Δευτέρα του Πάσχα .Ξεκινάμε για Ασπροπόταμο. Μέρα Αναστάσιμη. Φύση ξέφρενη μέσα στο φως. Η έξοδος από τα  Τρίκαλα εύκολη. Περνάμε  τον Μύλο του Ματσόπουλου, την αγία Μονή, τον Πηνειό. Μπροστά μας ξεπροβάλλει ένα θαύμα. Ο Κόζιακας λίγο χιονισμένος. Στις πλαγιές και τους πρόποδές του όμορφα χωριά: Γοργογύρι, Κόρη, Ξυλοπάροικο , Φιλύρα. Αριστερά τα Άγραφα κατάφορτα με χιόνι. Χαμηλά το Φανάρι, τα Κανάλια, το Καππά,Πύργος ΙΘώμης, Μουζάκι. Στο μέσο η Πύλη, το πέρασμα στην Πίνδο. Δεξιά κι αριστερά τα πεδινά χωριά. Δροσερό, Φλαμούλι, Πηγή, Λυγαριά, Παλαιόπυργος, Φήκη. Παιδικές χαρές, ουζερί, καταπράσινα λιβάδια. Λίγο πριν την Πύλη οι όμορφοι λόφοι του Παλαιομονάστηρου-Μπελέτσι. Φτάνουμε Πύλη. Ο βυζαντινός ναός της Πόρτας Παναγιάς, το πέτρινο γεφύρι, ο Πορταικός ποταμός. Είσοδος στην  οροσειρά της Πίνδου. Τα νερά ορμητικά από το φετινό χειμώνα με τις βροχές. Αρχίζουν να ξεδιπλώνονται τα χωριά. Ροπωτό αριστερά. Στροφή για Στουρναραίικα, Μεσοχώρα, Άρτα, καταρράκτες Παλαιοκαρυάς. Δεξιά Αναβρυσούλα, Κοτρώνι. Η φύση γίνεται όλο κι πιο οργιαστική. Πράσινο και λουλούδια παντού. Ξαφνικά σύννεφα και ομίχλη. Μέχρι Ελάτη και Περτούλι. Τα λιβάδια σκεπασμένα. Μετά το χιονοδρομικό, το σύννεφο κόβεται μαχαίρι. Στο βάθος τα Τζουμέρκα χιονισμένα. Περτούλι, Νεραιδοχώρι , Πύρρα, Δέση, Αγ.Νικόλαος-Καμνάι, Δροσοχώρι-Τυφλοσέλι και ο ουρανός πεντακάθαρος. Ο ήλιος ξανά μαζί μας. Μυθικά τοπία ανάμεσα στα βουνά .Φτάνουμε στη γέφυρα Αλεξίου. Αριστερά Γαρδίκι, Αθαμανία ή Μουτσιάρα, δεξιά ο Ασπροπόταμος. Μια διαδρομή που έχει πληγεί  περισσότερο από τις πλημμύρες , τις κατολισθήσεις, την υπερχείλιση του ποταμού. Αριστερά μας ο Αχελώος με καθαρά καταπράσινα νερά. Γεφύρια, πλαγιές. Αγ.Παρασκευή ή Τζούρτζια, Μηλιά αριστερά του ποταμού. Δεξιά στροφή για Πολυθέα. ΟΙ τεράστιοι σωλήνες για την κατασκευή του υδροηλεκτρικού ύβρις…Φτάνουμε τρία Ποτάμια. Τοπίο αλλοιωμένο από τις πλημμύρες. Αλλά το γεφυράκι μας περιμένει ταπεινό. Το διασχίζουμε. Δεξιά ο δρόμος για Κρανιά, Στεφάνι, Καλιρρόη, Δολιανά δεν είναι προσβάσιμος. Αριστερά όλα ανοιχτά.  Μοναδική διαδρομή με χρώματα μωβ και πράσινα και τα νερά να ακούγονται σαν συναυλία στα αυτιά μας. Κατάφυτο, Ανθούσα. Αριστερά το μοναστήρι της Παναγίας Γαλακτοτροφούσσας και η άνοδος για Μπάρο , Καλαρρύτες, δρόμος είναι ακόμη κλειστός από τα χιόνια. Στο βάθος ξεπροβάλλει το Χαλίκι. Ανάμεσα στα βουνά. Το μοναστήρι του Σωτήρος, του Προφήτη Ηλία, ο Αγ.Αθανάσιος , το Περιστέρι ή Λάκμος με τις κοφτερές κορυφές, κατάφορτο με χιόνι. Κόσμος ελάχιστος. Ατμόσφαιρα ζεστή και φιλική με τις σόμπες στα δύο μαγαζιά. Μιλάμε, χαιρόμαστε την συνάντηση  με όσους κατήλθαν από Φλώρινα και ανήλθαν από Φάρσαλα. Ο Ασπροπόταμος χρειάζεται τη συνδρομή μας. Τα χωριά θέλουν ανθρώπους να τα επισκέπτονται, να κρατούν την ψυχή του βουνού ζωντανή. Τα ποτάμια και τα βουνά είναι θεοί που μας προστατεύουν δίνουν οξυγόνο, νερό, ψυχική ανάταση. Οι άνθρωποι που ζούνε εκεί και συντηρούν τα λιγοστά μαγαζιά χρειάζονται στήριξη οικονομική και εμψύχωση. Πάνω απ’ όλα η περιφέρεια και ο Δήμος Καλαμπάκας, το Υπουργείο χρειάζεται να επισπεύσουν την αποκατάσταση του οδικού δικτύου. Να είναι τα χωριά ασφαλή και επισκέψιμα. Η δική μας παρουσία εκεί αναγκάζει τις αρχές να κινηθούν. Όπως οι λιγοστοί κάτοικοι αναγκάζουν σε διάνοιξη των δρόμων το χειμώνα. Να σταματήσουν άμεσα τα έργα καταστροφής, υδροηλεκτρικά και ανεμογεννήτριες. Να δοθούν κίνητρα σε νέους ανθρώπους να ζήσουν και να δημιουργήσουν στην περιοχή με ξενώνες, καφενεία, συλλόγους πολιτιστικούς, περιβαλλοντικούς, ανάπτυξη πεζοπορικών διαδρομών, ήπιο τουρισμό, γνωριμία με την ιστορία μας. Καθώς αυτά τα βουνά έπαιξαν ρόλο από την τουρκοκρατία έως την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Βουνά περήφανα αγέρωχα, αθάνατα.

Βέρα Παύλου