Παρασκευή 29.05.2020 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Ο Ξένος και ο Ξενιστής…

27.03.2020 /

Της Βέρας Παύλου

Όλοι μιλούσαν για τον εχθρό που έρχεται «απ’έξω». Οι εγχώριοι για τους μετανάστες, οι Έλληνες για τους Τούρκους, οι Κινέζοι για τους Αμερικάνους, οι νησιώτες για τους Αθηναίους, οι ντόπιοι για τους ξένους και όλοι όσοι μιλούν για τους ρατσιστές, ναζιστές, φασίστες .Πάντα υπάρχει κάποιος –απτός να μας απειλήσει, Ο ΞΕΝΟΣ .

Μόνο που αυτή τη φορά η απειλή ήρθε από κει που δεν την περίμενε κανένας. Από έναν «ιό» επιθετικό, άγνωστο, μεταλλαγμένο κ αόρατο…Όσοι θεωρούν ότι έχουμε να κάνουμε με μία πανδημία από τις πολλές που αντιμετώπισε η ανθρωπότητα δεν βλέπουν το πιο βασικό. Η πανδημία «αναδύθηκε» μέσα από τον ίδιο τον τρόπο που ζούσαμε έως 31/12/2019. που ανακοινώθηκε ο ιός- ως Τομή. Ήτοι:
Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε ένα κατώφλι που οδηγεί ή στον γκρεμό ή σε μία νέα πραγματικότητα. Σε μία εποχή που εξαίρει την «ανάπτυξη» και τα «επιτεύγματα» που πατούν σε αλόγιστη κατανάλωση, κατάχρηση πηγών ενέργειας, σωρούς σκουπιδιών, μόλυνσης, αποψίλωσης δασών, υπέρογκης κτηνοτροφίας, αλιείας, καλλιέργειας με φυτοφάρμακα, χρήσης κινητών και κεραιών με ακτινοβολία, ρύπους βιομηχανίας σε ατέρμονη παραγωγή-κατανάλωση προϊόντων κατασκευασμένων από την διαφήμιση. Έως που η γη και το περιβάλλον «έσκασαν». Αφού μας προειδοποιούσαν καιρό με σεισμούς, τσουνάμι, καταστροφές, ασθένειες και θανάτους. Όσοι δεν ήθελαν να «δούνε» μιλούσαν για τους θανάτους της ηλικίας…Όσοι «άκουγαν» τη βοή του «κύματος» στη σιωπή ένοιωθαν ότι κάτι μεγάλο έρχεται. Που μπορεί να είναι καταστροφή ή ευκαιρία αναγέννησης.
Μέσα σε σεισμούς, λιμούς, καταποντισμούς ο ιός «μεταλλάχθηκε». Δεν θα σταθώ στις περιβαλλοντικές και βιολογικές αναλύσεις που έγιναν. Θα επικεντρώσω στην διάπραξη της ύβρεως που φέρει και τη Νέμεση.
Η απάντηση έρχεται μέσα από το «Πραγματικό» της Φύσης , το λακανικό Réel , εκείνο που δεν «παύει να μην γράφεται» και να επαναλαμβάνεται με την μορφή του «τυχαίου» που πέφτει στα κεφάλια μας. Αυτό το πραγματικό που διαπερνά και τα «σώματά μας» ταλαντώνεται εδώ και καιρό με τον παλμό του κύματος με μία σειρά από ευάλωτα σε αρρώστιες , συμπτώματα, κορμιά. Ο ιός έρχεται μέσα από εμάς τους ίδιους και τις κοινωνίες μας..
Ιατρικό, σωματικό, ψυχικό βρίσκονται σε ενότητα.Απέναντι στην ιατρικοποίηση ,επιστημονικοποίηση της ζωής μας που βλέπουμε σήμερα να ταυτίζεται πλήρως με τον πολιτικό λόγο που έχει «βιολογικοποιηθεί» , μπορούμε να σταθούμε «υποκειμενικά» με απόσταση βλέποντας την ενότητα Περιβάλλοντος, Γης, Σώματος,Ψυχής και τις δυνατότητες αλλαγής.
Ο «ιός» δίνει την δυνατότητα να «μεταλλαχθούμε» εσωτερικά και εξωτερικά. Εσωτερικά κατ’αρχήν μένοντας με τον εαυτό και τους οικείους μας και ταυτόχρονα σε μία νέα δικτύωση -σχέση με τους άλλους προς ένα νέο τρόπο ζωής λιτό, ουσιαστικό σε σύνδεση με τη φύση και το σώμα.
«Οι Θεοί κατοικούν στο Πραγματικό» .Ας τους ακούσουμε …
Το πραγματικό, το άρρητο, το άφατο έχει και μία δυνατότητα να συμβολοποιήσουμε. Εκεί εδράζεται το Κακό και το Καλό. Η Αγάπη και το Μίσος. Καταστροφή και Δημιουργία που βρίσκονται σε μία αέναη μετατροπή. Από το σκοτεινό, το μίσος, γεννιέται η αγάπη. Μέσα από την προσέγγιση της ψυχαναλύτριας Μέλανι Κλάιν για τη σχέση μητέρας βρέφους αλλά και μέσα από σύγχρονες φιλοσοφικές πολιτικές προσεγγίσεις όπως : Ο σκοτεινός Ντελέζ .
Ας ενεργοποιήσοουμε λοιπόν μέσα στο κύμα τις υποκειμενικές μας δυνατότητες να κινούμαστε και να αποφασίζουμε με σεβασμό στη φύση και στον άλλο δηλαδή στο σύνολο.Αυτό σηματοδοτεί ότι σεβόμαστε τις αποφάσεις των άλλων και της Πολιτείας αλλά και επιχειρούμε να κάνουμε τομή αλλάζοντάς τις στην υπερβολή τους.
Μέσα στο ιατρικοποιημένο και απόλυτα ψηφιοποιημένο περιβάλλον που προβάλλεται εδώ και καιρό έχουμε τη δυνατότητα , όπως έγραφα σε άρθρο μου το καλοκαίρι 2019 με αφορμή τον χρόνο από την φωτιά στο Μάτι και τίτλο Ακίνητοι στο μάτι του Κυκλώνα , μέσα από μία μικρή στάση -παύση «ακινησία», στιγμή της σιωπής όπου ακούμε κατά την μεσημβρία το πιο δυνατό τραγούδι των τζιτζικών …να αφήσουμε να αναδυθεί το Υποκείμενο. Που εδράζεται σε κάτι πρωταρχικό στο Σώμα και στη Φύση.
Η φυγή σε ένα ψηφιακό κόσμο αναπαράγει μια εικονική, διαμεσολαβημένη, κατοπτρική ζωή που εμποδίζει την ανάπτυξη υποκειμενικών δυνάμεων. Ποτέ η ανάπτυξη της τεχνολογίας δεν ήταν ουδέτερη.Η άποψη ότι μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε όπως θέλουμε δημιουργικά αποτελεί πλάνη. Ας αφήσουμε τις ψηφιακές περιηγήσεις και συνομιλίες ψηφιακής εικόνας για να «ακούσουμε» τη φωνή του άλλου. Μέσα μας και έξω μας, αρχίζοντας μια νέα δικτύωση με ουσιαστική πραγματική παρουσία, χρήση του σώματος, της φωνής, της αγάπης. Σε μία υπέροχη χώρα με ήλιο, φως, πλούτο αλιευτικό, ορεινό, παραγωγικό, ομορφιές, αρχαϊκή κληρονομιά, παράδοση Πόλης, Δημοκρατίας.
Αν λοιπόν από τη μία πλευρά καλούμαστε σήμερα να ακολουθήσουμε κάποιους όρους και κανόνες που θέτει η Πολιτεία μέσω όσων την επέλεξαν, ναι η Αντιγόνη μπορεί να αντέξει να μη θρηνήσει και να μη θάψει άμεσα τους νεκρούς της, να ακούσει τον Κρέοντα, από την άλλη πλευρά το υποκείμενο και η οριζόντια επικοινωνία μπορεί να θέσει σε «έλεγχο» αυτή την Πολιτεία που είμαστε εμείς οι ίδιοι , ήτοι ο Κρέοντας οφείλει να ακούσει εν ευθέτω χρόνο την Αντιγόνη…
Βέρα Παύλου