Τετάρτη 24.04.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Την Τρίτη στο Επιμελητήριο η βράβευση στον καθηγητή Νίκο Νικονάνο

09.04.2019

Την προσεχή Τρίτη 16 Απριλίου και ώρα 7.30 μ.μ., στην αίθουσα του
Επιμελητηρίου Τρικάλων θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση του Φιλολογικού,
Ιστορικού, Λογοτεχνικού Συνδέσμου (Φ.Ι.ΛΟ.Σ.) Τρικάλων, κατά την οποία θα
απονεμηθεί το “Βραβείο Φιλίας Τρικάλων” για το 2018 στον καθηγητή
αρχαιολογίας κ. Νίκο Νικονάνο, ο οποίος με το πλούσιο αρχαιολογικό του έργο
και τις επιστημονικές δημοσιεύσεις του συνέβαλε στην ανάδειξη, διάσωση και
προβολή των βυζαντινών μνημείων της Θεσσαλίας και του Ν. Τρικάλων ιδιαίτερα.
Για το έργο του τιμώμενου θα μιλήσει ο φιλόλογος – δρ ιστορίας της
εκπαίδευσης κ. Θεόδωρος Νημάς, ενώ για το «Βραβείο Φιλίας Τρικάλων» ως
θεσμό θα μιλήσει ο αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Φ.Ι.ΛΟ.Σ. κ. Δημ. Κωνσταντινίδης.
Η εκδήλωση θα κλείσει με σύντομη ομιλία του Τιμώμενου κ. Ν. Νικονάνου και
προβολή εικόνων.

Ο Νίκος Νικονάνος, με καταγωγή από την Έδεσσα, γεννήθηκε το 1935 στη
Θεσσαλονίκη, όπου έζησε όλα σχεδόν τα χρόνια της ζωής του μέχρι σήμερα.

Αποφοίτησε με άριστα το 1959 από το ιστορικό-αρχαιολογικό τμήμα της
Φιλοσοφικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Από το 1962 εργάστηκε ως βοηθός στην έδρα
της Βυζαντινής Αρχαιολογίας της ίδιας Σχολής του Α.Π.Θ. και από τον Μάιο του
1965, μετά από εξετάσεις, έγινε μέλος της Ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας,
στην οποία υπηρέτησε ως το 1984, αρχικά ως επιμελητής και στη συνέχεια ως
Έφορος Αρχαιοτήτων. Μετεκπαιδεύτηκε στο Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης στη
Χαϊδελβέργη με υποτροφία του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και του
ιδρύματος Alexander von Humboldt. Το 1979 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της
Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. με βαθμό άριστα. Το 1984 εκλέχτηκε
αναπληρωτής καθηγητής και το 1992 καθηγητής της Βυζαντινής Αρχαιολογίας και
Τέχνης στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ., στο οποίο δίδαξε ως την
συνταξιοδότησή του το 2003.
Ο κ. Νικονάνος, ήδη από φοιτητής (1957) έλαβε μέρος σε διάφορες ανασκαφές.
Ως επιμελητής και έφορος αρχαιοτήτων, εκτός από τις σωστικές ανασκαφές στη
Θεσσαλονίκη (1966-1969), τη Θεσσαλία (1969-1973) και τη Χαλκιδική (1973-1984),
διενήργησε συστηματικότερες ανασκαφές στη Θεσσαλία και τη Χαλκιδική. Σε ό,τι
αφορά στη Θεσσαλία διενήργησε συστηματικότερες ανασκαφές στη Λάρισα, το
Ζάρκο Τρικάλων, το Κόκκινο Νερό Λαρίσης, το Αϊδίνιο Μαγνησίας, ενώ εντόπισε
και κατέγραψε έναν σημαντικό αριθμό (22) άγνωστων βυζαντινών και
μεταβυζαντινών μνημείων. Επεξεργάστηκε όλο αυτό το υλικό με «κριτική
οξυδέρκεια» και συνέθεσε τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο: Βυζαντινοί ναοί της
Θεσσαλίας, Από τον 10ο αιώνα, ως την κατάκτηση της περιοχής από τους Τούρκους το
1393. Ακόμα έχει δημοσιεύσει εργασίες για μεμονωμένα μνημεία της Θεσσαλίας και
μία μεγαλύτερη συνθετική εργασία για τις βυζαντινές εκκλησίες της Μαγνησίας.
Από τα δημοσιεύματά του για τη Θεσσαλία αναφέρονται ενδεικτικά μερικά που
έχουν σχέση με μνημεία του Ν. Τρικάλων.
1. Βυζαντινοί ναοί της Θεσσαλίας. Από τον 10ο αιώνα ως την κατάκτηση της περιοχής
από τους Τούρκους το 1393, Αθήνα 1979.
2. Μετέωρα. Τα μοναστήρια και η ιστορία τους, Αθήνα 1987 (Έχει εκδοθεί και στα
αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά).
3. «Ειδήσεις εκ Θεσσαλίας. Αχλαδοχώριον Τρικάλων. Κοίμηση της Θεοτόκου», ΑΑΑ
3 (1970), σ. 331 -334.
4. «Το εκκλησάκι της Παναγίας Δούπιανης ή Ζωοδόχου Πηγής στο Καστράκι
Καλαμπάκας», Τρικαλινά 2 (1982), σ. 99-110.
5. «Μοναστηριακή αρχιτεκτονική των Μετεώρων» στον τόμο Βυζαντινή τέχνη στην
Ελλάδα, εκδ. Libro Ε.Π.Ε., Αθήνα 1994. σ. 152-154 και 171, εικ. 9.
6. «L’ architettura monastica nelle Meteore», στον τόμο L’ arte bizantina in Grecia,
Federico Motta Editore, Μιλάνο 1995, σ. 150-152 και 169-170.