Κυριακή 25.08.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Το νου μας και ανατολικά…

31.08.2015

Του Κωνσταντίνου Αντ. Κρεμμύδα

Ελάχιστα ή καθόλου το τελευταίο διάστημα και κυρίως ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης δεν έχουν αναφερθεί στην προεκλογική ατζέντα οι κίνδυνοι στον ευαίσθητο χώρο των θαλάσσιων συνόρων με την Τουρκία  που πιθανόν να παρουσιαστούν από την παρατεταμένη χαλαρού ύφους κυβερνησιμότητα  που χαρακτηρίζεται από τις αλλεπάλληλες εκλογές. Προφανώς η χώρα δεν παρουσιάζει εικόνα πλήρους πολιτικής αστάθειας ωστόσο η πυκνότητα και η σοβαρότητα των οικονομικών προβλημάτων έχουν φέρει σε δεύτερη μοίρα, φαινομενικά τουλάχιστον, την ανάδειξη και την ολιστική αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων.

Παραδοσιακά η Τουρκία δημιουργεί θέματα και οξύνει καταστάσεις όταν η χώρα μας θεωρητικά ή ουσιαστικά χαρακτηρίζεται από προβλήματα στην διοίκηση ή βρίσκεται σε φάση επώδυνων κυβερνητικών εναλλαγών  ενώ ταυτόχρονα τα θερμά επεισόδια παρουσιάζουν μια φαινομενική δεκαετή περιοδικότητα. Μπορούμε να αναφερθούμε μετά την εισβολή της Κύπρου το 1974 ,στην κρίση του ΧΟΡΑ το 1976 , στην κρίση του ΣΙΣΜΙΚ το 1987, στην κρίση των Ιμίων το 1996 και σε δεκάδες άλλα μικροεπεισόδια  με τελευταίο την παρουσία του BARBANTOS κατά την διάρκεια των ερευνητικών προσπαθειών της Κύπρου για την εξεύρεση και  άντληση υδρογονανθράκων.

Στρατηγικός και αντικειμενικός σκοπός της Τουρκίας ήταν και είναι η παραίτηση της ελληνικής πλευράς από τα κυριαρχικά δικαιώματα της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με την επίσημη θέση του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών και πραγματικά έτσι είναι, η Τουρκία εγκαινίασε μια συστηματική πολιτική αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων σε βάρος της κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των διεθνών αρμοδιοτήτων της Ελλάδας στον θαλάσσιο, νησιωτικό και εναέριο χώρο από τις αρχές του 1970 με οξείς παρεμβάσεις, όπως αναφέρθηκαν παραπάνω, που θα μπορούσαν να έχουν ανεξέλεγκτες και οδυνηρές εξελίξεις όπως η επέμβαση και η κατοχή στην Κύπρο.

Πάντα σύμφωνα με το Ελληνικό ΥΠΕΞ, σκοπός της  τουρκικής πολιτικής έναντι της Ελλάδας ήταν και είναι η μεταβολή του εδαφικού status quo, που προβλέπεται σε διεθνείς συνθήκες, με κεντρικό άξονα τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης, καθώς και του νομικού καθεστώτος στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο που πηγάζει από το διεθνές δίκαιο και  το ισχύον δίκαιο της θάλασσας. Η αρχή έγινε με την αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας αλλά πλέον συνεχίζεται έντονα με την διεκδίκηση ΑΟΖ  για την εκμετάλλευση των πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίων και υδρογονανθράκων. Το σημαντικό για την Άγκυρα είναι ότι η επεκτατική της πολιτική ξεπερνά τους όρους αυτοσυντήρησης του κράτους και διατηρείται σταθερά ξέχωρα και άσχετα με τους ηγέτες της και τα καθεστώτα που τη διοικούν.

Στην παρούσα φάση τρεις είναι οι λόγοι που εντείνουν την ανησυχία και τον προβληματισμό για την πιθανή αύξηση της έντασης της επεκτατικής εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας και δημιουργία συνθηκών ύπαρξης θερμού επεισοδίου:

  • Η γιγάντωση της στρατιωτικής δομής του ISIS καθώς και η εδραίωση του καθεστώτος των τζιχαντιστών στην Μέση Ανατολή.
  • Το μεγάλο και ανεξέλεγκτο μεταναστευτικό κύμα που δημιουργείται από τις διώξεις των τζιχαντιστών αλλά και γενικότερα από την εμπόλεμη αναστάτωση των χωρών της Μέσης Ανατολής. Κανείς δεν  εξασφαλίζει ότι τζιχαντιστές , πράκτορες κλπ ,δεν εισέρχονται στη χώρα μας και με ποιους σκοπούς και δεν κινδυνολογώ.
  • Η έντονη οικονομική αστάθεια που υπάρχει στην χώρα μας και η αδυναμία σωστής αντιμετώπισης της μετανάστευσης.

Προφανώς οι πιέσεις θα ήταν εντονότερες αν δεν εντασσόμασταν σε ευρείες και μεγάλες συμμαχικές ομάδες όπως η Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Ωστόσο  οι κίνδυνοι ελλοχεύουν.

Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν ,οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας ,ειδικά τούτη τη στιγμή που η χώρα ασθενεί και πιθανό να χρειαστεί και περισσότερος χρόνος για την κυβερνητική σταθεροποίηση, να ομονοούν σε ένα ελάχιστο επίπεδο επικοινωνίας για την αντιμετώπιση πιθανών αποσταθεροποιητικών ενεργειών ακόμη και θερμών επεισοδίων.

Η Άγκυρα μπορεί να είναι ένας καλός γείτονας αλλά πάντα είναι στο μυαλό της να κλέψει ένα «μήλο από τον κήπο σου».