Παρασκευή 22.10.2021 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Αποπληρώθηκαν όλα τα δεδουλευμένα στην ΕΑΣ Τρικάλων

12.10.2021 /

Ο Οργανωμένος Αγώνας των εργαζομένων
μέσα από το Συνδικάτο έφερε αποτέλεσμα!

Η συνεπής αγωνιστική στάση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς και η συσπείρωσή
τους στο Συνδικάτο έφερε το αποτελέσματα! Όλοι οι εργαζόμενοι, σε όλες τις επιχειρήσεις
της ΕΑΣΤ να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους!

Αυτός ο Αγώνας Απέδειξε :

– πως το χρόνιο πρόβλημα της απληρωσιάς των εργαζομένων στις επιχειρήσεις της
ΕΑΣΤρικάλων δεν είναι μια αντικειμενική κατάσταση.

– ότι η ζωή με το άγχος για την επιβίωση της οικογένειας , για την πληρωμή των
λογαριασμών , το νοίκι , τη θέρμανση , τις ανάγκες των παιδιών δεν είναι και ούτε
πρέπει να γίνει μια δυσάρεστη συνήθεια

– ότι οι παραιτήσεις συναδέλφων από τη δουλειά ,τα τελευταία χρόνια , λόγω
απογοήτευσης , αγανάκτησης και απελπισίας δεν είναι και δεν πρέπει να γίνει
κανονικότητα.

Αυτός ο Αγώνας Ανέδειξε στους Τρικαλινούς εργαζόμενους και την τοπική κοινωνία:

– ότι η προβεβλημένη ως «πρωτοπόρα επιχείρηση που τραβάει τον τόπο μας σε
ανάπτυξη», στηρίζει την ανάπτυξή της στις πλάτες των εργατών της και προορίζει τα
οφέλη αυτής της ανάπτυξης μόνο για τα’ αφεντικά της.

– πως εννοούν εργοδοσία και κυβέρνηση την περιβόητη ανάπτυξη που διαφημίζουν.

Ανάπτυξη για αυτούς με τους εργάτες νηστικούς…

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Το Συνδικάτο μας απέδειξε ότι όπου οι εργάτες συλλογικά συζητάνε,
αποφασίζουν και δρουν μπορούν να δώσουν λύση. Οι αγώνες των εργατών όταν είναι
σωστά προσανατολισμένοι, για το δίκαιο της τάξης τους, έχουν αποτέλεσμα.
Από την αρχή του καλοκαιριού ξεκινήσαμε ένα νέο γύρο διεκδικήσεων για να πάρουμε
πίσω το αυτονόητο δικαίωμα. Δηλαδή να ζούμε οι ίδιοι και οι οικογένειες μας με αξιοπρέπεια
από την εργασία μας.

Δώσαμε καθημερινή μάχη με την εργοδοσία για να μας ξοφλήσουν τα χρωστούμενα που
έφταναν 4,5 μήνες στην Ένωση και 2,5 μήνες στο Τρίκκη. Μέσα από τις μαζικές συλλογικές
διαδικασίες του συνδικάτου , όπως συνελεύσεις , συσκέψεις , συνεχής ενημέρωση των

εργαζομένων , παραστάσεις στη διοίκηση , ανάδειξη του ζητήματος στην τοπική κοινωνία αλλά και
πανελλαδικά εντείναμε τις διεκδικήσεις μας .

Ανάμεσα στις μορφές που αξιοποιήσαμε ήταν να μπει το ζήτημα προς επείγουσα συζήτηση
στη Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων. Συζητήθηκε δυο φορές στο ΔΣ του ΕΚΤ
παρουσία συναδέλφων από όλους τους χώρους δουλειάς της ΕΑΣΤ και αποφασίστηκε ομόφωνα το
ΔΣ να καταγγείλει τη Διοίκηση της ΕΑΣΤ , να απαιτήσει την άμεση εξόφληση των δεδουλευμένων
και να πράξει όλες τις αναγκαίες ενέργειες για την υλοποίηση της απόφασης , καθώς και τη στήριξη
των εργαζομένων στις μορφές διεκδίκησης που θα αποφασίσουν, ανάμεσά τους και Απεργιακή
Κινητοποίηση, αν δεν ξοφληθούν άμεσα όλα τα χρωστούμενα.

Σε κάθε μας βήμα καταφέρναμε και μια μικρή νίκη. Τόσο στην προσπάθεια πίεσης στην
εργοδοσία όσο και στη συμβιβασμένη πλειοψηφία του ΕΚΤ.

Ο φόβος της οργανωμένης και μαχητικής απάντησης των εργαζομένων οδήγησε στην
υποχώρηση των εργοδοτών και των συμβιβασμένων συνδικαλιστών.

Δεν είναι τυχαίο ότι μπροστά στην αποφασιστική προετοιμασία ( ανακοίνωση
συνέλευσης, ενημερώσεις κα) , της ορισμένης για τις 14 Οκτώβρη απεργίας , μέσα σε 2 μέρες
ξοφλήθηκε ο τελευταίος απλήρωτος μήνας στο εργοστάσιο γάλακτος «Τρίκκη» και οι
τελευταίοι 2 στις υπόλοιπες επιχειρήσεις της ΕΑΣΤ!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Γνωρίζουμε ότι ο αγώνας μας δεν σταματάει εδώ. Είμαστε σε επαγρύπνηση για την
σταθεροποίηση της μισθοδοσίας.

Συνεχίζουμε για να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι που ψηφίστηκαν από όλες τις
προηγούμενες κυβερνήσεις και να μην υλοποιηθούν οι νόμοι που πέρασε η κυβέρνηση μέσα
στο καλοκαίρι, όπως ο νόμος Χατζηδάκη, που θέλει να μας γυρίσει 200 χρόνια πίσω, να
δουλεύουμε σαν σκλάβοι. Που θέλει να διαλύσει τα σωματεία και τα συνδικάτα, ώστε να μην
διεκδικούν οι εργαζόμενοι.

Συνεχίζουμε δυναμικά, οργανώνουμε τις μάχες που θα έρθουν. Το παράδειγμα του
Συνδικάτου μας, να λειτουργήσει σαν βήμα συσπείρωσης περισσότερων συναδέρφων στους
χώρους του Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών στην περιοχή μας. Να λειτουργήσει σαν
παράδειγμα και να σπάσει ο φόβος των συναδέρφων μας που δουλεύουν σε απαράδεκτες
συνθήκες, που απολύονται από την μια μέρα στην άλλη. Να μην νιώθουν μόνοι και αδύναμοι.