Δευτέρα 05.12.2022 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Καλό καλοκαίρι σε όλους από μία…δασκαλίτσα!

14.06.2022
Κι άλλη μια σχολική χρονιά πέρασε…Όχι εύκολα… με δυσκολίες, αναβολές, ελλείψεις.
Κάθομαι και κοιτάζω τα παιδιά καθώς τελειώνει η σχολική χρονιά…κουρασμένα σέρνουν τα παπούτσια, δε σκύβουν πια να δέσουν τα κορδόνια τους.
Ιδρώτας στο προαύλιο, το μυαλό πλέει ήδη σε παραλίες, είναι δύσκολο να μεγαλώνεις, είναι δύσκολο να είσαι στην Ελλάδα και να είσαι παιδί, είναι μια χώρα που δεν αγαπάει την παιδικότητα, σπάνια τα πάρκα, σπάνιες οι ευρύχωρες σχολικές αυλές, να μη μιλήσω για τις αίθουσες…Κι όμως, αυτά γελούν…
Τα παιδιά γελούν ακόμη, στριμωγμένα σε δέκα τετραγωνικά…
Τα παιδιά αγκαλιάζουν ακόμη, κι ας τρέχουν μετά νευρικά να βάλουν αντισηπτικό…
Τα παιδιά εκδηλώνουν ακόμα την αγάπη τους το καθένα με τον δικό του τρόπο…
Τα παιδιά τραγουδούν ακόμη…
“Όλοι μαζί εμείς θα φτιάξουμε έναν κόσμο απ’ αγάπη κι ελπίδα…”.
Σας το λέω σχεδόν θλιμμένη, γιατί δεν ξέρω ακόμη πόσο θα αντέξω σε αυτό το σύστημα που μας απομυζεί, που μας απαξιώνει ολοένα και πιο πολύ με το πέρασμα του χρόνου…
Ο εκπαιδευτικός δε θεωρείται επιστήμονας, ειδικά στο δημοτικό. Την παιδαγωγική δεν τη θεωρούν επιστήμη. Λένε στο παιδί :“Τι σου είπε τώρα ο δάσκαλος;;; Θα σου πω εγώ που ξέρω πιο πολλά και σ’ αγαπώ περισσότερο…”.
Tα σημερινά παιδιά είναι τα παιδιά εκείνων των γονιών που έχουν υπερεπενδύσει σ’ εκείνα ως αντικείμενα λατρείας…Στην πλειοψηφία τους είναι παιδιά χωρίς αδέρφια, μοναδικά και μοναχικά, που οι γονείς δεν τους επιτρέπουν κανένα έλλειμμα… Είναι τα παιδιά μιας εποχής όπου όλοι κατέχουν τη γνώση, όλοι έχουν άποψη για όλα…
Αυτά τα παιδιά είναι οι μαθητές που υποδεχόμαστε στο σχολείο.
Η πολιτεία έθεσε γονείς και εκπαιδευτικούς σε αντιμέτωπη και όχι σε συνεργατική θέση. Μεγάλη παγίδα στην οποία οι γονείς πιάστηκαν και δεν μπορούν να δουν τίποτα άλλο.
Κρίμα…
Καλό καλοκαίρι σε όλους από μία…δασκαλίτσα!
Της Εύης Γκισλή με τη συνεργασία εκπαιδευτικών