Του Χρήστου Κοντού
Εννέα και κάτι το πρωί, η πόλη είχε αρχίσει νωχελικά να ξυπνάει, ελάχιστα τα αυτοκίνητα στους δρόμους και ελάχιστοι οι θαμώνες της Ασκληπίου για τον πρωινό καφέ… καθώς σήμερα είναι αργία… ή αν θέλετε απεργία…
Λίγο πιο κάτω στην Κεντρική Πλατεία, δειλά – δειλά αρκετά πριν τις 10 που ήταν η ώρα συγκέντρωσης έφτασαν οι πρώτοι -μεγαλύτερης ηλικίας- διαδηλωτές με το κόκκινο λουλούδι (τριαντάφυλλο κυρίως) και άρχισαν να ξετυλίγουν τα πανό: « 1η Μάη Ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Γραμματεία Τρικάλων ΠΑΜΕ» – «Η ανάπτυξή τους χτίζεται πάνω στα δικά μας συντρίμμια. Μπες μπροστά μην μένεις θεατής ΠΑΣΕΒΕ». Σε λίγο άρχισαν να καταφτάνουν και οι νεότεροι και νεότερες με τα δικά τους πανό: «Γυναίκα βγες μπροστά στον αγώνα για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση» και θέλουμε σχολείο να μορφώνει»…
Στο τέλος μαζεύτηκαν πάνω από 200 νοματαίοι… -σύντροφοι αν θέλετε- όπου με τους ήχους της μικροφωνικής που έπαιζε Θεοδωράκη περίμεναν τους ομιλητές υπό το άγρυπνο βλέμμα του Στρατηγού Σαράφη, για τις καθιερωμένες ομιλίες και στη συνέχεια να καταθέσουν στεφάνια στο μνημείο του εργάτη στην πλατεία της ΔΕΗ.
Η κίνηση ήδη άρχισε να αυξάνεται και τα πρώτα αυτοκίνητα με τα τρέιλερ φορτωμένα με ψησταριές και κάρβουνα, έκαναν την εμφάνισή τους, με στραμμένα τα βλέμματα των επιβατών όλο απορία:
“Μα καλά αυτοί οι άνθρωποι δεν θα πάνε να… «πιάσουν τον Μάη» στην εξοχή;
Δεν έχουν οικογένειες; Δεν έχουν σπίτια; Δεν θα κάνουν μπάρμπεκιου;”
Αλλά και οι εξυπνάκηδες, «έλα μωρέ οι ίδιοι και οι ίδιοι, μια παρεούλα είναι, ένα μαγαζάκι που κάποιοι τα κονομάνε»
Όμως αν η ματιά τους ήταν πιο προσεκτική, θα έβλεπαν τον γείτονά τους, τον συγγενή τους, την κοπελίτσα που χθες το βράδυ μπορεί να ξενύχτησε στο μπαρ, όμως παρόλα αυτά σηκώθηκε πρωί – πρωί να αφήσει ένα λουλουδάκι στους:
Ηταν 1η Μάη. Και αυτοί οι άνθρωποι που βρέθηκαν εκεί, είπαν ΠΑΜΕ γιατί είναι ημέρα ιστορικής τιμής και μνήμης, όπως θα έπρεπε πριν να είχαμε πάει όλοι, άσχετα πολιτικά που μπορεί να ανήκουμε…
Υ.Γ.: Απουσίαζαν με ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ όλες οι αρχές του τόπου που θέλουν να μας κυβερνήσουν ξανά (τοπικά και εθνικά)… γιατί προφανώς σκέφτηκαν μήπως τους χαρακτηρίσουν κουμουνιστές… Και φυσικά η μεγάλη ντροπή του νομού που ακούει στο όνομα Εργατικό Κέντρο Τρικάλων.