Δεν πέρασε ένας μήνας από την προκλητική αποφυλάκιση του ιδιοκτήτη της “Βιολάντα” και τα γεγονότα, δυστυχώς, επιβεβαιώνουν τις δυσοίωνες προβλέψεις. Η εργοδοτική ασυδοσία στην επιχείρηση ” προς τη δόξα τραβά “.
Τις τελευταίες μέρες ήρθαν στην επιφάνεια :
– Απολύσεις εργαζομένων, οι οποίοι στις δικαστικές αρχές κατέθεσαν για οσμή αερίου τις μέρες πριν τη φονική έκρηξη
– Ένδικες καταθέσεις συγγενών των θυμάτων για αλλοίωση στοιχείων στον τόπο του εγκλήματος, μετά την έκρηξη
– Κλίμα εκφοβισμού από την εργοδοσία μέσα στο χώρο δουλειάς
– Απειλές τις εταιρείας για ” άσκηση κάθε νόμιμου δικαιώματος” – με δημόσια μάλιστα ανακοίνωση- σε οποιονδήποτε κάνει λόγο και αναφορά στα παραπάνω τεκταινόμενα
Πρακτικές που ήταν, άλλωστε, καθεστώς στην κατά τα άλλα ” επιχείρηση πρότυπο ” της Βιολάντα και πριν το έγκλημα( απαγόρευση στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων να έρθει σε επαφή με εργαζόμενους, ευθείς απειλές για απόλυση σε όσους γραφτούν στο συνδικάτο, κλήση της αστυνομίας όταν τα συνδικάτα βρισκόταν στις πύλες του εργοστασίου κ.α.)
Που συνεχίστηκαν και μετά ( καθυστέρηση σε πληρωμές μισθών, εξώθηση εργαζομένων σε παραίτηση) και πληθαίνουν τώρα, ιδιαίτερα μετά την απελευθέρωση του ιδιοκτήτη. Λες και δεν υπήρχαν νεκροί, λες και δεν έγινε έγκλημα!
Πώς να είναι άλλωστε με όλα αυτά πιστευτοί οι ισχυρισμοί της εργοδοσίας για ” αναληθή δημοσιεύματα περί απολύσεων” ; Ποιός πιστεύει μια εταιρεία που ακόμη και μετά τα πορίσματα, τις καταθεσεις κλπ , που επιβεβαιωνουν το προδιαγεγραμμένο του εγκλήματος, υποστηρίζει οτι όλα δούλευαν “ρολόι” στο χώρο της;
Μπροστά στις νέες εξελίξεις προβάλει πιο επίκαιρο και αδυσώπητο το ερώτημα: Ποιός αφήνει ελεύθερο και ασύδοτο το συγκεκριμένο εργοδότη; Γιατί η δημοκρατία σταματά στις πυλες της Βιολάντα και κάθε Βιολάντα; Γιατί εντός των τειχών των εργοστασίων ισχύει ο νόμος της βαρβαρότητας;
Φυσικά και το οικονομικό σύστημα της εκμετάλλευσης, που στηρίζεται στην εγκληματική πολιτική του κέρδους, που θυσιάζει στο βωμού του την ανθρώπινη ζωή, είναι το υπόβαθρο. Όμως δε στέκεται από μόνο του , δεν αιωρείται ” μεταφυσικα” και ” αόρατα” πάνω από εργοδότες να τους ” ευλογεί ” ή πάνω από εργαζόμενους για να τους στελνει στο ” πυρ το εξώτερο “.
Έχει έδραση μέσα στην κοινωνία με θεσμούς κι ανθρώπους- με ονοματεπώνυμο- να το υπηρετούν
Έχει κυβερνήσεις- πολιτικό προσωπικό– κάθε απόχρωσης που ψήφισαν την κατάργηση του 8ωρου , της σταθερής εργασίας, προώθησα κάθε λογής εργοδοτικές παρεμβάσεις στο χρόνο εργασίας , που τσακίζουν τη ζωή, τους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων, εκμηδενίζουν κάτω και από τα όρια, τα μέτρα υγείας και ασφάλειας.
Και δεν είναι μόνο οι νεο- φιλελεύθερες κυβερνήσεις, όπως της ΝΔ και του Μητσοτάκη- αλλά και οι σοσιαλδημοκρατικές όπως του ΠΑΣΟΚ παλιότερα και του ΣΥΡΙΖΑ- Τσίπρα, που άνοιξαν φαρδιά πλατιά το δρόμο για τον εργασιακό μεσαίωνα. Όλοι τους είτε ως κυβέρνηση, είτε ως βολική αντιπολίτευση ο ένας έκοβε κι ο άλλος έραβε και επέκτεινε ότι αντεργατικό του άφησε ο προηγούμενος. Για να έχει συνέχεια το αστικό κράτος όπως υπερυφανεύονται
Και ας μη καμωνονται τους φιλεργατικους κι ευαίσθητους εκεί στο ΠΑΣΟΚ , κάνοντας μικροπολιτική. Πέρα από το αμαρτωλό τους παρελθόν, τα πρόσφατα γεγονότα λένε πως τα πρώτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στα Τρίκαλα, εξέφρασαν ανοιχτά τη συμπαράστασή τους στον ιδιοκτήτη της ” Βιολάντα ” , τις μετες μετα το εγκλημα, με κάποιους απ’ αυτούς να εμφανίζονται κι έξω από τα δικαστήρια προς έμπρακτη στήριξη!
Έχει, επίσης, το σύστημα της εκμετάλλευσης, ως κύριο στήριγμα, το αστικό κράτος! Ένα κράτος επιλεκτικά ικανό κι ευαίσθητο στο να διώκει στο “πι και φι” Τις εργατικές κινητοποιήσεις και την αγωνιστική δράση, ενώ από την άλλη “να βγάζει στον αφρό” την εργοδοσία! Με τρανταχτό παράδειγμα την απελευθέρωση από το αποκαλούμενο ” κράτος δικαιου” του ιδιοκτήτη της Βιολάντα. Ένα κράτος που εχει αποσαρθρώσει κάθε ελεγκτικό μηχανισμό προστασίας του εργαζόμενου, που δίνει άδειες ασφάλειας λειτουργίας εργοστασίων καλή πίστη των ιδιοκτητών και κάνει εκ των υστέρων δειγματοληπτικους ελέγχους, στο όνομα της παράκαμψης της γραφειοκρατία και της προώθησης της ” επιχειρηματικοτητας”
Αξιοποιώντας τις περιφερειακές και δημοτικές αρχές να υλοποιούν στην πράξη αυτή την πολιτική, ακολουθώντας πιστά την κεντρική πολιτική γραμμή στο όνομα της ” τόνωσης της τοπικής αγοράς, της τοπικής ανάπτυξης’ κ.α χιλιοειπομενα
Έτσι λογίζουν τις ζωές των εργατών : Εξάλειψη της γραφειοκρατίας και αναπτυξιακές προοπτικές και κέρδη για τους λίγους! Νεκροί, σακατεμενοι και ματωμένα μεροκαματα για την εργατική τάξη.
Αποδεικνύεται για πολλοστή φορά πως η αντιλαϊκή πολιτική και η πολυδιαφημιζόμενη ανάπτυξη με τις «σύγχρονες» μονάδες κατεργα , πάνε χέρι χέρι , έχοντας τη σφραγίδα από τους θεσμούς του εχθρικού για το λαό αστικού κράτους.
Η μοναδική ελπίδα είναι το δυναμωμα του αγώνα των εργαζομένων ,σε όλους τους χώρους δουλειάς, μέσα απο το οργανωμένο ταξικό εργατικό κίνημα, για την οργάνωση των εργαζομένων στα συνδικάτα, για τη λειτουργία επιτροπών υγιεινή ς κι ασφαλειας στους χώρους δουλειάς, για την τήρηση όλων των μέτρων ασφάλειας
Να δυναμώσει η οργάνωση μέσα στον τόπο δουλειάς, αυτό είναι το τείχος προστασίας, απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία για την προστασία της ζωής μας απέναντι στο αδυσώπητο κυνήγι της εντατικοποίησης, του κέρδους, της εκμετάλλευσης
Ταυτόχρονα, αξιοποιώντας τον οργανωμένο αγώνα με κάθε μορφή , ώστε να απαντηθούν πλήρως, με σαφήνεια και ολοκληρωτικά, χωρίς καμία συγκάλυψη , όλα τα κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με τα αίτια του εργοδοτικού εγκλήματος στη Βιολάντα και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες .
Το ΚΚΕ σ’ αυτή την προοπτική κατέθεσε τις δυνάμεις του και θα συνεχίσει αταλάντευτα και στο μελλον. Αυτή είναι η πραγματική τιμή στη μνήμη των θυμάτων της Βιολάντα.
