Αλλεπάλληλες προσπάθειες γίνονται για την επίτευξη και διατήρηση εκεχειρίας στο Χαλέπι μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων του Μπασάρ Αλ Άσαντ και των ανταρτών προκειμένου να προχωρήσει η εκκένωση της πολύπαθης πόλης και η σωτηρία των εναπομεινάντων πεινασμένων αμάχων που βρέθηκαν αποκλεισμένοι στην δίνη του εμφυλίου πολέμου.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι μεγάλη συμμετοχή στις διεργασίες για την επίτευξη της εκεχειρίας διαδραματίζουν η Ρωσία και η Τουρκία. Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι συνεργάζεται στενά με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν για να ξεκινήσει νέος γύρος ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων για τη Συρία με στόχο να διασφαλιστεί εκεχειρία σε ολόκληρη τη χώρα.
“Το επόμενο βήμα είναι να καταλήξουμε σε μία συμφωνία για συνολική εκεχειρία σε ολόκληρη τη Συρία. Διεξάγουμε πολύ ενεργά διαπραγματεύσεις με εκπροσώπους της ένοπλης αντιπολίτευσης με τουρκική διαμεσολάβηση. Η πρόσφατη απομάκρυνση των ανταρτών και των οικογενειών τους από το Χαλέπι είναι κάτι το οποίο η Ρώσικη κυβέρνηση και ο Ερντογάν είχαν συμφωνήσει και εκφράζω την ελπίδα ο συριακός στρατός να μπορέσει τώρα να εδραιώσει εκεί τις θέσεις του και οι πολίτες να επιστρέψουν στους κανονικούς ρυθμούς της ζωής τους” ήταν οι δηλώσεις του προέδρου Πούτιν.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός της απουσίας των ΗΠΑ, σε πρώτο επίπεδο τουλάχιστον, όχι φυσικά λόγω των πρόσφατων εκλογών. Το State Department δήλωσε ότι δεν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για να αμφισβητήσει τις προσπάθειες για εκεχειρία και υπογράμμισε ότι θα καλωσόριζε μια τέτοια είδηση αν αποδειχτεί ότι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και διευκρίνισε ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν καμία ανάμειξη στην σύναψη της συμφωνίας, η οποία ήταν προϊόν διαπραγμάτευσης της Τουρκίας και της Ρωσίας.
Παρόλο τη μεγάλη σφαγή στη Συρία δύσκολα διακρίνονταν μία ρεαλιστική λύση που να περιλάμβανε πτώση του καθεστώτος στην Συρία καθώς δεν υπάρχει σταθερή πολιτική βιώσιμη εναλλακτική πρόταση που να αντιμετώπιζε τις ταραχές στην ευρύτερη περιοχή.
Δύναμη ικανή να βρεθεί αντιμέτωπη με την επεκτατικότητα του ISIS αλλά ταυτόχρονα και σταθερό πυλώνα στον άξονα Τεχεράνης-Δαμασκού που μέσω του νοτίου Ιράκ διασφάλιζε στρατηγική διέξοδο στην Μεσόγειο αλλά και τον εξοπλισμό της Χεζμπολά στο Λίβανο που εξασφαλίζει την βόρεια πολεμική δυναμική ενάντια στο Ισραήλ και την σταθερή διεκδίκηση του Λιβάνου από την Συρία. Διαχρονικός είναι και ο άξονας Δαμασκού – Μόσχας, ο οποίος σχηματίστηκε το 1971 και επαναβεβαιώθηκε το 2005 μέσω της διαγραφής συριακού χρέους ύψους 9,6 δις δολαρίων από την Ρωσία.
Ένα γεωστρατηγικό πάζλ στο οποίο πλέον η Ρωσία τοποθετεί τα τελευταία κομμάτια και εδραιώνει την παρουσίασή της στην περιοχή συνεπικουρούμενη από μία τρομαγμένη Τουρκία που προσπαθεί να κλείσει οδυνηρά μέτωπα μετά τις τελευταίες περιπέτειες και τους φόβους της για την ανασύνταξη των κουρδικών δυνάμεων.
Ενώ στην αρχή λοιπόν φαίνονταν μία εσωτερική πολιτική διαμάχη Ασάντ και αντικαθεστωτικών, οι οποίοι δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πολυσύνθετο μόρφωμα που περιλαμβάνει διάφορες πολιτικές, θρησκευτικές και ένοπλες οργανώσεις και εδράζει στην Κωνσταντινούπολη (Συριακό Εθνικό Συμβούλιο), η γιγάντωση του ISIS, οι παλιές έχθρες με Λίβανο, Τουρκία, Ισραήλ και τα γεωπολιτικά συμφέροντα ΗΠΑ, Ρωσίας και Ε.Ε. δημιούργησαν το πλέον εκρηκτικό και θολό μείγμα στην πολύπαθη Μέση Ανατολή που οδήγησε σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με την συμμετοχή λίγο ως πολύ όλων των αραβικών κρατών με πεδίο μάχης την Συρία.
Οι Ρώσοι έπαιξαν το χαρτί του Άσαντ , αγνόησαν τις αντιδράσεις των ΗΠΑ και των χωρών της Ε.Ε. και στήριξαν το μπααθικό καθεστώς. Το σχέδιο τους βγήκε, δημιουργώντας ένα νέο στάτους στην περιοχή εξασφαλίζοντας νέα ενεργειακή διέξοδο στη Μεσόγειο και τους θαλάσσιους υγρογονάνθρακες. Και ο Άσαντ συνεχίζει να διοικεί ίσως πιο δυνατός από ποτέ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ
