Στη σημασία των ευρωεκλογών και στην ανάγκη οι Ελληνες πολίτες να βρεθούνε στις κάλπες αναφέρθηκε το απόγευμα της Πέμπτης ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου, εκ νέου υποψήφιος με τη “Νέα Αριστερά” που βρέθηκε στα Τρίκαλα με αφορμή την προβολή του νέου του ντοκιμαντέρ, του δικαστικού θρίλερ «142 χρόνια».
Ο ευρωβουλευτής αναφέρθηκε στον ρόλο της αριστεράς σήμερα τόσο στην Ελλάδα όσο και την υπόλοιπη Ε.Ε., ενώ για το πολιτικό σκηνικό στη χώρα τόνισε πως είναι λάθος του Κυριάκου Μητσοτάκη που πήρε προσωπικά τις Ευρωεκλογές, ένα λάθος που έκανε το 2019 και ο Τσίπρας όπου αναγκάστηκε μετά να πάει σε πρόωρες εκλογές, αφού η ψήφος των ευρωεκλογών είναι πιο χαλαρή.
Σε συζήτηση που είχε με εκπροσώπους των τοπικών ΜΜΕ πριν την έναρξη της προβολής ο Στέλιος Κούλογλου στάθηκε στη σημασία των ευρωεκλογών της 9ης Ιουνίου “καθώς η Ευρώπη βρίσκεται ίσως στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι, με τις δυνάμεις της ακροδεξιάς να ανεβαίνουν και για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες να ακούγεται η λέξη πόλεμος”. “Είναι σημαντικό” συμπλήρωσε “η Αριστερά να ενισχυθεί ώστε να διασφαλίσει το ευρωπαϊκό κεκτημένο, το ότι δηλαδή μεγάλες δυνάμεις αφήνουν στην άκρη τα όπλα και κάθονται και συζητούν γύρω από ο ίδιο τραπέζι”.
Δήλωσε βέβαιος ότι η “Νέα Αριστερά” θα εξασφαλίσει έδρα στην επόμενη Ευρωβουλή και μάλιστα με ποσοστό αρκετά πάνω από το όριο του 3%, ενώ υπογράμμισε την ανάγκη συνεννόησης των δυνάμεων της Αριστεράς στη χώρα μας, έστω και μετά τις ευρωεκλογές, ώστε να αποκτήσει αυτή ξανά κυβερνητική προοπτική.
Ένα εκπληκτικό ντοκιμαντέρ
Όσον αφορά την ταινία “142 χρόνια” πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ που αναδεικνύει μια άγνωστη πτυχή του προσφυγικού, όπου χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες καταδικάζονται σε βαριές ποινές φυλάκισης ως διακινητές. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, πάνω από 2000 βρίσκονται στις ελληνικές φυλακές – κάτι που τους καθιστά τη δεύτερη πολυπληθέστερη ομάδα κρατουμένων.
Η κάμερα ακολουθεί τον διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο, γνωστό και βραβευμένο διεθνώς για το ανθρωπιστικό του έργο, ο οποίος συμμετέχει σε μια διεθνή προσπάθεια να αθωωθούν τρεις πρόσφυγες και συγκεκριμένα, ο Μοχάμαντ Χανάντ Αμπντί (Σομαλία), ο Ακίφ Ραζούλι και ο Αμίρ Ζαχίρι (Αφγανιστάν).