Αγαπητοί μου,                                                                                                      Τελικά , φαίνεται πως απέκτησα έναν καινούριο τίτλο.

« Επικίνδυνος».

Δεν ξέρω αν πρέπει να ανησυχώ ή να αισθάνομαι..τιμημένος.                             Γιατί , όταν κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να σε παρουσιάσουν ως « επικίνδυνο», το πρώτο λογικό ερώτημα δεν είναι « γιατί είμαι επικίνδυνος;»

Επικίνδυνος για ποιον;

Και επειδή προτιμώ να απαντώ με επιχειρήματα και όχι με χαρακτηρισμούς, ας το δούμε λίγο πιο ψύχραιμα.

Επικίνδυνος γιατί;

Ναι, γράφω καθημερινά, γράφω για την αυτοδιοίκηση, για τον Δήμο Μετεώρων, για ζητήματα που θεωρώ ότι έχουν δημόσιο ενδιαφέρον.                                                            Δεν γράφω για να προσβάλω ανθρώπους , δεν γράφω για να δημιουργήσω προσωπικές αντιπαραθέσεις, δεν γράφω για να κάνω « πόλεμο» με κανέναν.

Γράφω για αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνομαι  τον ρόλο μου.    

Και έχω μάθει και κάτι πολύ σημαντικό:

Το να έχεις δημόσιο λόγο δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχεις εχθρούς, σημαίνει ότι πρέπει να έχεις επιχειρήματα.

Αυτό ίσως είναι πράγματι επικίνδυνο, γιατί η αυτοδιοίκηση δεν είναι χώρος σιωπής, δεν είναι χώρος όπου όλοι πρέπει να σκέφτονται ακριβώς το ίδιο και ασφαλώς δεν είναι χώρος όπου η διαφορετική άποψη πρέπει να αντιμετωπίζεται ως απειλή, άλλωστε η προσωπική μου άποψη δεν είναι κρυφή, είναι γραμμένη, είναι εκεί να κριθεί και όποιος διαφωνεί μαζί μου έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει.                                                     Με επιχειρήματα , όπως το κάνω κι εγώ.

Αυτό δεν είναι δικό μου επίτευγμα για να το πανηγυρίζω, ούτε δική  μου απόφαση για να την υπερασπιστώ.                                                                                         Είναι επιλογή του Δημάρχου και μέχρι σήμερα ,η εμπιστοσύνη αυτή έχει εκφραστεί με τρόπο σαφή.                        

Δεν χρειάζεται  να την ερμηνεύσει κανείς τρίτος, ούτε χρειάζεται να μου εξηγήσει κανείς τι σημαίνει.                                Ο καθένας κρίνεται από τη δουλειά του και ο Δήμαρχος από τις επιλογές του.                                                                                Εγώ από την πλευρά μου συνεχίζω να κάνω τη δουλειά μου, με τον τρόπο που ξέρω, με καθαρό λόγο, με αυτοδιοικητικήματιά και με σεβασμό ακόμη και σε εκείνους που διαφωνούν μαζί μου.

Αυτό ομολογώ , ίσως είναι το πιο « επικίνδυνο» απ’ όλα, γιατί δεν είναι υποχρεωμένος κανείς να μπαίνει σε κάθε συζήτηση που του προτείνου, δεν χρειάζεται να εμφανίζομαι παντού, δεν χρειάζεται να απαντώ παντού, δεν χρειάζεται να ζητώ βήμα από κανέναν.                                    Ο δημόσιος λόγος μου υπάρχει εκεί όπου επιλέγω εγώ να υπάρχει.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο.

Δεν χρειάζεται να χαρακτηρίσω κανέναν για να αναδείξω τον εαυτό μου, δεν χρειάζεται να απαξιώσω κανέναν για να υπερασπιστώ τη δουλειά μου, δεν χρειάζεται να δημιουργήσω έναν « εχθρό» για να δικαιολογήσω την παρουσία μου.

Η δουλειά μου είτε αξίζει είτε δεν αξίζει, οι παρεμβάσεις μου είτε έχουν περιεχόμενο είτε δεν έχουν.

Οι αναγνώστες είτε τις αξιολογούν θετικά είτε αρνητικά.

Και αυτή είναι η ομορφιά του δημόσιου λόγου!

Και τώρα ας επιστρέψουμε στο « επικίνδυνος»                                  Αν με τον όρο « επικίνδυνος» εννοείτε έναν άνθρωπο που:

Τότε Ναι,

Δεκτός ο χαρακτηρισμος!                                                               Είμαι « επικίνδυνος» , όχι όμως για ανθρώπους.                           Επικίνδυνος μόνο για την αντίληψη ότι η πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να γίνεται με προσωπικές επιθέσεις αντί με επιχειρήματα.

Και υπάρχει κάτι ακόμη.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να αποδώσω κίνητρα, δεν ξέρω ποιος ζηλεύει, ποιος θυμώνει, ποιος ενοχλείται και ποιος απλώς διαφωνεί και ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει να μάθω.

Με ενδιαφέρει κάτι πολύ απλούστερο:

Να κάνω σωστά τη δουλειά μου, να γράφω , να ενημερώνω, να παρεμβαίνω, να υπηρετώ την αυτοδιοίκηση με τον δικό μου τρόπο.

Και να μπορώ , όταν τελειώνει η δημόσια αντιπαράθεση ,να κοιτάζω τον καθρέφτη μου και να λέω:

« Δεν προσέβαλα κανέναν , δεν συκοφάντησα κανέναν , δεν χρειάστηκε να μειώσω κανέναν»

Αυτό για μένα είναι πολιτικός πολιτισμός.

Και επειδή φαίνεται πως κάποιοι δυσκολεύονται να αποφασίσουν αν πρέπει να με θεωρούν «επικίνδυνο» ή όχι , θα τους κάνω μια μικρή διευκόλυνση:

Μην αποφασίσετε, αφήστε τον χρόνο ,τη δουλειά και τις δημόσιες παρεμβάσεις να αποφασίσουν για όλους μας, γιατί στο τέλος της ημέρας , ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος δεν είναι αυτός που έχει άποψη,

Είναι εκείνος που πιστεύει ότι οι άλλοι δεν πρέπει να έχουν!!!

Υ.Γ.

Ένα μεγάλο ,ειλικρινές και από καρδιάς « ευχαριστώ» για τα εκατοντάδες τηλεφωνήματα , τα μηνύματα και τα λόγια συμπαράστασης που δέχθηκα μετά από όσα είδαν το φως της δημοσιότητας.                                                    Δεν θα σταθώ στο περιεχόμενό τους, ούτε θα μπω στη διαδικασία να τα αξιοποιήσω για να ενισχύσω τη θέση μου, θα κρατήσω μόνο την ουσία:

Την ανθρώπινη συμπαράσταση!

Και αυτή ,πιστέψτε με , έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από οποιονδήποτε χαρακτηρισμό , από οποιοδήποτε δημοσίευμα και από οποιαδήποτε προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων.

Σας ευχαριστώ έναν προς έναν.

Η αγάπη, η εκτίμηση και η εμπιστοσύνη σας είναι η μεγαλύτερη επιβεβαίωση ότι , τελικά, ο καθένας κρίνεται από τη διαδρομή του και όχι από την εικόνα που κάποιοι επιχειρούν να δημιουργήσουν γι’ αυτόν.

Και αυτή τη διαδρομή θα συνεχίσω να την περπατώ με αξιοπρέπεια, καθαρό λόγο και καθαρή συνείδηση.

Ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!

Κώστας Πρεβέντης,                                                                    Ειδικός Συνεργάτης του Δημάρχου Μετεώρων