Οι κάτοικοι της χώρας μας, αλλά και όλου του πλανήτη δίνουν σήμερα μια τεράστια μάχη σε έναν νέο ιό για την επιβίωσή τους σε συνθήκες κατάρρευσης του καπιταλιστικού συστήματος. Οι τραγικές συνέπειες της πανδημίας που εξελίσσεται τους τελευταίους μήνες δεν αφορούν όμως κυρίως την επιθετικότητα και επικινδυνότητα του νέου ιού (που δεν αμφισβητείται), αλλά τη συνολική υποβάθμιση των δομών της δημόσιας υγείας από την πλευρά των κυβερνήσεων, της ΕΕ και του καπιταλιστικού συστήματος όλα τα προηγούμενα χρόνια. Για ακόμη μια φορά τίθεται επιτακτικά το ερώτημα του ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα των χρεοκοπημένων αντιλαϊκών πολιτικών.
Η δημόσια και δωρεάν υγεία λασπολογήθηκε, λοιδορήθηκε, υποβαθμίστηκε, υποχρηματοδοτήθηκε σε μία διαδικασία μετατροπής συνολικά του πεδίου υπηρεσιών υγείας σε ένα τεράστιο επιχειρηματικό χώρο. Βασικές υγειονομικές ανάγκες είτε δόθηκαν ως φιλέτο σε ιδιώτες, είτε συρρικνώθηκαν σε επικίνδυνο βαθμό. Την κρίση του ο καπιταλισμός την μετέτρεψε σε κρίση όλων των βασικών κοινωνικών υπηρεσιών. Μια διαδικασία που σήμερα μπροστά στην αντιμετώπιση της πανδημίας δείχνει το βαθιά δολοφονικό της χαρακτήρα.
Η κυβέρνηση της ΝΔ με ευρεία συναίνεση των άλλων κομμάτων αγνοώντας επιδεικτικά τόσο την μεθοδολογία χωρών που έχουν κατορθώσει να ελέγξουν εν μέρη τον ιό, όσο και τις κατευθύνσεις του ΠΟΥ, αλλά και τα μέτρα που προτείνει η ΟΕΝΓΕ επιλέγει μια διαχείριση της πανδημίας που δεν ακουμπάει σχεδόν κανέναν υγειονομικό κανόνα, με μοναδική αγωνία τη θωράκιση των πυλώνων του συστήματος. Προβαίνει σε μια γενική καραντίνα με προσανατολισμό στην περιστολή της πολιτικής δράσης και των λαϊκών ελευθεριών τη στιγμή που δεν ασχολείται καθόλου με τη διενέργεια μαζικών τεστ στον πληθυσμό και αφήνει ανοιχτούς μεγάλους εργασιακούς χώρους χωρίς κανένα μέτρο ασφαλείας. Επενδύει στο κανιβαλικό ιδεολόγημα της ατομικής ευθύνης τη στιγμή που δεν ανοίγει σχεδόν κανένα νέο κρεβάτι ΜΕΘ και απαρνείται ως ο διάολος το λιβάνι την πρόσληψη υγειονομικού προσωπικού. Επιδοτεί τις επιχειρήσεις, νομοθετεί ουσιαστικά για μειώσεις μισθών, καλύπτει τις απολύσεις σε μια σειρά εργασιακούς χώρους, αφήνοντας εντελώς ακάλυπτο το υγειονομικό προσωπικό χωρίς κανένα μέτρο προστασίας απέναντί στον ιό. Η πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης είναι κατεύθυνση διαχείρισης πληθυσμών και ως εκ τούτου αποτελεί προμελετημένη δολοφονία εις βάρος συνανθρώπων μας. Στόχος της να ρίξει τα βάρη της κρίσης πάλι στην εργαζόμενη πλειοψηφία.
Για να βγούμε νικητές σε αυτή τη μάχη, να προστατεύσουμε τη δημόσια υγεία, τους συνανθρώπους μας και να μην εγκλωβιστούμε σε ένα μόνιμο καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, δεν χρειάζεται απλά να τηρήσουμε τους στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας (που εξάλλου σέβεται η συντριπτική πλειοψηφία του λαού), αλλά να μείνουμε ενεργοί στη διεκδίκηση των βασικών κοινωνικών αναγκών. Κοινωνικές ανάγκες που σήμερα είναι περισσότερο από ποτέ συνυφασμένες με την ίδια τη ζωή της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Αντιλαμβανόμαστε τη σημερινή μάχη ως μια μάχη με πανανθρώπινα χαρακτηριστικά, αλλά που ταυτόχρονα και επιτακτικά απαιτεί ταξικό περιεχόμενο και οφείλει πολιτική απάντηση στο σήμερα. Αποτελεί λοιπόν στοίχημα ζωής κι επιβίωσης, αξιοπρέπειας και προοπτικής για το αύριο αυτού του κόσμου, σήμερα να μην υποστείλουμε τις σημαίες του αγώνα, της αλληλεγγύης και της πάλης. Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία, τα συνδικάτα και τα σωματεία, τις συλλογικότητες σε χώρους και γειτονιές και τα κινήματα αλληλεγγύης, να δηλώσουν σήμερα με θάρρος:
Γιατί τέλος, ας μην ξεχνάμε ποτέ πως κάθε απελευθερωτικό πρόταγμα στην ιστορία της ανθρωπότητας, έβαζε στην προμετωπίδα του τη ζωή κι όχι τον θάνατο. Για να κερδίσει η ζωή λοιπόν κι όχι ο θάνατος, ας θυμηθούμε τον, τραγικά επίκαιρο στις μέρες μας, Αλμπέρ Καμύ.
“Η πραγματική γενναιοδωρία προς το μέλλον έγκειται στο να τα δίνουμε όλα στο παρόν”.
ΛΕΣΧΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΒΟΛΟΥ
ΛΕΣΧΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΡΙΚΑΛΩΝ