Του Χρήστου Κοντού

Τελικά αυτός ο 40χρονος Τσίπρας ή ο Τσάβες των Βαλκανίων, όπως πολλοί τον χαρακτήρισαν, παρέα με τον άκομψο από πλευράς ντυσίματος Γιάνη Βαρουφάκη, μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω στην Ευρώπη… ή ακόμη αν θέλετε να την κάνουν άνω κάτω;

Δέκα ημέρες μετά την ανάληψη της κυβέρνησης και της νίκης ενός «αριστερού» κόμματος στην Ελλάδα, φαίνεται πως: Ναι μπορούν να την κάνουν τουλάχιστον άνω κάτω. Όχι όμως γιατί είναι δεινοί ρήτορες και φοβεροί οικονομολόγοι που ανακάλυψαν τον τροχό της αμάξης… αλλά γιατί οι συνθήκες στην Ευρώπη της λιτότητας της δυστυχίας, που εξαπλώνεται όλο και σε περισσότερες χώρες, φαίνεται να ωρίμασαν.

Φυσικά το να εκμεταλλευτεί κανείς αυτό και πολύ περισσότερο ένας ηγέτης μια χρεωκοπημένης χώρας και μάλιστα μέρα με την μέρα να κερδίζει οπαδούς των θέσεων του, είναι χάρισμα και ικανότητα.

Προφανώς η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό του 2010. Όμως τα πράγματα δεν είναι καθόλου ίδια για την Γερμανία που χάνει όχι μόνον συμμάχους, αλλά και την κοινή γνώμη.

Η σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία κάτω από την μπότα της Μέρκελ, όχι μόνον δεν απέδωσε καρπούς, αλλά συνεχίζει τα ελλείμματα του Νότου  να τα μετατρέπει σε πλεονάσματα της δικής της χώρας, ούτε καν του Βορρά (βλέπε χρέος Ολλανδίας και όχι μόνο).

Ετσι η φωνή του Ελληνα πρωθυπουργού συναντά και άλλες μέσα στην Ε.Ε. αλλά και εκτός αυτής. Στην τελευταία διάσκεψη των G-8, η Γερμανία έμεινε σχεδόν μόνη να υπερασπίζεται αυτή την οικονομική πολιτική, που δεν είναι άλλη από την πολιτική των τραπεζών.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Ομπάμα πήρε ξεκάθαρη θέση, το ίδιο και οι Ρώσοι, που ο καθένας για τους δικούς του λόγους θέλουν να ρίξουν ένα ισχυρό χαστούκι στην Μέρκελ.

Επίσης γνωρίζουν όλοι πάρα πολύ καλά (παρά τις διαβεβαιώσεις του Σόιμπλε), πως η Ελλάδα παραμένει μια βόμβα στα θεμέλια του ευρώ, μόνο που αυτή τη φορά το κουτί με τα σπίρτα, δεν το έχουν τα δικά τους πειθήνια όργανα, αλλά ένας άγνωστος 40αρης, χωρίς γραβάτα…