Παρασκευή 18.10.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Happy Birthday – Ένας χρόνος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ…

16.02.2016

Γράφει η γαλλική Figaro: «Τσίπρας: Ένας χρόνος μετά. Η Ελλάδα ακόμα εκτός λειτουργίας. Μετά την εκλογή του, στις 25 Ιανουαρίου, ο πρωθυπουργός της ριζοσπαστικής αριστεράς δεν έχει κρατήσει τις υποσχέσεις του και το μέγεθος των μεταρρυθμίσεων παραμένει κολοσσιαίο».

«Η χρονιά της αποτυχίας», ο τίτλος του άρθρου του Κώστα Λαπαβίτσα με αφορμή τον ένα χρόνο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην «Εφημερίδα των συντακτών». «Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ συνετρίβη στις διαπραγματεύσεις, υπέγραψε το Τρίτο Μνημόνιο κι εφαρμόζει την πολιτική που κατακεραύνωνε από το 2010 και μετά» δηλώνει.

 Γαλλική liberation: «Μετά από έναν χρόνο Τσίπρα, η Ελλάδα βρίσκεται σε αδιέξοδο», ενώ στο κύριο άρθρο αναφέρει: «Ο Τσίπρας έχασε ένα μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να έχει κατορθώσει να αλλάξει ούτε την Ελλάδα ούτε την Ευρώπη. Μπορεί ακόμη να αναγεννηθεί; Σε κάθε περίπτωση, το κερί για τον 1 χρόνο ΣΥΡΙΖΑ που φύσηξε μοιάζει μάλλον με δυναμίτη».

Τα παραπάνω σχόλια είναι ενδεικτικά της εικόνας της κυβέρνησης ένα χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας. Ας δούμε όμως συνοπτικά την «μεγάλη εικόνα» όπως τελευταία συνηθίζουμε να λέμε όταν θέλουμε να παρουσιάσουμε την συνολική κατάσταση της χώρας χωρίς να εστιάζουμε σε επιμέρους προβλήματα.

Άλλωστε στην παρούσα φάση αυτό που έχει σημασία είναι το σώσιμο της χώρας από την ολοκληρωτική καταστροφή και αυτό είναι αλήθεια ότι δεν μπορεί να γίνει χωρίς παράπλευρες απώλειες όσο σκληρό και αν ακούγεται. Έχει όμως μεγάλη σημασία αυτές οι απώλειες να είναι όσο το δυνατό μικρότερες, ηπιότερες και σε λιγότερο οικονομικά ασθενείς πολίτες.

Στις 25 Ιανουαρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ έγραψε μία πολύ μεγάλη νίκη στις εκλογές που ο ίδιος προκάλεσε με αφορμή την μη ψήφιση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ένα μήνα μετά υπερψήφισε τον Προκόπη Παυλόπουλο μετά από μία άτυπη συμμαχία με την Καραμανλική πτέρυγα της Ν.Δ. δίνοντας ουσιαστική πολιτική άφεση για τον διπλασιασμό του χρέους της χώρας από την πενταετή  διακυβέρνηση Καραμανλή.

Στις 20 Φεβρουαρίου η νέα συγκυβέρνηση υπογράφει με την τρόικα τετράμηνη οδυνηρή παράταση του προγράμματος χρηματοδότησης. Στην ουσία ήταν παράταση από το λαό και όχι από τους δανειστές  καθώς  εμείς είμαστε οι χρηματοδοτούμενοι. Αυτή η παράταση οδήγησε την κυβέρνηση σε μια πολύμηνη αργόσυρτη διαπραγματευτική διαδικασία χωρίς σχέδιο, σκοπό και στόχο. Στο διάστημα αυτό η χώρα πλήρωσε όλες τις υποχρεώσεις «σκουπίζοντας» κυριολεκτικά όλα τα αποθεματικά των φορέων του ευρύτερου κράτους ξύνοντας τον πάτο του βαρελιού. Αλήθεια, υπάρχει απάντηση τελικά για το ύψος της χρηματοδότησης της κεντρικής κυβέρνησης από τους φορείς;

Ο καταυλισμός της Αμυγδαλέζας σφραγίζεται, άλλωστε ήταν η σημαία του ΣΥΡΙΖΑ για το προσφυγικό όπως επίσης και ο φράκτης του Έβρου. Η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στις αυξανόμενες προσφυγικές ροές με την υπεύθυνη υπουργό να δηλώνει ότι οι πρόσφυγες «λιάζονται» στις πλατείες και μετά «εξαφανίζονται».

Τώρα, με την απειλή της εξόδου της χώρας από την ζώνη Σένγκεν, με τους φράχτες να σηκώνονται σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και την υποψία ότι οι ευρωπαίοι σκέφτονται τα όρια της Ε.Ε. στα Σκόπια αναβαθμίζοντας το ρόλο τους ενισχυόμενοι με ευρωπαϊκά σώματα ασφαλείας, τρέχει να στήσει σταθμούς καταγραφής με το φόβο ότι μπορεί να μετατραπούν σε στρατόπεδα προσφύγων. Ο αποκλεισμός και για τη χώρα και για τους πρόσφυγες είναι ορατός, o φόβος του κλειστού μπουκαλιού είναι εδώ.

Ας γυρίσουμε όμως στα οικονομικά θέματα. Τον Ιανουάριο η χώρα είχε μία υποτυπώδη ανάπτυξη στο 1% περίπου. Οι καθυστερήσεις που προέκυψαν και η αμφιλεγόμενη διαπραγματευτική τακτική πάγωσε την οικονομία  έριξε τους δείκτες ανάπτυξης και αύξησε το δημοσιονομικό κενό. Μην ξεχνάμε ότι κάθε 1% του ΑΕΠ αντιστοιχεί σε 2 δισ. περίπου. Τον Ιούνιο η χώρα πιέζεται φρικτά από οικονομική ασφυξία. ΟΙ διαπραγματεύσεις είναι ατέρμονες και χωρίς αποτέλεσμα. Ο Τσίπρας προκηρύσσει δημοψήφισμα και η κυβέρνηση κλείνει τις τράπεζες .Τα capital controls είναι εδώ και θα παραμείνουν για πολλά χρόνια. Ο πρώτος αποκλεισμός ή για να είμαστε ακριβείς, περιορισμός στις κινήσεις κεφαλαίων, εδραιώθηκε με τις ουρές των πολιτών στις τράπεζες να είναι χαρακτηριστικός.

Το δημοψήφισμα έγινε και υπερψηφίστηκε η πρόταση της κυβέρνησης. Το «ΟΧΙ» στις προτάσεις των δανειστών πανηγυρίστηκε σε όλη τη χώρα. Λίγες μέρες μετά ο Τσίπρας το μετατρέπει σε «ΝΑΙ» και υπογράφει την χειρότερη συμφωνία από όλες. Μέσα Αυγούστου ψηφίζεται το Τρίτο Μνημόνιο, το Μνημόνιο των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποφεύγοντας προσωρινά το GRexit και την τυπική χρεοκοπία.

Τέλος Αυγούστου προκηρύσσονται εκλογές τις οποίες κερδίζει εκ νέου ο Τσίπρας. Τρεις εκλογικές αναμετρήσεις σε ένα χρόνο σε μια χρεοκοπημένη χώρα.

Τέσσερις μήνες μετά, οι παραγωγικές τάξεις είναι στο δρόμο μετά την παρουσίαση του προσχέδιου του ασφαλιστικού, οι αγρότες έχουν στήσει μπλόκα στους δρόμους, η αξιολόγηση καθυστερεί και η απειλή για την Σένγκεν είναι περισσότερο ισχυρή από ποτέ ενώ το χρηματιστήριο λειτουργεί πια σε επίπεδο δραχμής.

Προφανώς και δεν γίνεται καμιά αναφορά στο Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, αυτό ήταν «παλιά».

Το αποκορύφωμα όμως είναι η παρουσία του ΝΑΤΟ με Γερμανό αξιωματικό επικεφαλή για την φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων.

Χρόνια μας πολλά λοιπόν! Και του χρόνου…

 

 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ.ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ