Κυριακή 18.08.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

«Τα κάλαντα Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα!»

31.12.2018

Καιρός να μάθουν οι απλοί Πολίτες να ανταλλάσσουν δικά τους μηνύματα και να απορρίψουν τα μπαγιάτικα μηνύματα των προέ-δρων, κομματαρχηγών, υπουργών, βουλευτών, Περιφερειαρχών, αντιπεριφερειαρχών, δημάρχων και παπάδων. Είναι όλα ψεύτικα.

Καλή σας μέρα άρχοντες, φίλες και φίλοι όπου και αν είστε. Δώστε μου τη χαρά να σας σφίξω το χέρι τραγουδώντας τα δικά μου κάλαντα και μαζί με τις μύριες ευχές μου, σας στέλνω και μία απλή, καθημερινή όσο και αναγκαία: Τη διατήρηση της μεταξύ ανθρώπων επικοινωνία.

Είναι ένα από τα ανώτερα ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ αγαθά της κοινωνίας μας που, εξουδετερώνει το εγώ, αγκαλιάζει το εμείς και ακόμα μπορεί να είναι και ο ρυθμιστής κα-τά την αλλαγή των χρόνων.

Για τούτη τη χρονιά, το 2019, εύχομαι σωματική και ψυχική υγεία. Τα δρώμενα στη χώρα μας έχουν γιομίσει τα μάτια μου σκότος και απαισιοδοξία. Πιότερες ευχές δε βλέπω να γίνονται δεκτές από τα άγρια που συμβαίνουν στον τόπο μας. Μία μόνο ευχή μένει: Η παράκληση που λέει, αφυπνιστείτε.

Η νέα χρονιά, με βεβαιότητα μας φέρνει αντιμέτωπους μπροστά σε μεγάλες δυσάρεστες εκπλήξεις και η αφύπνιση επιβάλλεται, ιδιαίτερα για τη σφυρηλάτηση της αντοχής μας!! Και η ελπίδα, όπως μας μάθαμε να μιλούμε γι’ αυτή και να περιμένουμε… τι;

Για να μην είναι φρούδα και για να έχει καλό και γερό αποτέλεσμα, προϋποθέτει υποδομές χτισμένες πάνω στην πίστη. Στην κοινωνική πίστη. Και πίστη σημαίνει ανατροπή όλων των «πολιτικών» που επάνδρωσαν τις εξανδραποδισμένες κυβερνήσεις με κάθε είδους δίποδα μιάσματα που συμβάλανε στην δεκαετιών οργανωμένη παράδοση της πατρίδας μας στους Ούννους.

Μόνο αυτή η ανατροπή μπορεί να ανατρέψει τον ρου των εγκλημα-τικών πραγμάτων που αφορούν τη χώρα μας. Σε διαφορετική περί-πτωση ο εθισμένος στην ευρωαποβλάκωση…, (περί αυτού πρόκει-ται…,) πολίτης, το μόνο που θα μπορεί να κάνει, όταν ο εγκέλαδος χτυπήσει την πόρτα μας, είναι να κρυφτεί κάτω από ένα τραπέζι.

Χρόνια Πολλά – Τρίκαλα 30-12-2018

Τα κάλαντα

Καλή σας μέρα, φίλοι μου, Χρονιά καινούρια φτάνει
Πίσω αφήνει την παλιά, τα βάρη μας θα πάρει

Κι ευχές να πούμε όλοι μας για μι’ άβαρη εποχή
Κι όλων μαζί οι Πόθοι μας, να γίνουν προσευχή

Ν’ αφήσουμε όλα στο χτες, γιομάτα απ’ αμαρτία
Κι όλες τις μπαγαποντιές, που ’φεραν δυστυχία

Στο χρόνο να τις κρύψουμε, που τώρα πια περνάει
Και στη ζωή να σκύψουμε, σαν εραστές, με χάρη

Τις μαχαιριές που δώσαμε κι ανοίξαμε πληγές
Κι όλοι μας ματώσαμε στις μύριες συφορές

Τον κόσμο να τηράξουμε· μας είναι πια γνωστός;
Τις δάδες ας αδράξουμε, ν’ αφήσουμε το φως

Και να φωτίσει απανταχού τα σκότη απ’ αγάπη
Και να ντυθούν, στου φυσικού Κόσμου μας από άνθη

Που όλοι μας, λίγο, πολύ γίναμε ακαμάτες
Κλέφτες, πανούργοι, μισητοί και άθλιοι στρατηλάτες

Καιρός να θηκαρώσουμε τις σπάθες μας στη νάρκη
Κι αντάμα να σκορπίσουμε τα μίση και τα πάθη

Γι’ αυτό σας κράζω, άνθρωποι, σταλιά ν’ αφουγκραστείτε
Μη θέλ’ τε να ’σται άπονοι, σκληροί, στάλα λογικευτείτε

Χαμόγελο στα σφραγιστά τα χείλη μας να ανθίσει
Και η χρονιά, σαν το χιονιά, τα βάρη της θ’ αφήσει

Η άνοιξη που έρχεται στα χέρια μας μπορούμε
πιάστε την, να τη, δέχεται σαν Μάνα ν’ ασπαστούμε

Για να μπορέσουμε ξανά τα κάλαντα να πούμε
Καλή χρονιά σας, φίλοι μου, ας την καλοδεχτούμε!

Βάιος Φασούλας – Γερμανία 19.12.2001
(Από τη Β` Ποιητική Συλλογή)