Κυριακή 17.11.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ : ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΜΟΙΑΣΩ

22.10.2019

Η Φινλανδία θεωρείται σήμερα η χώρα που έχει το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στην Ευρώπη. Oι φινλανδικές αρχές συνειδητοποίησαν τη σημασία της εκπαίδευσης για το μέλλον της χώρας ήδη από την δεκαετία του 60. Υπήρξε συναίνεση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων για την ανάγκη αναβάθμισης του εκπαιδευτικού συστήματος, και τα θεμέλια του σημερινού συστήματος εκπαίδευσης στη Φινλανδία χτίστηκαν τότε, με προσεκτικά βήματα. Το εκπαιδευτικό στη Φινλανδία είναι προϊόν μιας συζήτησης όλων των πολιτικών κομμάτων και των εμπλεκόμενων φορέων που κάθισαν γύρω από ένα τραπέζι και έθεσαν ανοιχτά τις απόψεις τους και κανένας δεν έμεινε απέξω . Οι μετέπειτα αλλαγές απλώς βελτίωσαν το σύστημα, βασιζόμενες στην έρευνα και στη παρακολούθηση των εξελίξεων
Το φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα δίνει μεγάλη σημασία στον εκπαιδευτικό και την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών γιατί ενδιαφέρεται πρωτίστως για το πώς διδάσκουν και πώς είναι μέσα στην τάξη. Γι’ αυτούς δεν έχει και τόση σημασία η οργάνωση της Διοίκησης αλλά αυτό που συμβαίνει μέσα στην τάξη. Αυτό μένει στο τέλος της μέρας. Η αλληλεπίδραση του δασκάλου με τον μαθητή.
Με όλες αυτές τις υπαρκτές συνθήκες που κάνουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα επιτυχημένο , έρχομαι στα καθ’ ημάς. Με αφορμή την πρόσκληση της Υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως προς όλα τα πολιτικά κόμματα ( και τους εμπλεκόμενους φορείς- θα ήθελα εγώ-) σκέφτομαι πόσο όλα αυτά, που έγιναν στη Φινλανδία , για το καλό των παιδιών και του τόπου, δεν μπορούν να γίνουν στην Ελλάδα; Γιατί θα γίνει( αν γίνει)διάλογος κωφών, θα γίνει «διάλογος» ,όπου ο καθένας θα έρθει να εκφωνήσει τις δικές του κομματικές θέσεις, θα φωνάζουν απ’ έξω οι συνδικαλιστές όχι στην αξιολόγηση και κάτω τα χέρια απ’ την Παιδεία. Έτσι γινόταν και έτσι θα γίνεται , φοβάμαι πολύ, στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, όπου η εκπαιδευτική πολιτική αλλάζει με κάθε πολιτική εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία , ή( ακόμη χειρότερα) με την εναλλαγή υπουργών στην ίδια κυβέρνηση. Έρχεται ο νέος Υπουργός να αλλάξει σε μια βδομάδα ό,τι ο προκάτοχός του εφάρμοζε, χωρίς γνώσεις ιδιαίτερες αλλά παρασυρόμενος από «συμβούλους» ή συνδικαλιστές του φίλιου χώρου του ή ακόμη χειρότερα αντικαθίσταται ο υπουργός , γιατί οι μεταρρυθμίσεις του «προκαλούν» αντιδράσεις στα χρηστά ήθη του τόπου. Έτσι η Δημόσια Εκπαίδευση θα είναι πάντα ο μεγάλος ασθενής. Ας ευχηθούμε το κάλεσμα σε διάλογο να καρποφορήσει. Για το καλό του τόπου.

Βάσω Κάκλα