Τα πράγματα έξω από τα δόντια και με το όνομά τους λέει ο Λαρισαίος βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης πλέον, Κώστας Μπαργιώτας. Καλεί την κυβέρνηση να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και να… «πάψει να κρύβεται πίσω από τον Σόιμπλε». Για το συνέδριο επισημαίνει πως πρέπει να εκλείψουν οι προσωπικές στρατηγικές και αντιπαραθέσεις γιατί κόστισαν πολύ ακριβά, ενώ καλεί την ηγεσία του «Ποταμιού» να «βρει το θάρρος να κάνει το γενναίο βήμα. Έστω και τώρα», για την ενοποίηση του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου. Ο ίδιος στις φήμες που τον θέλουν να ασχολείται με την Περιφέρεια τονίζει πως μένει: «προς το παρόν στην κεντρική πολιτική σκηνή. Φιλοδοξία μου αυτή την περίοδο είναι να συνεισφέρω στη διαμόρφωση μιας νέας πολιτικής πρότασης για την Υγεία και το Εθνικό Σύστημα Υγείας»
Συνέντευξη στον Χρήστο Κοντό
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. οδήγησε τα τελευταία 2,5 χρόνια τη χώρα μέσα από μια πολύ ακριβή «διαπραγμάτευση» στη σημερινή συμφωνία: 4,9 δις μέτρα και δεσμεύσεις για τα πλεονάσματα και τη δημοσιονομική πολιτική για την επομένη δεκαετία τουλάχιστον. Ελπίζει κανείς αυτό που χαρακτηρίστηκε «δημοσιονομικός ζουρλομανδύας» από κάποιους ανεξάρτητους παρατηρητές να μην οδηγήσει σε πλήρες αδιέξοδο.
Μνημόνιο ή όχι, το κλείσιμο της αξιολόγησης αναγκάζει όλες τις πολιτικές δυνάμεις να αναπροσαρμόσουν την στρατηγική τους. Η κυβέρνηση θα πρέπει να διαχειριστεί από εδώ και πέρα την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση στο εσωτερικό χωρίς το άλλοθι της «διαπραγμάτευσης». Σε απλά ελληνικά είναι αναγκασμένη να πάψει να κρύβεται πίσω από τον Σόιμπλε και να ασχοληθεί επιτέλους με τα πραγματικά προβλήματα στο εσωτερικό, να προσπαθήσει να αποδείξει πως μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Από την άλλη πλευρά, η αξιωματική αντιπολίτευση θα πρέπει να δώσει το στίγμα μιας κάποιας πολιτικής, καθώς όπως φαίνεται, η στρατηγική της διαρκούς, κενής περιεχομένου εκλογολογίας έχει εξαντληθεί. Η ΝΔ θα πρέπει να εγκαταλείψει το λαϊκισμό της πολιτικής του ώριμου φρούτου. Ας ελπίσουμε πως θα ακούσουμε ουσιαστικές μεταρρυθμιστικές προτάσεις, σε συντηρητική έστω κατεύθυνση. Η διεκδίκηση λεύκης επιταγής από το κόμμα που οδήγησε στη χρεοκοπία δεν αποτελεί ευοίωνη προοπτική.
Έχει ξεκαθαρίσει, νομίζω, παρά τα προβλήματα και τις αντιπαραθέσεις, πως η ΔΗ.ΣΥ αποτελεί το μόνο βιώσιμο φορέα για την ανασύσταση του μεσαίου χώρου. Η παράταξη οδεύει προς ένα συνέδριο θέσεων που θα καθορίσει επίσης τον οδικό χάρτη προς την εκλογή αρχηγού από τη βάση και το ιδρυτικό συνέδριο της ΔΗ.ΣΥ στις αρχές του 2018. Όπως επανειλημμένα έχει διακηρύξει η Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, το συνέδριο είναι ανοικτό σε όλα τα κόμματα και όλες τις κινήσεις του χώρου. Χρειάζεται πολιτική γενναιότητα από όλες τις πλευρές. Η εσωστρέφεια και η διαρκής αναφορά σε έναν ατέλειωτο οργανωτισμό πρέπει να τελειώσει. Τα οργανωτικά σχήματα και οι μηχανισμοί καθορίζονται από τις πολιτικές κυρίως. Το ίδιο και τα πρόσωπα. Ο κεντρώος χώρος και οι προοδευτικοί πολίτες περιμένουν πολιτικές προτάσεις και πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της εξόδου από την κρίση, στην κατεύθυνση μιας μεγάλης πολιτικής αλλαγής, ενός εθνικού σχεδίου που θα υπερβεί τα μνημόνια και θα δώσει όραμα και προοπτική. Η ολοκλήρωση του προγράμματος ΕΛΛΑΔΑ που διαμορφώνεται από τη ΔΗ.ΣΥ μπορεί να αποτελέσει τη μαγιά για αυτή την πορεία.
Πίστευα και πιστεύω πως η ενοποίηση όλων των πολιτικών δυνάμεων του ευρύτερου χώρου είναι προϋπόθεση για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Η κίνηση μου άλλωστε αυτό το κίνητρο είχε. Αν και δεν είμαι αισιόδοξος σε ό,τι άφορα το Ποτάμι, πραγματικά ελπίζω πως η ηγεσία του θα βρει το θάρρος να κάνει το γενναίο βήμα. Έστω και τώρα. Η πρόσκληση είναι ανοικτή για όλους, και φυσικά και για το Ποτάμι.
Οι προσωπικές στρατηγικές και αντιπαραθέσεις κόστισαν πολύ ακριβά. Και εξακολουθούν να κοστίζουν. Όπως είπα, χρειάζεται γενναιότητα, χρειάζεται καμιά φορά και βήματα προς τα πίσω. Η κ. Γεννηματά κάλεσε όλες τις κινήσεις και όλα τα κόμματα στο ιδρυτικό συνέδριο που θα ακολουθήσει. Έθεσε το χρονοδιάγραμμα και τις προϋποθέσεις. Δεσμεύτηκε πως θα προηγηθεί η εκλογή νέου αρχηγού από τη βάση. Όμως, θα μου επιτρέψετε, η διατύπωση ενός νέου πολιτικού λόγου, η ανανέωση σε ιδέες και θέσεις και η σφυρηλάτηση της ενότητας πάνω σε αυτές είναι η πραγματική προτεραιότητα. Η δημοκρατική παράταξη αποτέλεσε ιστορικά τον φορέα του εκσυγχρονισμού και της προόδου και αυτός είναι ο ρόλος που πρέπει να επανακτήσει. Κάτι τέτοιο δεν γίνεται με γκρίνιες, αλλά με επεξεργασμένες πολιτικές. Έτσι, επίσης, αναδεικνύονται και οι ηγέτες. Με πολιτικές πρωτοβουλίες, όχι μέσα από σκουριασμένους μηχανισμούς. Όποιος πιστεύει πως του ανήκει ο ρόλος, θα έχει την ευκαιρία να τον διεκδικήσει μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες.
Αυτός είναι σχεδιασμός του κόμματος, αλλά και η δική μου επιθυμία. Ειδικά με τα Τρίκαλα, με συνδέουν οικογενειακοί δεσμοί, μνήμες και βιώματα. Αρχίζοντας από το συνέδριο πιστεύω πως σύντομα θα αποκαταστήσουμε μια σταθερή επικοινωνία με όλους μέσα από τα όργανα της Συμπαράταξης.
Το ενδιαφέρον μου εστιάζεται προς το παρόν στην κεντρική πολιτική σκηνή. Φιλοδοξία μου αυτή την περίοδο είναι να συνεισφέρω στη διαμόρφωση μιας νέας πολιτικής πρότασης για την Υγεία και το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, άλλωστε, η παράταξη έχει καταξιωμένους ανθρώπους και ισχυρές παρουσίες.
«Εμ εμ», όπως λένε στο χωριό μου, καθώς προσπαθώ να τα συνδυάσω και τα δυο. Η χειρουργική ήταν και είναι μεράκι και έργο ζωής. Η θητεία μου στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Λάρισας ήταν για μένα τιμή και σχολείο. Ακόμη και σήμερα, το ιατρείο μου δίνει μια μοναδική ευκαιρία επικοινωνίας με τον κόσμο και την σκληρή πραγματικότητα της καθημερινότητας. Η πολιτική προέκυψε ως πρόκληση μέσα στην κρίση που παρέσυρε τη χώρα. Ένιωσα την ανάγκη να προσπαθήσω να βοηθήσω στην ανανέωση της πολιτικής ζωής. Το επάγγελμα μου ήταν και παραμένει η ιατρική. Ο κύκλος της πολιτικής κάποτε θα κλείσει. Ελπίζω με θετικό αποτύπωμα.
Το Πανεπιστημιακό έχει σήμερα τεράστια προβλήματα, όπως όλα τα μεγάλα νοσοκομεία που επωμιστήκαν το βάρος της υγειονομικής κάλυψης του πληθυσμού. Έχει, δυστυχώς, πρόσθετα προβλήματα που οφείλονται στις υπερβολικές περικοπές δαπανών που υπέστη σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ιδρύματα της χώρας. Αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Είναι κοινός στόχος όλων μας η αναθεώρηση του κουτσουρεμένου προϋπολογισμού του.
Το εθνικό σύστημα υγείας, όμως, βρίσκεται σε κρίση πολύ πριν αρχίσουν τα μνημόνια. Το διοικητικό του μοντέλο είναι χρεοκοπημένο από χρόνια. Η κακοδιοίκηση γεννά τη σπατάλη, την ανικανότητα και τη διαφθορά. Ακόμη και σήμερα, ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει για τον εκσυγχρονισμό του. Οι πελατειακές πρακτικές εξακολουθούν να βασιλεύουν και χάρη σε αυτές, συντεχνίες και συμφέροντα, βρίσκουν πάντα τον τρόπο να επιβιώνουν. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κατάσταση που δεν μπορεί να αναταχθεί με μπαλώματα και ημίμετρα. Πέρα από την αύξηση της χρηματοδότης, ίσως πριν από αυτή, χρειάζεται μια μεγάλη, εκ βάθρων μεταρρύθμιση: ακομμάτιστες, σύγχρονες διοικήσεις, αναδιάταξη των πόρων του συστήματος, ουσιαστικός έλεγχος της ιατρικής πρακτικής με βάση τα διεθνή πρότυπα και εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων αξιολόγησης σε όλα τα επίπεδα. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση για το άμεσο μέλλον την οποία, δυστυχώς, δεν υποψιάζεται καν ο κ. Πολάκης. Χωρίς αυτή, η μαύρη τρύπα των προϋπολογισμών θα παραμένει ανοικτή και οι ανισότητες θα διευρύνονται.
