Πέμπτη 29.10.2020 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Αρθρο – καταπέλτης: “Τα καλυμμένα πρόσωπα ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να έχουν φωνή”

17.04.2020

Του Χρήστου Ζήση

Μέρος 1ο
Μέρες τώρα κρατιέμαι και συνομιλώ με τον εαυτό μου, αν θα πρέπει να βγάλω την μάσκα και να φωνάξω δυνατά για αυτά που σκέφτομαι.
Θα ήθελα να σας εξομολογηθώ ότι έγινα κομπλεξικός από τότε που κάποιοι πρώην Διοικητικοί έλεγαν ότι οι Παθολόγοι <<είναι άχρηστοι ιατροί >>, συνεπικουρούμενοι από ορισμένους μεγαλογιατρούς ευγενών ειδικοτήτων που επιπλέον χλεύαζαν ότι << είναι απαρχαιωμένοι, γιατί πλέον η Ιατρική δεν ασκείται με το στηθοσκόπιο>>.
Μετά ήρθε μια πανδημία να πλήξει με σφοδρότητα τον πλανήτη, από έναν όπως λένε έξυπνο, απρόβλεπτο και ανίκητο ιό, τον κορωνοϊό, που προκάλεσε το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, έκανε τους επιστήμονες όλου του κόσμου να σηκώσουν τα χεριά ψηλά και τα συστήματα Υγείας των χωρών που επισκέφθηκε να <<γονατίσουν>> μπροστά στη δύναμη του.
Έτσι αποφάσισα να αλλάξω ειδικότητα. Δυστυχώς δεν έγινα χειρούργος. Έγινα όμως Covido ιατρός και ντύθηκα χειρούργος για να αντιμετωπίσω τον κορωνοϊό. Μόνο που τον άτιμο δεν μπορώ να τον κόψω με το νυστέρι.
Για να αντιμετωπίσω τον αόρατο εχθρό, έπρεπε να φορέσω μάσκα, γάντια και στολή . Όμως με γαργαλούσε ο λαιμός . Μου πρήστηκε η σταφυλή. Αρχικά σκέφτηκα μήπως κόλλησα κορωνοϊό.
Πέρασαν δυσάρεστες σκέψεις από το μυαλό μου. Μήπως έχω την τύχη του Κινέζου οφθαλμιάτρου Λι Γενλιάνγ, ο οποίος ήταν από τους πρώτους γιατρούς που είχε προειδοποιήσει για την εμφάνιση του ιού και για την εξάπλωση της επιδημίας, πέθανε όμως αφού μολύνθηκε από ασθενή του ή του Βρετανού ουρολόγου Δρ. Abdul Mabud Chowdhury, που πέθανε τρεις εβδομάδες αφότου προειδοποίησε τον Μπόρις Τζόνσον να πάρει στα σοβαρά την πανδημία.
Αχ, τι ήθελα εγώ ο γραφικός και φώναζα για τον κορωνοϊό, εδώ και μήνες . Μήπως τελικά το οίδημα σταφυλής οφειλόταν σε γλωσσοφαγιά; Πήρα κορτιζόνη σε μια εποχή ακατάλληλη για ένα Covido ιατρό
Όμως ξαναπρήστηκε η σταφυλή, οπότε σκέφτηκα μήπως ήμουν αλλεργικός στη μάσκα.
Τι κρίμα τώρα που πλέον οι μάσκες αξίζουν το βάρος τους σε χρυσάφι.

<<Μάσκες: ο σώζων εαυτόν σωθήτω >>
Άκουσα από κάποιους – δυστυχώς και από υγειονομικούς – να σχολιάζουν εκ του ασφαλούς <<τι θέλουν γιατροί και νοσηλευτές και φωνάζουν για την έλλειψη ατομικών μέτρων προστασίας στα νοσοκομεία της χώρας μας, μιας και αφορά όλο το κόσμο >>.
Αναρωτήθηκα <<δεν άκουσαν ποτέ αυτοί για τα θύματα του κορωνοϊού στο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό>>;
1. Για τους δεκάδες Κινέζους υγειονομικούς υπάλληλους.
– Για το διευθυντή του μεγαλύτερου νοσοκομείου της πόλης Γουχάν, Λιου Τζιμίνγκ.
– Για τον 34χρονο οφθαλμίατρο Λι Γενλιάνγ, τον οποίον οι αρχές της χώρας είχαν επιπλήξει ζητώντας του να σωπάσει, ο θάνατός του όμως προκάλεσε την οργή της κινεζικής κοινής γνώμης, ώστε τελικά η Εθνική Επιτροπή Υγείας της Κίνας να τον τιμήσει μετά θάνατον ως «ήρωα»
2. Για τους περισσότερους από 100 Ιταλούς γιατρούς.
– Για τον 67χρονο γιατρό Ρομπέρτο Στέλλα, Πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου στην περιοχή Βαρέζε της Βόρειας Ιταλίας, που έμεινε κοντά σε ασθενείς, ακόμη και όταν τελείωσαν οι μάσκες
– Για τον 57χρονο Μαρτσέλι Νατάλι, από το Κοντόνιο στην επαρχία της Λομβαρδίας που κούραρε ασθενείς χωρίς γάντια λόγω ελλείψεων.

3. Για τον 53χρονο ουρολόγο Δρ. Abdul Mabud Chowdhury οποίος είχε κρούσει τον κώδωνα για τα ελλιπή μέτρα που πάρθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο.
(Ο Μπόρις Τζόνσον τελικά την σκαπούλαρε).

4. Για τον 67χρονο Τούρκο Καθηγητή Παθολογίας Τζεμίλ Ταστσίογλου του Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης , ο οποίος ήταν ο θεράπων γιατρός του «ασθενούς ένα», δηλαδή του πρώτου ανθρώπου που επιβεβαιώθηκε ότι μολύνθηκε στη γειτονική χώρα.

5. Για τον 57χρονο, χωρίς υποκείμενο νόσημα, διακεκριμένο επιστήμονα και ερευνητή Θεόδωρο Παπάζογλου, μετά από πολυήμερη νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας σε νοσοκομείο των Βρυξελλών.

6. Για τον 65χρονο συνταξιούχο νοσηλευτή στη Βρετανία, ο οποίος αποφάσισε να επιστρέψει στα νοσοκομεία για να βοηθήσει στη μάχη με τον κορωνοϊό, αλλά δυστυχώς δεν είχε σωστή μάσκα.

7. Για τον 48χρονο νοσηλευτή Κιούς Κέλλυ, ο οποίος πρόσφερε την πολύτιμη βοήθειά του στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά της πανδημίας σε ένα από τα κεντρικότερα και πιο σύγχρονα νοσοκομεία του Μανχάταν της Νέα Υόρκη και του οποίου ο θάνατός – μία εβδομάδα αφότου βρέθηκε θετικός στον ιό – έχει εξοργίσει το ιατρικό προσωπικό της χώρας, αλλά και απλούς πολίτες, για τις ελλείψεις σε προστατευτικό εξοπλισμό.
Κατανοώ τις τεράστιες ελλείψεις σε ατομικά μετρά προστασίας σε όλες τις χώρες που μαστίζονται από χτικιό και ότι άνιση μάχη που δίνουν γιατροί και νοσοκόμες, πολλές φορές στοιχίζει τη ζωή τους.
Πιθανό να είναι δικαιολογημένα και δημοσιεύματα, όπως τα παρακάτω:
1. Διάφορα κράτη επιδίδονται σε πειρατεία της μάσκας.
2. Οι ΗΠΑ κατηγορούνται από 3 συμμάχους τους για αρπαγές υγειονομικού υλικού
3.. Ο Ερντογάν έδωσε εντολή να κατασχεθεί ιατροφαρμακευτικό υλικό, που είχε ως προορισμό την Ελλάδα και την Ιταλία
4. Υπάρχει ευρωπαϊκός “πόλεμος” εξαγωγών ιατρικού υλικού.
Χαμογελώ αμήχανα με τις διάφορες επικές πατέντες που εφαρμόζουν υγειονομικοί και πολίτες ως μετρά προστασίας ώστε να μην εκτίθενται στον ιό.
1. Αντί μάσκας, Κινέζος στην Γουχάν φορούσε σερβιέτα στο πρόσωπο του και Έλληνας στη λαϊκή αγορά πάνα- βρακάκι στο κεφάλι του.
2. Στην Κούβα, στην ανάγκη της αυτοπροστασίας, απαντούν με μάσκες από… σουτιέν, υποστηρίζοντας πως τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένα ο στηθόδεσμος βοηθούν καλύτερα στην προστασία του πρόσωπου
3. Το υγειονομικό προσωπικό πρώτης γραμμής ενάντια στη πανδημία, του Νοσοκομείου Northwick Park στο Harrow της Βρετανίας, αναγκάστηκε να φοράει σακούλες σκουπιδιών στο κεφάλι και στα πόδια, ως μέτρο «προστασίας» από τον ιό, καθώς το νοσοκομείο υπέφερε από τεράστιες ελλείψεις προστατευτικού υλικού.

Ίσως η λύση θα ήταν <<να ψεκαζόμαστε συχνά με κολόνια>>, μιας και
ο υπουργός Υγείας της Τουρκίας εξύμνησε την ικανότητα αυτής να αντιμετωπίσει τον κορωνοϊό. Οι Τούρκοι πάντως τον πίστεψαν κρίνοντας από τις ουρές δεκάδων μέτρων που σχημάτισαν μπροστά από τα καταστήματα και τα φαρμακεία στην προσπάθεια τους να προμηθευτούν το… μαγικό μπουκαλάκι και από τις αναφορές των παραγώγων κολόνιας ότι οι πωλήσεις τους υπερπενταπλασιάστηκαν

Αναπτερώθηκε το ηθικό μου και αισθάνθηκα όμορφα και αισιόδοξα όταν διάβασα τα παρακάτω καλά νέα:
1. Η 16χρονη δημιουργός του «The Greek Mask Project», Κοραλία Χατζηγιαννάκη, έκανε προσφορά 300 μασκών στην ομάδα COVID-19 του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός».
2. Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας TED3D, με την τεχνολογική υποδομή και την τεχνογνωσία που διαθέτει κατασκεύασε τρισδιάστατα εκτυπωμένες προστατευτικές μάσκες προσώπου (full fase shield), εξαρτήματα αναπνευστήρων και hands free χειρολαβές
Μπράβο στα παιδιά. Δική μου εκτίμηση είναι ότι μάσκες επιδέχονται βελτίωσης για να γίνουν πιο εύχρηστες και πιθανόν η ομάδα να χρήζει σοβαρότερης χρηματοδότησης .
3. Ράφτης πρόσφυγας από το Ιράκ, ο οποίος δηλώνει ότι αγαπά την Ελλάδα, με τη βοήθεια της συζύγου του και κάποιων από τα 5 παιδιά του, ράβει μάσκες στα Τρίκαλα και τις προσφέρει δωρεάν.
4. Η Ελόνα Αγκόλι, αλβανικής καταγωγής και ιδιοκτήτρια καταστήματος ρούχων, έραψε αφιλοκερδώς 600 προστατευτικές μάσκες για το Νοσοκομείο Γρεβενών, λόγω της μεγάλης έλλειψης που υπήρχε.
5. Μεγάλοι όμιλοι, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις της Ελλάδας στήριξαν με γενεές δωρεές το κλάδο υγείας στην εποχή της πανδημίας, συμβάλλοντας κατά το καλύτερο τρόπο στην ανακούφιση του.

Πήρα και εγώ ένα πασχαλιάτικο δώρο από την καλή μου ξαδέρφη Γιάννα. Ένα κράνος με ασπίδα προσώπου, που με έκανε να αισθανθώ σύγχρονος Κολοκοτρώνης.