότητά του – μονάχα ο Μεσούτ ο νάνος αντί για σταυρό κουβάλησε ένα άδειο κοντάρι για λαχεία.
Κάθισαν ένα γύρο και σιωπηλά πρόβαρε ο καθένας αυτά που θα ’λεγε όταν θα έρχονταν η ώρα.
Τα χείλη τους σάλευαν σαν να ’καναν προσευχή. Τη συγχωρητική ευχή τούς είχε βάλει ο παπα-Ευτύχης να την αποστηθίσουν, και στη μέση του ξέφωτου, πάνω στην Πέτρα, το πετραχήλι του διπλωμένο, έτοιμο να το φορέσει ο εξομολόγος. Ο παπάς, ως αντ’ Αυτού, είχε αποκλειστεί απ’ τη Σύνοδο, γιατί θα γεννιόταν θέμα ασυμβίβαστου και (α)μεροληψίας. Όλοι όσοι βρίσκονταν εκεί ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν για μια καθαρή ήττα. Έτοιμοι για την κάθαρση. Τουλάχιστον αυτοί».