Κυριακή 25.08.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Ακίνητοι στο Μάτι του Κυκλώνα

09.08.2019

Λένε πως όταν βρεθείς στη δίνη του κυκλώνα, το μάτι του είναι το σημείο όπου βρίσκεσαι στο απυρόβλητο. Ακίνητοι αφουγκραζόμαστε αυτό που θέλει να μας πει η τρέλα της φύσης, του πραγματικού.Ας ακούσουμε.

Η ώρα της μεσημβρίας , από την ανθρωπολογία έως την μυθολογία και την λογοτεχνία είναι η ώρα των δαιμόνων, των νεράιδων και των νυμφών . Οι δαίμονες, ως επιστροφή των νεκρών, για τον Γάλλο ανθρωπολόγο –μελετητή  Roger Caillois,εμφανίζονται  ορμητικά κάτι να μας υποδείξουν ,διαλύοντας το σύμπαν και αποσυνδέοντας τους εγκαθιδρυμένους θεσμούς. Κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά . . Την  ώρα του πιο δυνατού τραγουδιού των τζιτζικιών , της κάψας του μεσημεριού, στην πιο κάθετη στιγμή του ήλιου κρύβονται οι πιο σκοτεινές δυνάμεις..Η  θύελλα αυτή του πνεύματος έρχεται να υποδείξει ότι κάτι τελειώνει και κάτι χρειάζεται επιτακτικά σε συμπυκνωμένους χωρόχρονους να αρχίσει. Θάνατος και ζωή αναμιγνύονται, κάτω και πάνω κόσμος γίνονται ένα.

Η αρχέγονα καταστροφική φωτιά στο Μάτι της Αττικής ξεκίνησε καθ’όλα την ώρα της Μεσημβρίας. Λίγο μετά τις 12 , στο μέσο του καλοκαιριού. Ο δαιμονισμένος αέρας που όμοιό του δεν είχαν ξαναδεί όσοι ήταν στην πρωτεύουσα εκείνη τη μέρα σήκωνε τασάκια, καρέκλες, ξερίζωνε δέντρα και έριχνε κάτω ανθρώπους. Η φωτιά από την Κινέττα , εξακοντίστηκε στο Μάτι, σημαίνον ως προς όλα του. Ως προς το όνομά του, την απολύτως άναρχη δόμησή του, τις απότομες βραχώδεις παραλίες με χτισμένα ξενοδοχεία – σπίτια και πλήθος κόσμου κάθε χρόνο.  Η κάψα της μεσημβρίας έγινε κάψα της φωτιάς που μας πήρε και μας σήκωσε. Όσοι έχουν αίσθηση μέτρου και γνωρίζουν τις αστείρευτες δυνάμεις, καλές και κακές, της φύσης, έφυγαν έγκαιρα.Οι υπόλοιποι ίσως δεν φανταζόντουσαν ότι είμαστε τόσο ευάλωτοι μπροστά στον θάνατο. Όπως ήθελαν να τον αγνοούν και οι κρατικοί ιθύνοντες, εκείνης της περιόδου αλλά και των προηγούμενων χρόνων. Η αναμονή ακραίων καιρικών φαινομένων απαγορεύει ολιγωρίες και διακοπές των αξιωματούχων όπως και η πυκνή δόμηση των περιοχών στα Μεσόγεια απαιτούσε εδώ και χρόνια προληπτική δασοπροστασία και ασκήσεις διάσωσης. Ευθύνες πανταχόθεν.

Τι να μας λένε άραγε οι δαίμονες ερημώνοντας ολόκληρη περιοχή, θανατώντας μια εκατοντάδα ανθρώπων σε λίγες ώρες και συνεχίζοντας όλη την επόμενη χρονιά με ένα κύμα ασθενειών και θανάτων; Ίσως ότι κάτι δεν κάνουμε καθόλου καλά. Διαπράττουμε ύβρι, καταστρέφοντας με πλαστικά, μόλυνση,ασυλλόγιστη κατανάλωση, το περιβάλλον. Και όχι μόνο .Υποτασσόμαστε στο κέρδος. Το 2010 η Ελλάδα μπήκε σε μία κατάρρευση μετά από μία φαντασιακή περίοδο οικονομικής φούσκας που ξεκίνησε το 1980 . Εύκολος πλουτισμός, πολυτελείς οικοδομές, δάνεια ,αυτοκίνητα, επιδοτήσεις και χέρσα γη.  Μία χώρα που αναπτύχθηκε σαν καρκίνωμα ενώ έχει όλες τις δυνατότητες μιας ήπιας παραγωγής , μιας όμορφης καθημερινής ζωής με τον ήλιο, τον ήπιο τουρισμό, τα προϊόντα της, τα ποδήλατά της. Το 2015 μας δόθηκε μια ευκαιρία μοναδική στα παγκόσμια χρονικά να κάνουμε την τομή, μια νέα αρχή, με άλλους τρόπους.Αποανάπτυξης και λιτής ζωής.Με νέες μεθόδους εγχώριας ήπιας παραγωγής, πνευματική ανάπτυξη , άμεση δημοκρατία στους θεσμούς. Τίποτα δεν έγινε.Ακολουθήσαμε την πεπατημένη υιοθετώντας κάθε μέτρο των αδηφάγων αγορών.

Τα επιδόματα ,τα κονδύλια, τα αυτοκίνητα ξανά ,τα ψεύδη, σα να μη καταλάβαμε τίποτα. Όλο το αποκλεισμένο δυναμικό  μιας τραυματικής ιστορίας που φέρουμε πίσω από την κατασκευασμένη ευτυχία της κατανάλωσης ήρθε στην επιφάνεια με την πυρκαγιά στο Μάτι..Μας έφερε για πολλοστή φορά αντιμέτωπους με την  απόλυτη αδυναμία μας αλλά και με την ιστορία μας που είναι γεμάτη τραυματικές μάχες και πολέμους που νομίζουμε ότι έχουμε αφήσει πίσω.Μάχες που εκδραματίζονται με ορμή σε σύγχρονες τραγωδίες.

 

Απομένει να ακούσουμε την καταστροφή ως δυνατότητα νέας αρχής.Ο παλαιός κόσμος «πέφτει» με κρότο και ας στοχαστούμε όλοι από την μια πλευρά την ιστορία του τόπου μας, αφετέρου το νέο που χρειάζεται να οικοδομήσουμε. Αν όχι, η καταστροφή θα συνεχιστεί.Ας  μείνουμε για λίγο ακίνητοι στο Μάτι του Κυκλώνα.

Στη μνήμη Δημητρίου Παύλου, αποθανόντος 23/7/2019

Βέρα Παύλου