Πολύτιμη ήταν η πείρα που μεταφέρθηκε στη μεγάλη σύσκεψη σωματείων, συλλόγων, μαζικών φορέων που διοργάνωσε η Τομεακή Επιτροπή Τρικάλων του ΚΚΕ με θέμα «Ο πόλεμος και τα κέρδη τους ή οι ζωές και οι ανάγκες μας» και ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα.
Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Νομού Τρικάλων με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου που όλο το προηγούμενο διάστημα ανέπτυξε πλούσια και μαχητική δράση στο πλευρό των κομμουνιστών.
Την πολύμορφη, μαχητική δράση του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων ανέδειξε ο πρόεδρός του Δημήτρης Αρμάγος επισημαίνοντας ότι «στα δύο αυτά χρόνια ως Διοίκηση σταθήκαμε πιστοί στη βασική μας υπόσχεση ότι το Εργατικό Κέντρο θα είναι το αποκούμπι όλων των εργαζομένων, ανοιχτό και να μετατραπεί από ένα άδειο κουφάρι, που οι προηγούμενες Διοικήσεις το είχαν καταντήσει απ’ όλες τις απόψεις, σε όπλο για τις μάχες που δίνουν οι εργαζόμενοι και τα άλλα κοινωνικά στρώματα και οργανωτή στον ανειρήνευτο πόλεμο που δίνουμε. (…)
Από τα ιδιαίτερα ζητήματα που αναδείξαμε και παλέψαμε ήταν οι συνθήκες δουλειάς και η έλλειψη μέτρων υγείας και ασφάλειας. Πρόβλημα που ήρθε στην επικαιρότητα πανελλαδικά με το πιο τραγικό δυστύχημα στην “Βιολάντα” και το θάνατο των 5 εργατριών, πρόβλημα που από την πρώτη στιγμή το αναδείξαμε ως εργοδοτικό έγκλημα και οργανώσαμε κινητοποιήσεις, απεργίες για να το καταστήσουμε ως τέτοιο στη συνείδηση της Τρικαλινής κοινωνίας και όχι ως την κακιά στιγμή. Αναδείξαμε την κύρια αιτία των εργατικών εγκλημάτων στους χώρους δουλειάς που είναι το κυνήγι του κέρδους κι ότι εργάτες και κεφάλαιο δεν είναι μια οικογένεια με τα ίδια συμφέροντα, αλλά δύο κόσμοι που συγκρούονται. Ο ένας κόσμος κυνηγάει με δίψα το κέρδος, ο άλλος πασχίζει για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή ζωή και πολλές φορές την χάνει κι αυτή. Γι’ αυτό και το Εργατικό Κέντρο ειδικά σ΄ αυτό το ζήτημα και στον αγώνα που έδωσε έγινε “καρφί στο μάτι” της αστικής τάξης και των πολιτικών της εκπροσώπων στην περιοχή.
Η ίδια αιτία, το κυνήγι του κέρδους είναι που προκαλεί τους πολέμους, ζήτημα για το οποίο επίσης πήρε πρωτοβουλίες και οργάνωσε κινητοποιήσεις το Εργατικό Κέντρο. Στηρίξαμε τον αγώνα των αγροτών με απεργία που προκήρυξε το Εργατικό Κέντρο με συμμετοχή στις κινητοποιήσεις τους, στα μπλόκα τους. Συναντηθήκαμε με τον Ιατρικό Σύλλογο στις συσκέψεις που συγκάλεσε για τα ζητήματα της Υγείας, με την Ένωση των Νοσοκομειακών Γιατρών στις κινητοποιήσεις έξω από το Νοσοκομείο. Με όλους αυτούς τους φορείς και με την Ομοσπονδία των ΕΒΕ, τον Εμπορικό Σύλλογο συνδιοργανώσαμε τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις, για να αποδοθούν οι ευθύνες και να αναδειχθούν οι αιτίες στο έγκλημα των Τεμπών κ.ο.κ».
Καταλήγοντας σημείωσε: «Δεν είμαστε ευχαριστημένοι, η επίθεση που δεχόμαστε πρέπει να απαντηθεί με αντεπίθεση της εργατικής τάξης και του λαού κι αυτό προϋποθέτει περισσότερα σωματεία, πιο μαζικά με καλύτερη λειτουργία, πιο οργανωμένα σε συμμαχία και συντονισμό με τους φορείς της πόλης μας. Υπάρχουν ελπιδοφόρα μηνύματα, όπως ότι ως Εργατικό Κέντρο πήραμε μέρος στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ με εκατοντάδες άλλα σωματεία, Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες, με χιλιάδες άλλους συνδικαλιστές σε μια ζωντανή ανταλλαγή πείρας και συζήτησης. Σε αυτό το δρόμο συνεχίζουμε».
Ο Λάμπρος Τσέκας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων «Η Ανοιξη» ανέδειξε συμπεράσματα από τον φετινό μεγαλειώδη αγώνα των αγροτών αλλά και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα. Τόνισε ότι «οι αγρότες των Τρικάλων, πιο μαζικά από κάθε άλλη φορά βγήκαμε στο δρόμο. Ολους όμως μας ώθησε σε αυτό το δρόμο ένα και μόνο πράγμα. Η συνειδητοποίηση, ότι αν δεν αγωνιστούμε, δεν έχουμε μέλλον, η ανάγκη επιβίωσης, η επιθυμία μας να μείνουμε στον τόπο μας και στη δουλειά μας. Να συνεχίσουμε να καλλιεργούμε τη γη μας, να συνεχίσουμε να εκτρέφουμε τα ζώα μας (…)
Γνωρίζουμε καλά ότι στις συνθήκες που ζούμε η επιβίωση του αγρότη γίνεται όλο και δυσκολότερη. Το υψηλό κόστος παραγωγής είναι θηλιά στο λαιμό για κάθε μικρομεσαίο αγρότη. Η ΚΑΠ της ΕΕ ενισχύει, επιταχύνει το ξεκλήρισμά μας. Σε συνδυασμό μάλιστα με την παντελή έλλειψη μέτρων προστασίας της ζωής στην ύπαιθρο το μέλλον που προδιαγράφεται για τον πρωτογενή τομέα είναι δυσοίωνο.
Στα παραπάνω έρχεται να προστεθεί και η λεγόμενη πολεμική οικονομία. Μια πολιτική που αφαιρεί κεφάλαια από τις ενισχύσεις των αγροτών για να αγοράζουμε φρεγάτες και συστοιχίες Patriot. Ενώ όσο τα μέτωπα του πολέμου φουντώνουν τόσο αυξάνουν οι τιμές στα εφόδια, στα καύσιμα και στις πρώτες ύλες».
Πρόσθεσε ακόμα, ότι, «κάποιοι καλοθελητές μας ρώτησαν “όλο το χειμώνα, μέσα στο κρύο, μέσα σε μια τέντα πάνω στον αυτοκινητόδρομο, τι κερδίσατε τελικά;”. Θα μπορούσα να απαριθμήσω μια σειρά από κατακτήσεις του αγροτικού κινήματος. Ζητήματα που έχουν να κάνουν με αποπληρωμές οφειλών, επιδότηση στα καύσιμα κ.λ.. Για εμάς όμως η μεγαλύτερη κατάκτηση είναι η περηφάνια μας. Γυρίσαμε στα χωριά μας με το κεφάλι ψηλά. Με τον αέρα του νικητή. Γιατί κάναμε ξεκάθαρο ότι όσο ακολουθούνται τέτοιες πολιτικές, που προσπαθούν να μας διώξουν από τη γη μας εμείς θα είμαστε στο δρόμο και θα διεκδικούμε, θα παλεύουμε.
Μπορούμε να δυναμώσουμε τους αγροτικούς μας συλλόγους. Με περισσότερους παραγωγούς, με νεότερο κόσμο. Αλλωστε αυτό είναι που φοβούνται, το οργανωμένο, διεκδικητικό, αγροτικό κίνημα. Ενα κίνημα που απαιτεί και δεν παρακαλάει. Ξέρουμε ότι οι αγροτικοί μας σύλλογοι, είναι το πιο ισχυρό όπλο στην πάλη μας ούτως ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να παράγουμε φθηνά και ποιοτικά προϊόντα, για να καλύπτουν τις ανάγκες όλου του λαού».
Τα ιδιαίτερα προβλήματα των αυτοαπασχολούμενων και των ιδιοκτητών μικρών επιχειρήσεων της πόλης υπογράμμισε ο Βαγγέλης Αγγελάκης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας ΕΒΕ.
Καταδίκασε την πολιτική πολεμικής εμπλοκής που υλοποιεί η κυβέρνηση η οποία επιφέρει δυσβάσταχτες επιπτώσεις και στους αυτοαπασχολούμενους – «σε έναν πόλεμο που εμείς δεν χρωστάμε να πληρώσουμε σε τίποτα» όπως είπε χαρακτηριστικά – και πρόσθεσε πως «έχουμε δει την αισχροκέρδεια που υπάρχει αυτή τη στιγμή στα καύσιμα και τα παιχνίδια των κερδοσκόπων που ανεβάζουν τις τιμές. Ταυτόχρονα πληρώνουμε και πολλά άλλα ζητήματα. Ενα πολύ σοβαρό είναι η φορολογική πολιτική που υπάρχει αυτή τη στιγμή για εμάς. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι η κυβέρνηση έχει αποφασίσει εμάς τους μικρούς να μας φορολογεί με την τεκμαρτή φορολόγηση. Πιο απάνθρωπο μέτρο δεν υπάρχει. Η τεκμαρτή φορολόγηση λέει ότι είτε κερδίζεις, είτε δεν κερδίζεις θα πληρώνεις φόρους» αντί «να φορολογήσει τους “μεγάλους” οι οποίοι τελικά αυτοί είναι που φοροδιαφεύγουν γιατί οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι Ανώνυμες Εταιρείες και όλοι αυτοί έχουν τη δυνατότητα να φοροδιαφεύγουν».
Ανέδειξε ακόμη ότι «έχει καταργηθεί το αφορολόγητο για μας. Δεν υπάρχει ακατάσχετος λογαριασμός για έναν ελεύθερο επαγγελματία. Λες και όλα τα λεφτά που εισπράττει είναι κέρδη, δεν είναι έξοδα (…) Την ίδια στιγμή οι τράπεζες έχουν τον αναβαλλόμενο φόρο. Εχουμε πέντε παρόχους ενέργειας οι οποίοι δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν για το πως κάνουν τις τιμολογήσεις».
Στάθηκε ακόμη στην ακρίβεια και στο δυσβάσταχτο κόστος συντήρησης των μικρών επιχειρήσεων και καταστημάτων και ανέδειξε την προσπάθεια συντονισμού και κοινής δράσης της Ομοσπονδίας με το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και τους υπόλοιπους φορείς της πόλης. Τέλος, ευχαρίστησε θερμά το ΚΚΕ για την πρόσκληση στη σύσκεψη αναγνωρίζοντας την στήριξη του Κόμματος στα ιδιαίτερα αιτήματα των αυτοαπασχολούμενων.
Στα χρόνια προβλήματα, που εδώ και μια δεκαετία παραμένουν άλυτα και έχουν οδηγήσει τον εργαστηριακό κόσμο σε αδιέξοδο και προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία αναφέρθηκε η Μαρία Γιαγιάκου, πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Τρικάλων, καλώντας ταυτόχρονα το λαό να πάρει θέση απέναντι στην πολιτική που θυσιάζει τη ζωή και την υγεία του.
Πιο συγκεκριμένα επισήμανε μεταξύ άλλων ότι «ο ιδιώτης εργαστηριακός γιατρός: Έχει χρεωθεί στο δημόσιο τεράστια ποσά εξυπηρετώντας τον Ελληνα ασφαλισμένο, χωρίς να φέρει ευθύνη γι’ αυτά. Δε γνωρίζει τον τρόπο υπολογισμού των τεχνητών χρεών του. Κινδυνεύει να χάσει την περιουσία του καθώς και αυτή της οικογένειάς του. Δεν μπορεί φορολογικά να αναστείλει την λειτουργία του ιατρείου του. Δεν μπορεί ούτε να λάβει σύνταξη από το ελληνικό Δημόσιο (…)
Ταυτόχρονα, σε ένα περιβάλλον έντονης οικονομικής και ενεργειακής κρίσης, το κόστος λειτουργίας αυξάνεται συνεχώς, ενώ οι αποζημιώσεις μειώνονται ή “αναδιαμορφώνονται” με διαφορετικές ονομασίες (ποιοτικά κριτήρια, ΜΔΕ, clawback), χωρίς ποτέ να υπάρξει ουσιαστική ελάφρυνση. Για τους εργαστηριακούς γιατρούς, ακτινολόγους και βιοπαθολόγους, δεν υπήρξε πραγματική μείωση επιβαρύνσεων, μόνο κατακερματισμός τους σε επιμέρους μηχανισμούς που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα: διαρκής οικονομική αφαίμαξη. Επιπλέον, ακόμη και σήμερα, συνάδελφοι σε περιοχές που επλήγησαν από την κακοκαιρία Daniel, οι οποίοι εξυπηρέτησαν ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ με μηδενική συμμετοχή, παραμένουν απλήρωτοι».
Στον τρόπο που η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους υγειονομικούς, τρόπος ο οποίος δείχνει πώς αντιμετωπίζει την υγεία του λαού, αναφέρθηκε ο Βάιος Τάσιος, πρόεδρος της Ενωσης Νοσοκομειακών Γιατρών.
Θύμισε τον τρόπο που αντιμετώπισε ο υπουργός την παιδίατρο που έκανε την ανάρτηση ότι δούλευε 5 μέρες συνεχούς εφημερίας στη Σάμο και πρόσθεσε: «Δεν είχαν περάσει λίγα 24ωρα, οι ντόπιοι εδώ το ξέρετε γιατί το ανέδειξε η Ενωση, ότι και η δικιά μας παιδίατρος, μετά την εφημερία της στο νοσοκομείο Τρικάλων ήρθε αυτοκίνητο από την 5η υγειονομική περιφέρεια το πρωί και την πήγε για εφημερία στη Λαμία. Δεν είναι τυχαία γεγονότα συμβαίνουν κάθε μέρα, τα καταγγέλλουμε».
«Ετσι βλέπουν και την υγεία του του λαού», τόνισε και πρόσθεσε: «Με το ζύγι το μετράνε, με το κιλό, με τα άτομα. Δεν έχει σημασία αν δούλεψες πέντε 24ωρα…» .
Υπογράμμισε ότι η αντιμετώπιση της κυβέρνησης απέναντι στους υγειονομικούς «δείχνει το πώς ακριβώς βλέπουν την υγεία του λαού. Γιατί ακριβώς η δική μας εξαθλίωση στη δουλειά μας έχει αντίκτυπο στον ασθενή. Αρα αυτός ο τρόπος δείχνει πώς βλέπουν και την ανθρώπινη ζωή. Οπως ακριβώς ως κρέας στα κανόνια τον βλέπουν και στον πόλεμο, έτσι και στην οικονομία βλέπουν και την δυνατότητα ένας γιατρός να μπορεί να δουλέψει για 5 μέρες για να εξοικονομήσουν πόρους, για να μην κάνουν προσλήψεις μαζικές που λέμε εμείς, για να μην κάνουν αυξήσεις στους μισθούς, αλλά να τη βγάζουν με μετακινήσεις και εντέλεσθε».
Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα ότι «αυτήν την περίοδο έχουν ξεκινήσει να έρχονται τα ραβασάκια για να φύγουν υγειονομικοί για τις Σποράδες το οποίο σκεφτείτε επίσης τι αντίκτυπο έχει στη φυσική συνέχεια στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας του λαού των Σποράδων, καθώς δεν υπάρχει στα νησιά της Θεσσαλίας συνέχεια στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Ο κόσμος είναι ξεκρέμαστος. Είναι σήμερα εγώ, αύριο ένας άλλος συνάδελφος όπου απλά έρχεται ένας άνθρωπος και σε βλέπει για πρώτη φορά και μετά έρχεται ένας άλλος και σε ξαναβλέπει για πρώτη φορά. Αρα δεν υπάρχει πλάνο πρόληψης», επισήμανε μεταξύ άλλων.
Ακόμα, υπογράμμισε ότι «θεωρούμε πως δώσαμε μάχη όλα αυτά τα χρόνια και ότι εδώ συναντηθήκαμε με ανθρώπους που τα προηγούμενα χρόνια δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα γινόταν, αλλά έγινε τελικά. Δώσαμε κοινούς αγώνες με σωματεία, με φορείς, με τον κόσμο που κατάλαβαν ότι τελικά ο αγώνας που δίνουμε είναι αγώνας για την υγεία του λαού και έτσι τον βλέπουμε. Δεν μπορούμε να τον δούμε διαφορετικά».
Στις περιβαλλοντικές και οικονομικές επιπτώσεις από το σχεδιαζόμενο φωτοβολταϊκό σύστημα στο Ελληνόκαστρο Τρικάλων αναφέρθηκε ο Θεόφιλος Μήτσιο, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Ενεργών Πολιτών για την Προστασία Αντιχασίων – Μετεώρων (ΣΕΠΑΜ). Ανέδειξε τα αποκαλυπτικά στοιχεία του έργου μεταξύ των οποίων «η δεσμευμένη έκταση είναι 15.500 στρέμματα από τα οποία τα 6.000 στρέμματα θα καλυφθούν με 600.000 πάνελ περίπου, ισχύς 430 ΜW. Το έργο θα εκτείνεται σε 72 διαφορετικά γήπεδα, δημιουργώντας μια πρωτοφανή διάσπαρτη βιομηχανική ζώνη».
Τόνισε ότι «μιλάμε ουσιαστικά για έναν τεράστιο αποκλεισμό γης, για ένα συνεχές πλέγμα που θα αλλάξει ριζικά τη μορφή και τη λειτουργία της περιοχής. Ενα έργο που θα είναι ορατότατο από τα Μετέωρα αλλοιώνοντας το τοπίο με διεθνή αναγνώριση και ιδιαίτερη φυσική και πολιτιστική αξία.
Οι επιπτώσεις δε θα είναι μόνο αισθητικές. Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή κατά 3 ή 4 βαθμούς Κελσίου, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει το μικροκλίμα, την αγροτική παραγωγή, τη ζωή των κατοίκων. Θα αφανιστούν χιλιάδες δέντρα με εκριζώσεις και τόνους φυτοφαρμάκων, επιπτώσεις στη μελισσοκομία, το κυνήγι, την ελαιοκαλλιέργεια, αμπελοκαλλιέργεια, κίνδυνο πλημμυρικών φαινομένων κλπ».
Και πρόσθεσε πως «αυτά γίνονται σε μια περίοδο που σε όλη τη Θεσσαλία εξελίσσεται μια πραγματική λαίλαπα εγκατάστασης έργων ΑΠΕ. Αγροτική γη χάνεται, η γεωργική δραστηριότητα μειώνεται, η ύπαιθρος ερημώνει. Το νέο χωροταξικό σχέδιο της κυβέρνησης αντί να βάζει φρένο σε τέτοιες πρακτικές φαίνεται να τις διευκολύνει ακόμη περισσότερο. Με απλοποίηση διαδικασιών και προτεραιότητα στις επενδύσεις ανοίγει ο δρόμος για ακόμα μεγαλύτερη επέκταση τέτοιων έργων, χωρίς την προστασία της γης και των τοπικών κοινωνιών.
Εμείς ως ΣΕΠΑΜ πιστεύουμε ότι η ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Γι’ αυτό και πρέπει ο κάθε ενεργειακός σχεδιασμός να απαλλαγεί από τους νόμους του κέρδους. Να σταματήσει συνολικά η παράδοση της ενέργειας στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων που μετατρέπουν σε εμπόρευμα και καταστρέφουν το περιβάλλον».
Ο Αχιλλέας Κουτελίδας, εκ μέρους του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και διωκόμενος εκπαιδευτικός για την συμμετοχή στην απεργία – αποχή για την αξιολόγηση τόνισε ότι «είναι ξεκάθαρο πλέον ότι στο στόχαστρο της κυβέρνησης έχει μπει η άρση της μονιμότητας στο ευρύτερο Δημόσιο, με εργαλείο την αξιολόγηση, αλλά και ο συνδικαλισμός, με εργαλείο το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Οποιος αντιστέκεται ή αγωνίζεται πραγματικά ενάντια στις κυρίαρχες πολιτικές διώκεται. Αυτή βέβαια είναι μια πρακτική που μας γυρνάει δεκαετίες πίσω. Και όλο αυτό σε ένα φόντο φτώχειας, οικονομικής ανέχειας, αλλά και ενδεχόμενου γενικευμένου πολέμου.
Ολοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνουν αυτά. Θέλουν να επιβάλλουν τη σιωπή. Να περάσει το μήνυμα, ειδικά στις νέες γενιές, ότι πρέπει να σκύβουν το κεφάλι. Ειδικά τώρα που το μόνο μέλλον που της τάζουν είναι η φτώχεια, η εργασιακή ανασφάλεια και ο πόλεμος! Βλέπουμε όλο αυτόν τον καιρό τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που διώκονται άδικα, αλλά και τη συγκινητική συμπαράσταση από τα σχολεία τους, τους μαθητές, τους γονείς, τα σωματεία άλλων κλάδων. Κάπου εδώ και η δική μου πειθαρχική δίωξη -δίχως να έχω υποπέσει σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα- έρχεται να προστεθεί στις χιλιάδες πανελλαδικά πειθαρχικές διώξεις (ανάμεσά τους και συναδέλφισσα εκπαιδευτικός της Π.Ε. Τρικάλων).
Δίωξη για το “αδίκημα” της συμμετοχής μας στη νόμιμα προκηρυγμένη απεργία – αποχή από την αξιολόγηση, που έχει κηρύξει ο κλάδος μας με αποφάσεις του. Δίωξη για το “αδίκημα” της συμμετοχής μας στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της απεργίας, δικαίωμα που αφορά όλους τους εργαζόμενους. (…) Με τη “βιομηχανία διώξεων”, τα πειθαρχικά, τις καθαιρέσεις, τις μηνύσεις, θέλουν να έχουν τους εκπαιδευτικούς σκυφτούς και φοβισμένους – ιδιαίτερα σε μια περίοδο που πυκνώνουν τα σύννεφα του πολέμου και εντείνεται η εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους! Συνεχίζουμε με κάθε μέσο τον αγώνα για την υπεράσπιση ενός δημόσιου και δωρεάν σχολείου που θα έχει στόχο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού και των παιδιών του παρέχοντας ολόπλευρη μόρφωση και ανάπτυξη της προσωπικότητά τους χωρίς οικονομικές και κοινωνικές διακρίσεις, αλλά και την κατοχύρωση της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας των εκπαιδευτικών να μπορούμε να απεργούμε, να εκφράζουμε τη γνώμη μας για την κατάσταση που επικρατεί στα σχολεία, να υπερασπιζόμαστε τις συλλογικές μας αποφάσεις, να μπορούμε να διεκδικούμε, να μπαίνουμε με περηφάνια και με το κεφάλι ψηλά μέσα στο σχολείο».
Στις πληγές στην περιοχή της Φαρκαδόνας τρία χρόνια μετά τον «Daniel» αναφέρθηκε η Αθηνά Μπαλάφα, εκ μέρους της Επιτροπής Πλημμυροπαθών. Ανέδειξε πως «υπάρχουν ακόμα πλημμυροπαθείς, που ζουν στη δομή στο Κουτσόχερο. Οι αποζημιώσεις που δόθηκαν ήταν πολύ μακριά από το μέγεθος των ζημιών. Οι μικροί επαγγελματίες περιμένουν ακόμα οικονομική στήριξη. Τα πολυδιαφημιζόμενα business support δόθηκαν σε πολύ λίγους, η αποζημίωση των σπιτιών δεν έφτασε ούτε για τα βασικά».
Ανέφερε ότι «το ίδιο κράτος που είναι “ψηφιακά ταχύτατο” όταν πρόκειται να εισπράξει φόρους ή να κάνει πλειστηριασμούς, αποδεικνύεται “δυσκίνητο” και ανίκανο όταν πρόκειται να στηρίξει τον λαό. Οι υποσχέσεις για αποκαταστάσεις υποδομών έμειναν υποσχέσεις, αφού οι όποιες παρεμβάσεις σε αναχώματα και φράγματα αποδείχτηκαν τιποτένιες μπροστά σε επόμενες καταιγίδες με τα παρόχθια χωράφια να γίνονται “παραθαλάσσια” και τα αναχώματα να μπάζουν νερά.
Βέβαια, ταυτιζόμενες με τις πολιτικές της ΕΕ, η κυβέρνηση, η περιφερειακή και δημοτικές αρχές εξακολουθούν να συμφωνούν και να απορρίπτουν ως “δαπανηρά” και “εκτός των αντοχών της οικονομίας” την υλοποίηση έργων που θα θωρακίσουν μόνιμα και ολόπλευρα την Θεσσαλία, τη ζωή και την περιουσία μας, ενώ οι επιδοτήσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους είναι “αναπτυξιακή προτεραιότητα”. (…)
Το ανακαινισμένο Κέντρο Υγείας έχει ωραίους τοίχους αλλά είναι αποψιλωμένο από σημαντικές ειδικότητες γιατρών και το μικροβιολογικό εργαστήριο δεν διενεργεί το ίδιο εξετάσεις. Ο πλημμυρισμένος παιδικός σταθμός στη Φαρκαδόνα παραμένει κλειστός και άφτιαχτος, απουσιάζουν οι οργανωμένοι αθλητικοί και πολιτιστικοί χώροι για εμάς και τα παιδιά μας. Να πώς αναγκάζονται να φεύγουν οι νέοι μας, τα νέα ζευγάρια και να ερημώνουν τα χωριά μας αφού μένουν χωρίς δουλειά, υπηρεσίες, χωρίς μέλλον.
Και, μπροστά στην δικαιολογημένη αγανάκτησή μας και τις κινητοποιήσεις μας, ήρθαν κάθε λογής περιφερειακά και κυβερνητικά κλιμάκια, ακόμα και με τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Επιδόθηκαν σε κρεσέντο επικοινωνιακού εντυπωσιασμού, σε στημένες φιέστες, με κλειστές “λίστες φίλων και συνομιλητών” πίσω από κλειστές πόρτες, για να καθησυχάσουν τη λαϊκή αγανάκτηση και στο μεταξύ να σχεδιάζουν και να υλοποιούν ιδιωτικοποιήσεις νερού με την υλοποίηση του Φορέα Διαχείρισης Υδάτων. Ατομική ευθύνη η κάλυψη μελλοντικών ζημιών με προώθηση της ιδιωτικής ασφάλισης σπιτιών και μαγαζιών, ατομική ευθύνη η ζωή και η επιβίωσή μας. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα απ’ αυτούς που μας άφησαν να πνιγούμε και που πάντα θα μας αφήνουν στη μοίρα μας. Η μόνη ελπίδα βρίσκεται στον δικό μας οργανωμένο αγώνα».
Στο παράδειγμα της «Βιολάντα» που αποδεικνύει πως «τα “επιχειρηματικά θαύματα”, οι “πρότυπες επιχειρήσεις”, η “έξυπνη πόλη” που προβάλλεται στη περιοχή ως συνταγή επιτυχίας και ανάπτυξης, χτίζονται πάνω στην έλλειψη μέτρων προστασίας, την εντατικοποίηση και την πίεση για “να βγει η δουλειά”, στην εργοδοτική τρομοκρατία» στάθηκε ο Νίκος Καλυβιώτης, γραμματέας του ΔΣ του Παραρτήματος Θεσσαλίας του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών και τεχνικός ασφαλείας σε βιομηχανίες των Τρικάλων.
Ο ίδιος τόνισε μεταξύ άλλων ότι «μόνο για την περιοχή Τρικάλων – Καρδίτσας τα “ατυχήματα” ήταν 172 (1 κάθε 2 μέρες) εκ των οποίων τα 44 στο κλάδο των Τροφίμων. Σε χώρους που θεωρούνται “βαριά βιομηχανία”, όπως ο κλάδος των Τροφίμων που στα Τρίκαλα είναι από τους πιο δυναμικούς, οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί και σοβαροί. Η επεξεργασία τροφίμων περιλαμβάνει καύσιμα, σκόνες, μηχανήματα υψηλής θερμοκρασίας- ένα επικίνδυνο μείγμα όταν δεν τηρούνται αυστηρά μέτρα. Και από την άλλη μεριά οι εργοδότες του κλάδου Τροφίμων σπάνε ρεκόρ κερδών. Με τα Ελληνικά Γαλακτοκομεία να έχουν καθαρά κέρδη πάνω από 33 εκατ. ευρώ, ο “Ομηρος” κύκλο εργασιών περίπου 100 εκατ ευρώ.
Την ίδια στιγμή τα μέτρα ασφαλείας για την προστασία των εργαζομένων θεωρούνται κόστος. Αυτές οι μεγάλες ελλείψεις μέτρων προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζόμενων οδήγησαν στη τραγωδία στο εργοστάσιο της “Βιολάντα”, αυτές οι μεγάλες ελλείψεις έγιναν σε πλήρη γνώση της διοίκησης, για να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη, καταγράφοντας ακόμη ένα εργοδοτικό έγκλημα. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η διαμόρφωση ενός πλαισίου ψευδεπίγραφων ελέγχων της εργοδοτικής ευθύνης από τους αρμόδιους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Πέραν της υποστελέχωσης των υπηρεσιών ελέγχου, το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει και τυπικά να μη γίνονται ουσιαστικοί έλεγχοι. Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση που έθεσε σε δημόσια διαβούλευση άλλο ένα αντιλαϊκό νομοσχέδιο με το οποίο ενεργοποιούνται μια σειρά αντεργατικές διατάξεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, με συνέπεια την πλήρη προσαρμογή της ελεγκτικής δράσης στις ανάγκες κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Ωστε να δίνεται η δυνατότητα σε ιδιωτικές εταιρείες να πραγματοποιούν “ελέγχους” για την Ασφάλεια και Υγεία! Αν εφαρμοστεί αυτό το τερατούργημα ουσιαστικά καταργείται η Επιθεώρηση Εργασίας και απαξιώνονται πλήρως οι Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία.
Ο ταξικός αγώνας μέσα από τα σωματεία δείχνει ότι η κατάσταση θα ήταν πολύ χειρότερη, αν κάθε μικρό και μεγάλο “ατύχημα” δεν μετατρεπόταν σε “αιτία πολέμου”, όπως έγινε και εδώ στα Τρίκαλα».
«Η ίδια η ζωή των εργαζόμενων στον κλάδο των τροφίμων στην πόλη μας δείχνει την αναγκαιότητα ύπαρξης του Συνδικάτου Γάλακτος – Τροφίμων και Ποτών. Ηταν ανάγκη της ίδιας της εργατικής τάξης να έχει ένα όπλο στα χέρια της απέναντι στην εργοδοσία του κλάδου», τόνισε ο Γιώργος Λιατίφης, πρόεδρος του Συνδικάτου Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών Τρικάλων.
«Ο κλάδος των τροφίμων είναι ταχύτατα αναπτυσσόμενος. Είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης στη βιομηχανία, απασχολώντας άμεσα πάνω από 150.000 εργαζόμενους πανελλαδικά. Τα κέρδη των επιχειρήσεων κατέγραψαν ρεκόρ 2,57 δισ. ευρώ το 2022 από 1,94 δισ. ευρώ το 2021. Και όμως Κλαδική Σύμβαση δεν υπάρχει, οι μισθοί είναι παγωμένοι εδώ και 12 χρόνια, ενώ από τις Επιχειρησιακές Συμβάσεις δεν καλύπτεται ούτε το 10% των εργαζομένων.
Γι’ αυτό και η ανάγκη υπογραφής συλλογικών συμβάσεων στον κλάδο όπως και ο μεγάλος κίνδυνος ατυχημάτων στους χώρους δουλειάς αφορούν άμεσα την πάλη και τις διεκδικήσεις του συνδικάτου που κάνει προσπάθεια να βρίσκεται κοντά στους εργαζόμενους για κάθε ζήτημα μικρότερο ή μεγαλύτερο.
Το πρόσφατο εργοδοτικό έγκλημα στη “Βιολάντα” – του “καλού εργοδότη που πληρώνει και σέβεται το περιβάλλον” – ήταν καταλυτής για την εργατική τάξη της πόλης μας. Ηταν μια τραγική συγκυρία που έκανε τους εργαζόμενους της πόλης να δουν καθαρά τις άθλιες συνθήκες εργασίας στα εργοστάσια τροφίμων και τους εργάτες του κλάδου να σκεφτούν πως ο καθένας τους θα μπορούσε να είναι στη θέση των νεκρών εργατριών της “Βιολάντα”. (…)
Οι εργαζόμενοι του κλάδου των Τροφίμων, ιδιαίτερα αυτοί που παλεύουν μέσα από το Συνδικάτο- σκέφτηκαν: “Αν υπήρχε σωματείο στη Βιολάντα θα εμπόδιζε αυτό το έγκλημα”; Φάνηκε ακόμη πιο καθαρά η δύναμη του οργανωμένου αγώνα. Η εργατική τάξη της περιοχής ταρακουνήθηκε. Ακόμη και αυτοί που μας έλεγαν “βλέπω τη δράση του Συνδικάτου αλλά δε μπορώ να κάνω το βήμα”, σήμερα βρίσκονται πιο κοντά μας.
Εμείς οι κομμουνιστές αλλά και οι υπόλοιποι αγωνιστές συνάδελφοί μας καταλάβαμε ακόμη πιο χειροπιαστά ότι “τίποτα δεν πάει χαμένο”. Οτι οι ώρες που βρεθήκαμε με την κάλπη του Συνδικάτου έξω από τη “Βιολάντα” – χωρίς οι εργαζόμενοι που εμποδίζονταν από την εργοδοσία, να μας πλησιάζουν- μέτρησαν. Οτι οι επισκέψεις στους χώρους δουλειάς στην προσπάθεια ανάδειξης των συνθηκών εργασίας- δεν πήγαν χαμένες.
Μας είπαν στις δύσκολες στιγμές που ακολούθησαν, κάποιοι εργαζόμενοι στη Βιολάντα: “Ξέρουμε πως ήρθατε στο εργοστάσιο, ξέρουμε το Συνδικάτο”. Η παρουσία του συνδικάτου στα εργοστάσια τροφίμων συνεχίζεται, η αγωνιστική διεκδίκηση των αναγκών μας είναι ανάγκη. Το αίτημα: “θέλουμε να γυρίζουμε στο σπίτι μας ασφαλείς μετά τη βάρδια” είναι αίτημα όλων μας».
Πηγή: 902.gr
