Μια αποκάλυψη που δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Θεσσαλίας έκανε ο δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου, μιλώντας στη Ραδιοφωνική Λέσχη Τρικάλων.
Όπως ανέφερε, η περίφημη συμφωνία με τους Ολλανδούς μελετητές φαίνεται πως σκόνταψε από την αρχή στο βασικότερο πρόβλημα: δεν υπήρχαν διαθέσιμες οι απαραίτητες μελέτες και τα επικαιροποιημένα υδρομετρικά δεδομένα πάνω στα οποία θα μπορούσαν να στηριχθούν οι νέες μελέτες.
Και κάπως έτσι, η υπόθεση άρχισε να μοιάζει με τη γνωστή ιστορία όπου όλοι περιμένουν από κάποιον άλλον να έχει κάνει τη δουλειά.
Οι παλιές μελέτες είτε δεν υπήρχαν είτε βασίζονταν σε δεδομένα δεκαπενταετίας και πλέον, ενώ σε περιπτώσεις όπως το Μουζάκι υπήρχαν στοιχεία που προέρχονταν από τη ΔΕΗ.
Μόνο που η ΔΕΗ, όπως εξήγησε ο Τάσος Τέλλογλου, είναι πλέον ιδιωτική εταιρεία και θεωρεί τα συγκεκριμένα στοιχεία περιουσιακά της δεδομένα.
Με απλά λόγια: οι Ολλανδοί ζητούσαν την πρώτη ύλη για να κάνουν τη δουλειά και το ελληνικό Δημόσιο δεν μπορούσε να τους την παραδώσει.
Και εδώ αρχίζει το πραγματικό παράδοξο.
Η σύμβαση προέβλεπε ότι το ελληνικό Δημόσιο θα παρείχε τα απαραίτητα στοιχεία. Όμως, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο δημοσιογράφος, το Δημόσιο τελικά δεν ήταν σε θέση να τα παράσχει.
Ο Τέλογλου ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός για την εικόνα που προκύπτει από την υπόθεση.
Όπως είπε, το ελληνικό Δημόσιο «δεν ήξερε τι ακριβώς υπογράφει», ενώ πιθανότατα ούτε οι Ολλανδοί γνώριζαν πλήρως τι είχαν απέναντί τους.
Το αποτέλεσμα;
Η εταιρεία που είχε αναλάβει τη μελέτη έκλεισε τα γραφεία της στη Λάρισα και απομάκρυνε το προσωπικό της ήδη από τον Ιανουάριο του 2026, σύμφωνα με όσα αποκάλυψε ο δημοσιογράφος.
Και ενώ η εμπλοκή υπήρχε εδώ και μήνες, η υπόθεση φαίνεται πως τώρα περνά στο επόμενο στάδιο, με τους Ολλανδούς να διεκδικούν περίπου 2,5 εκατ. ευρώ από το ελληνικό Δημόσιο.
Η αρχική σύμβαση, όπως αναφέρθηκε, ήταν περίπου 7 εκατ. ευρώ, ενώ οι εργασίες που φαίνεται να πραγματοποιήθηκαν έφτασαν περίπου τα 3,8 εκατ. ευρώ.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο η σύμβαση.
Είναι ότι μαζί της φαίνεται να έχουν μείνει στον αέρα και τα μεγάλα έργα που εδώ και χρόνια ακούμε ότι θα θωρακίσουν τη Θεσσαλία.
Ο Τέλογλου ξεκαθάρισε ότι σε περιφερειακό επίπεδο έχουν γίνει κάποιες παρεμβάσεις, όπως καθαρισμοί και διανοίξεις καναλιών.
Τα μεγάλα έργα, όμως, που απαιτούν κεντρική κρατική παρέμβαση, δεν έχουν προχωρήσει.
Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό σημείο της υπόθεσης.
Γιατί μετά τον Daniel ακούσαμε πολλές φορές ότι η Θεσσαλία θα θωρακιστεί απέναντι σε ένα νέο ακραίο πλημμυρικό φαινόμενο.
Τώρα πληροφορούμαστε ότι ο βασικός σχεδιασμός για τα έργα αυτά σκάλωσε στην έλλειψη των απαραίτητων στοιχείων και μελετών.
Το ερώτημα που μένει είναι απλό:
Πώς υπογράφεται μια σύμβαση εκατομμυρίων για τον σχεδιασμό της αντιπλημμυρικής προστασίας μιας ολόκληρης περιοχής, όταν δεν έχει εξασφαλιστεί προηγουμένως η πρόσβαση στα απαραίτητα δεδομένα;
Και ακόμη περισσότερο:
Πώς παρουσιάζεται στη Θεσσαλία ότι το σχέδιο προχωρά, όταν οι ίδιοι οι μελετητές φαίνεται να ανακαλύπτουν στην πορεία ότι δεν έχουν την πρώτη ύλη για να το ολοκληρώσουν;
Όπως το έθεσε χαρακτηριστικά ο Τέλογλου, «αυτά τα θέματα έπρεπε να έχουν απαντηθεί πριν την υπογραφή της σύμβασης, όχι μετά».
Και κάπως έτσι η Θεσσαλία, μετά τις πλημμύρες, τις εξαγγελίες και τις υποσχέσεις για έργα θωράκισης, βρίσκεται μπροστά σε μια μάλλον δυσάρεστη διαπίστωση:
Οι μελέτες δεν προχώρησαν, οι Ολλανδοί έφυγαν και τα μεγάλα έργα εξακολουθούν να περιμένουν.
Το νερό, πάντως, δεν περιμένει κανέναν.
