Κυριακή 25.08.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Τσίπρας και ξανά εκλογές

24.08.2015

Του Κωνσταντίνου Αντ. Κρεμμύδα

Και έλεγε ο παραιτηθείς Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας ένα χρόνο πριν περίπου στις 14/9/2014 ανακοινώνοντας το περιβόητο και ουτοπικό «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» ανοίγοντας ουσιαστικά τη προεκλογική περίοδο των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου αξιοποιώντας ουσιαστικά το χαρτί της προεδρικής εκλογής:

«Εμείς υποστηρίζουμε ότι αυτή η κυβέρνηση ούτε θέλει ούτε μπορεί να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα και να διαπραγματευτεί, να διεκδικήσει μια βιώσιμη λύση για τον ελληνικό λαό.

Μόνο μια κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή και ευρεία κοινωνική στήριξη, σε μια εγκεκριμένη από τη πλειοψηφία του λαού μας εθνική στρατηγική, μπορεί να φέρει αποτελέσματα.

Και για το λόγο αυτό ζητάμε εκλογές τώρα, το συντομότερο δυνατόν, πριν συνεχιστεί η καταστροφή. Δε ζητάμε εκλογές γιατί βιαζόμαστε να κυβερνήσουμε. Ζητάμε εκλογές γιατί δε μπορεί άλλο να περιμένει ο τόπος και να υπομένει ο λαός μας. Ζητάμε εκλογές γιατί το απαιτεί το συμφέρον του λαού και του τόπου.

Ζητάμε ισχυρή εντολή αυτοδυναμίας και ακόμα πιο ισχυρή κοινωνική συμπόρευση και στήριξη για να διεκδικήσουμε τη καλύτερη δυνατή συμφωνία προς όφελος του λαού μας, στην Ευρώπη»

και συνέχισε ζητώντας επιτακτικά τις εκλογές για την διαγραφή του χρέους με στόχο:

  • «Τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους, ώστε να γίνει βιώσιμο. Έγινε για τη Γερμανία το 1953. Να γίνει και για την Ελλάδα το 2014.
  • «Ρήτρα ανάπτυξης» στην αποπληρωμή του υπόλοιπου, έτσι ώστε να εξυπηρετείται από την ανάπτυξη και όχι από το πλεόνασμα του προϋπολογισμού.
  • Περίοδο χάριτος, δηλαδή «moratorium», στην εξυπηρέτησή του, για την άμεση εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη.
  • Εξαίρεση του προγράμματος δημόσιων επενδύσεων από τους περιορισμούς του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
  • Συμφωνία για «Ευρωπαϊκό New Deal», με δημόσιες επενδύσεις για την ανάπτυξη και χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
  • Ποσοτική χαλάρωση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με απευθείας αγορά κρατικών ομολόγων».

Και όλα αυτά προσπαθώντας να πείσει το Ελληνικό λαό ότι το πρόβλημα είναι το χρέος και όχι το έλλειμμα , οι μεγάλες δημόσιες δαπάνες και το ανύπαρκτο παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Περιττό να αναφερθούμε στον ΕΝΦΙΑ , στην δεκάτη τρίτη σύνταξη , στο χαμηλότερο μισθό , στο αφορολόγητο , στον δανεισμό της χώρας ,στις ιδιωτικοποιήσεις , στην Τρόικα και τις αξιολογήσεις  κλπ .

Τι να πρωτοθυμηθούμε άλλωστε …

Και το κόλπο έπιασε.

Ο Τσίπρας πήρε μια ξεκάθαρη εντολή , να διώξει την τρόικα και να καταργήσει τους μνημονιακούς νόμους εντός Ε.Ε. και εντός ευρωζώνης . Η εντολή αυτή ήταν το αποτέλεσμα της ατελείωτης προεκλογικής παροχολογίας που εδράζονταν στη σφαίρα του φαντασιακού αφού αναφέρονταν στην  χρεοκοπημένη Ελλάδα και όχι σε ένα οικονομικά εύρωστο κράτος με δυνατότητες παροχών.

Στο μυαλό του Τσίπρα , βρίσκονταν η ιδεατή κατάσταση , δηλαδή η παραμονή στο ευρώ , η εξασφάλιση της χρηματοδότησης της  χώρας , η εφαρμογή των προεκλογικών υποσχέσεων- ρητορειών ,η μη  σύναψη νέου μνημονίου με τις νέες  δανειακές συμβάσεις και το σπουδαιότερο, η αντιστροφή της πολιτικής της δημοσιονομικής προσαρμογής και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε ένα πλαίσιο που να ικανοποιεί το θεωρητικά ριζοσπαστικό χαρακτήρα της κυβέρνησης αλλά κυρίως να ικανοποιεί  όλες εκείνες τις εσωτερικές κομματικές φωνές του ΣΥΡΙΖΑ και  των ΑΝΕΛ που απαιτούν ρήξη με την Ε.Ε.

Η ουτοπία στο μεγαλείο της.

Το άλλο σχέδιο , ο άλλος δρόμος , η εναλλακτική πρόταση , το plan B , τελικά ήταν η έξοδος από την ευρωζώνη και υιοθέτηση της δραχμής. Και το είχε και αυτός στο μυαλό του όπως φάνηκε από τις εντολές του προς τον Βαρουφάκη για τη ετοιμασία του σχεδίου και όχι μόνο ο Λαφαζάνης ο οποίος σε τελική ανάλυση ποτέ δεν έκρυψε τις προθέσεις του και αποδεικνύεται συνεπής, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε μαζί του.

Τα αποτυχημένα  βήματα της πολύμηνης διαπραγμάτευσης και των προσπαθειών της κυβέρνησης συνιστούταν στην υπογραφή της παράτασης του μνημονίου την 20η Φεβρουαρίου χωρίς την ανάλογη πίστωση, όπου αναγνωρίζεται το χρέος και η βιωσιμότητα του,  η συμφωνία για αξιολόγησή του στα μέσα Απριλίου (προφανώς δεν εφαρμόστηκε), στην μάταιη αναζήτηση νέων  οικονομικών συμμάχων και την εναπόθεση των ελπίδων σε Ρωσία , Κίνα , Ιράν και ΗΠΑ ,( τα αρνητικά αποτελέσματα είναι γνωστά , όλοι αρνήθηκαν ευγενικά πλην το ενδιαφέρον για κάποιες εμπράγματες επενδύσεις και όχι για εξαγορά χρέους) , στην ήξεις αφήξεις διαπραγματευτική τακτική της ευρηματικής  δημιουργικής ασάφειας  απέναντι στην κανονιστική Ευρώπη  , στις παλινωδίες με τις εναλλαγές στην διαπραγματευτική ομάδα  ανάλογα με τους επιδιωκόμενους στόχους κάθε φορά και τελικά στο περίφημο δημοψήφισμα του Ιουλίου με τις κλειστές τράπεζες που οδήγησε στην υπογραφή του χειρότερου μνημονίου από τα προηγούμενα δύο δικαιώνοντας το πρώην Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που υποστήριζε ότι το μνημόνιο με την υπογραφή Τσίπρα θα είναι το «τρενάκι του τρόμου» .

Και φυσικά όλα αυτά είναι πλέον συγκρίσιμα και τίθενται στην διάθεση του Ελληνικού λαού και συνίστανται στο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ», στο περίφημο «e-mail Χαρδούβελη» που απετέλεσε τη προεκλογική σημαία του ΣΥΡΙΖΑ και τέλος το τρίτο μνημόνιο που υπογράφτηκε προσφάτως.

Οι εκλογές είναι μπροστά μας …ακόμη και αν δεν είμαστε τολμηροί και ειλικρινείς ούτε   την ακριβή  ημερομηνία να ορίσουμε.