Τρίτη 16.07.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Πικρές διαπιστώσεις

07.06.2016

2010-2016, από μνημόνιο σε μνημόνιο, από μέτρα σε μέτρα, από περικοπή σε περικοπή, από την  καταστροφή στην απελπισία και από την ευδαιμονία στην απόλυτη φτωχοποίηση. Έξι χρόνια τώρα, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών πληρώνουν τις αχαλίνωτες πολιτικές παροχών των παχιών αγελάδων. Και αν του Θόδωρου  Πάγκαλου τα λόγια ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε» μπορεί να ακούγονται υπερβολικά, είναι σίγουρο όμως, ότι λίγο ως πολύ, η ελληνική κοινωνία ωφελήθηκε σε οικονομικό επίπεδο όλα τα προηγούμενα χρόνια.

 Ποιος είναι ο λόγος όμως που η Ελλάδα έχει αποτύχει στην οικονομική ανάκαμψη με βάση την εφαρμογή των μνημονίων, όταν οι άλλες χώρες πέτυχαν σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό και τουλάχιστον έφυγαν από τον σφικτό εναγκαλισμό των μνημονίων και έχουν την δυνατότητα να απορροφούν όλα τα ευνοϊκά μέτρα του οικονομικού διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

 Οι απόψεις διίστανται. Κάποιοι πιστεύουν  ότι η εφαρμογή των μνημονίων έβαλε σε τάξη τα οικονομικά της χώρας. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι η βίαια προσαρμογή κατέστρεψε την ελληνική ιδιωτική οικονομία και πτώχευσε τα ελληνικά νοικοκυριά.

 Ωστόσο όμως υπάρχει ταύτιση απόψεων στο ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχιστεί  η μαζική και οριζόντια εφαρμογή μέτρων λιτότητας, ότι απαιτείται η διαμόρφωση  εθνικού στρατηγικού αναπτυξιακού σχεδίου με την ισχύ «παραγωγικού συμβολαίου» και τέλος να υπάρξει  η αποσαφήνιση της βιωσιμότητας του χρέους για το οποίο δεν διίστανται οι απόψεις μόνο στην Ελλάδα αλλά κυρίως υπάρχει διχογνωμία μεταξύ των δανειστών της Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ με το τελευταίο να επιμένει στο κούρεμα, από ασφαλή θέση βεβαίως, καθώς έχει τις μικρότερες επισφάλειες ενώ το μεγαλύτερο μέρος των χρεών της χώρας μας βρίσκεται στα χέρια των κρατών της Ε.Ε.

Σε ότι αφορά την διαχείριση της οικονομικής κρίση , ο Τσίπρας εγκλωβίστηκε στην προεκλογική του ρητορική χάνοντας πολύτιμο χρόνο στην «ντεμέκ» διαπραγμάτευση που θα έλεγαν και τα καρντάσια στη Θεσσαλονίκη. Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό αφού μετά από ένα συντριπτικό «ΟΧΙ» σε ένα αχρείαστο δημοψήφισμα, πήγαμε σε ένα μεγαλοπρεπές τρίτο μνημόνιο με  κλειστές τράπεζες. Η οικονομία επανήλθε στην πρότερη τραγική  κατάσταση του καλοκαιριού 2012 με το GRexit να πλανάται όχι πια στον αέρα αλλά να αποτελεί επίσημη πρόταση αρκετών χωρών της Ε.Ε.

 Προφανώς η κυβέρνηση  δεν υπερασπίζεται  μισθούς και συντάξεις όταν οριζοντιώνει όλα τα φορολογικά μέτρα. Προφανώς δεν διασφάλισε την οικονομική σταθερότητα για να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητα των ιδιωτικών επιχειρήσεων με αποτέλεσμα τα συνεχή λουκέτα και  την αδυναμία καταβολής υποχρεώσεων. Προφανώς και δεν προωθεί την εξυγίανση και τον εκσυγχρονισμό του πελατειακού κράτους αλλά αντιθέτως κάνει οτιδήποτε δυνατό για την διόγκωση του κράτους ενώ «βασιλεύει», για να χρησιμοποιήσουμε επίκαιρο όρο, η γραφειοκρατία και η αναποτελεσματικότητα του δημοσίου. 

 Ποια είναι η αλήθεια  όμως για το χρέος; Είναι δεδομένο ότι ένα δραστικό κούρεμα στα επίπεδα του PSI δεν θα ήταν καθόλου ευκαταφρόνητο. Μάλλον η κυβέρνηση θα το πανηγύριζε με τον ίδιο εκκωφαντικό τρόπο που αποδοκίμαζε το PSI των «προδοτών, άλλων, προηγούμενων, μερκελιστών, μειοδοτών, γερμανόφιλων  και λοιπών προσδιορισμών» Σαμαραβενιζέλων. Ωστόσο  η διαδικασία κουρέματος έχει αποκλειστεί από παντού και το μόνο που εξετάζεται είναι επιμήκυνση σε περισσότερα χρόνια με χαμηλό και σταθερό  επιτόκιο και επιπλέον να συνδεθεί με μια ρήτρα ανάπτυξης.Μια ακόμη μεγάλη αλήθεια η οποία υποδαυλίζει την όποια αναπτυξιακή προσπάθεια είναι η κακή κατάσταση των τραπεζών. Οι ελληνικές τράπεζες με όρους πραγματικών κεφαλαίων δεν έχουν λεφτά. Τα capital controls και η αναξιοπιστία  έχουν ελαχιστοποιήσει τα κεφάλαια των τραπεζών και οι ανακεφαλοποιήσεις δεν λύνουν το  πρόβλημα με αποτέλεσμα  κανένας αναπτυξιακός νόμος να μη μπορεί να αποδώσει ανάπτυξη χωρίς ρευστότητα.  Με μηδενικά δανειακά κεφάλαια και μηδενική δανειακή ρευστότητα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα είναι αδύνατο να χρηματοδοτήσει την ελληνική οικονομία.

 Ανάλογα επικίνδυνος είναι ο δρόμος εφαρμογής του τρίτου μνημονίου ,η μη ολοκλήρωση του οποίου σχεδόν ενεργοποιεί το τέταρτο μνημόνιο, το γνωστό και ως «κόφτη». Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζήτησε ισοδύναμα αλλά αυτά πλέον δεν υπάρχουν και δυστυχώς προώθησε το πλέον φορομπηχτικό σύστημα φορολόγησης  και το πλέον εισφοροεισπρακτικό ασφαλιστικό για τη δημοσιονομική προσαρμογή για την επίτευξη των πλεονασμάτων. Λόγος για ανάπτυξη πουθενά , παρά μόνο υπερφορολόγηση και εξόντωση της ιδιωτικής οικονομία .Το τρίτο μνημόνιο καταλήγει με μαθηματική ακρίβεια σε αποτυχία και σε νέα μέτρα.

 Η Ελλάδα συνεχίζει να ακολουθεί τον δρόμο των δανεικών και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται και διαιωνίζεται. Το σπιράλ της χρεοκοπίας δε σταματά πουθενά. Δυστυχώς είναι νομοτέλεια να αποτύχουμε και πάλι.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ