Άνοιξε τις πύλες του για 6η συνεχόμενη χρονιά το πλέον επιτυχημένο θεματικό πανηγύρι στην Ελλάδα, ο Μύλος των Ξωτικών. Ένα θεματικό πάρκο που ξεκίνησε μεν δειλά ως προς την αναμονή του τελικού αποτελέσματος βαδίζοντας σχεδόν στο άγνωστο με την αίσθηση του επιχειρηματικού ρίσκου να πνίγει τους πρώτους διοργανωτές αλλά ταυτόχρονα να επενδύεται αποφασιστικότητα και υψηλό οικονομικό τίμημα για τα δεδομένα του τότε χρεοκοπημένου Δήμου Τρικκαίων στον πολύ πρώτο καιρό των οικονομικών δυσκολιών της χώρας. Το αποτέλεσμα μας δικαίωσε όλους.
Από την επόμενη κιόλας χρονιά τέθηκε ένα βασικό ερώτημα που δεν ήταν άλλο από το αν θα παραμείνει ο δημοτικός χαρακτήρας της διοργάνωσης ή αν το εγχείρημα θα παραχωρηθεί προς εκμετάλλευση σε ιδιώτες επιχειρηματίες.
Το βασικό επιχείρημα για την παραχώρηση των δικαιωμάτων του Μύλου των Ξωτικών αποτελεί το κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας του εγχειρήματος. Το δεύτερο επιχείρημα αφορά το επιχειρηματικό ρίσκο σε σχέση με το επενδυόμενο κάθε χρονιά κεφάλαιο που απαιτείται για να λειτουργήσει το πάρκο. Το τρίτο και το πλέον συζητημένο θέμα και αυτό που κάθε δημοτική αρχή επιθυμεί να πετάξει από πάνω της , είναι η τελική πιθανή οικονομική ζημιά ( μικρή τηρουμένων των αναλογιών είναι αλήθεια) που παρουσιάζεται και αποτελεί στοιχείο αμφισβήτησης της προσπάθειας.
Πέρα των παραπάνω των τριών σημείων υπάρχουν και άλλοι παράμετροι για συζήτηση όπως η αλλοίωση της φυσιογνωμίας του πάρκου, οι όποιες περιβαλλοντικές οχλήσεις, η ταλαιπωρία που υφίστανται η πόλη και οι δημότες από την υπερβολικά μεγάλη επισκεψιμότητα, το ύφος του εορταστικού προγράμματος που χαρακτηρίζεται από πολλούς προκλητικό, κιτς, υποκουλτουριάρικο ή αναντίστοιχο τέλος πάντων των ηθών και των εθίμων της περιοχής, υποβαθμισμένο ποιοτικά θυσιαζόμενο στην προοπτική των κερδών κλπ.
Ωστόσο αυτά έχουν να κάνουν με την ίδια τη λειτουργία του πάρκου και θεωρώντας δεδομένη σε μεγάλο βαθμό τη συνέχιση της διοργάνωσης στα επόμενα χρόνια αυτά είναι θέματα που μπορούμε να συζητήσουμε με την επισήμανση ότι κάθε επιτυχημένη προσπάθεια έχει αντιδράσεις αμφισβήτησης και σκιές καχυποψίας.
Η πόλη των Τρικάλων ξαφνικά και σε πολύ μικρό διάστημα έγινε τουριστικός προορισμός δεχόμενη επισκέπτες σε όλη τη διάρκεια του έτους με αποκορύφωμα τις επισκέψεις εκατοντάδων χιλιάδων την περίοδο λειτουργίας του Μύλου που διαχέονται σε όλο το νομό, επισκέπτες οι οποίοι ανέδειξαν την πόλη μας σε πρωτεύουσα των Χριστουγέννων. Ταυτόχρονα η ανάγκη για αύξηση των παρεχόμενων υπηρεσιών εξαιτίας του όγκου των επισκεπτών δημιουργεί έστω και προσωρινά αυξημένη προσφορά εργασίας ενώ όλο και περισσότερες επιχειρήσεις στήνονται για να επωφεληθούν είτε άμεσα είτε έμμεσα από την λειτουργία του Μύλου .
Είναι δεδομένο πλέον ότι η ακαθάριστη πρόσοδος έχει αυξηθεί απροσδόκητα από ένα οικονομικό τομέα που η περιοχή μας αγνοούσε, τον τουρισμό. Τα Τρίκαλα πλέον βρήκαν ένα τρόπο στην Ελλάδα της κρίσης να αυξήσουν το εισόδημά τους.
Ποιο είναι όμως το μυστικό της επιτυχίας; Πέρα από την σκληρή δουλειά των διοργανωτών και των συμμετεχόντων, αυτό που κατά κύριο λόγο έδωσε φτερά στην διοργάνωση είναι το αγκάλιασμά της από τους ίδιους του δημότες. Είναι οι ίδιοι δημότες που ενδεχομένως να «σιχτιρίσουν» το μποτιλιάρισμα στους δρόμους με τα λεωφορεία των επισκεπτών να αναστατώνουν την πόλη, είναι οι ίδιοι δημότες που δυσανασχετούν όταν δεν βρίσκουν καρέκλα για να πιουν το καφέ τους, είναι οι ίδιοι δημότες που υπερήφανοι όμως για τις ομορφιές της πόλης τους, παραδίδουν μαθήματα φιλοξενίας.
Αμφιβάλει κανείς για το πόσο εύκολα μπορεί να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του εγχειρήματος όταν αυτό περάσει εξ’ ολοκλήρου στα χέρια επιχειρηματιών τη στιγμή που τα στελέχη του Δήμου έχουν αποδείξει ότι μπορούν να τα καταφέρουν πολύ καλά; Αμφιβάλλει κανείς ότι θα υπάρξουν υπερβατικές ενέργειες στο βωμό της εμπορικότητας και της μεγιστοποίησης του κέρδους από τον όποιο επιχειρηματία αναλάβει τη «δουλειά»;
Και τελικά, τι σημαίνει για ένα μεγάλο Δήμο όπως ο Δήμος Τρικκαίων να επενδύει ένα μικρό ποσό κάθε χρόνο για την λειτουργία του Μύλου όταν αυτά τα χρήματα επιστρέφονται πολλαπλάσια και διαχέονται στη πόλη. Ο Δημοτικός Χαρακτήρας της διοργάνωσης πρέπει να διατηρηθεί και να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο με την σύσταση ειδικής αντιδημαρχίας που θα «τρέχει» την διοργάνωση από την πρώτη κιόλας ημέρα μετά την λήξη της προηγούμενης. Αυτά για όσους ήδη έχουν ετοιμάσει την πώληση. Ο Μύλος των Ξωτικών, είναι το δικό μας παραμύθι.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ
