Η τακτική του «κάτσε λίγο πίσω να πέσει το θέμα» και αποφυλακίζεσαι είναι ο κανόνας, σε μια χώρα που όταν πιστεύεις έστω και για λίγο στους θεσμούς αυτής, τότε έρχεται μετά από λίγο και σε πετάει στον γκρεμό.

Μετά από μια σειρά αιτήσεων αποφυλάκισης, ο δολοφόνος της μητέρας μου Σταυρούλας Μπουκοβάλα, της Αγάπης Μπουνόβα, της Βασιλικής Σκαμπαρδώνη, της Αναστασίας Νάσιου και της Ελένης Κατσαρού, αποφασίστηκε ότι από εδώ και πέρα θα κυκλοφορεί ελεύθερος, ανάμεσά μας. Πέμπτη κατατέθηκε το αίτημα, σήμερα Τρίτη αποφυλακίζεται. Οι άνθρωποι της Βιολάντα στις 26/1/2026 μας κατέστρεψαν τη ζωή, τώρα με την απελευθέρωση του ιδιοκτήτη της Βιολάντα έως τη δίκη, ήρθαν να μας ρίξουν και τη χαριστική βολή. Αυτοί οι άνθρωποι που καταδίκασαν σε θάνατο τους δικούς μας ανθρώπους, οι οποίοι θα βρίσκονται ισόβια στο χώμα. Οι γυναίκες, που ήταν όλες μια παρέα, τις έστειλε ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης παρέα, όχι απλά στον θάνατο αλλά στην πλήρη απανθράκωση. Έπειτα οργανώθηκαν και τα περιβόητα χειροκροτήματα, που ήρθαν οι φίλοι, η οικογένεια, οι κουμπάροι, ο διευθυντής-ανιψιός να χειροκροτήσουν την επιτυχημένη δολοφονία των δικών μας ανθρώπων, δίχως καμία ντροπή!

Δεν μπορούμε να καταλάβουμε το σκεπτικό πίσω από αυτή την απόφαση, έπειτα από δύο απορρίψεις και μία απόρριψη ένστασης. Σήμερα γύρισαν όλα, μα πώς; Αφού δεν υπάρχει κάποιο επιπλέον στοιχείο, το αντίθετο μάλιστα. Στην πραγματικότητα τα λεγόμενα του ανακριτή και των δικαστικών λειτουργών βρίσκονται ακόμη σε ισχύ, δεν μεταβλήθηκε κάτι ώστε να έχουμε μια τέτοια απόφαση. Από σήμερα λοιπόν, 1/9/2026, δεν βρίσκεται κανένας προφυλακισμένος για το έγκλημα της Βιολάντα, ούτε ο απόλυτος υπεύθυνος ιδιοκτήτης της εταιρείας, ούτε ο διευθυντής-ανιψιός, ούτε ο δεύτερος διευθυντής, ούτε ο τεχνικός ασφαλείας. Συγχαρητήρια. Στην επικείμενη δίκη μπορούμε να έχουμε πλέον κάποια ελπίδα; Όχι.

Παρόλο που η δικογραφία είναι ογκώδης και περιέχει ξεκάθαρες ενδείξεις για ενδεχόμενο δόλο, υπάρχουν γραπτά έγγραφα και μαρτυρίες που δείχνουν ότι γνώριζε τους κινδύνους και γνώριζε ότι υπήρχε πραγματικός κίνδυνος για ανθρώπινες ζωές.

Οι δικαστικοί λειτουργοί, στην απορριπτική του Ιουνίου, είχαν κρίνει ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να επηρεάσει την υπόθεση ή να τελέσει παρόμοιες πράξεις. Όπως και η αποφυλάκιση του ιδιοκτήτη αλλά και του διευθυντή-ανιψιού ήταν λάθος! Η στάση που διατηρούσαν, η ίδια αναλγησία που υπήρχε όσο λειτουργούσε το εργοστάσιο, δεν έχει αλλάξει ούτε σήμερα, πίσω από τις κλειστές πόρτες: καταπάτηση του νόμου για οικονομικό συμφέρον, καθημερινός κίνδυνος για τους εργαζόμενους, απαξίωση των εργαζομένων, πίεση προς τους εργαζομένους, μη καταβολή του νόμιμου μισθού, εξαναγκασμοί σε παραίτηση, εκφοβισμός σε όσους εργαζόμενους κατέθεσαν την αλήθεια ενώπιον των ανακριτικών λειτουργών. Για αυτούς, φαίνεται ότι μετρούσε και μετράει μόνο η παραγωγή μπισκότων. Η γνώση του κινδύνου και των παρανομιών είναι δεδομένη. Τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα και συντριπτικά.

Ο ιδιοκτήτης της Βιολάντα υποστηρίζει πως δεν ήξερε και πως δεν θα μπορούσε να ήξερε.

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι γνώριζε προβλήματα και συγκεκριμένα για τη διαρροή από τον Μάιο του 2025. Ακόμα πιο πίσω: γνώριζε ότι το δίκτυο ήταν ακατάλληλο ήδη από το 2007. Όταν τοποθετήθηκαν οι σωληνώσεις στο χώμα, ο ίδιος ήταν παρών και είχε ενεργό ρόλο. Ο υδραυλικός που τις τοποθέτησε τού είπε το πρωτόκολλο. Ο Τζιωρτζιώτης δεν το δέχτηκε. Δίπλα στις σωληνώσεις αερίου τοποθετήθηκε καλώδιο ρεύματος. Ακόμα και ένα παιδί καταλαβαίνει πόσο επικίνδυνο είναι αυτό.

Ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης γνώριζε τις παρανομίες. Έβλεπε κάθε μέρα ανθρώπους να δουλεύουν εκεί και δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό. Την ίδια ώρα επισκεπτόταν σχολεία και παρουσίαζε την επιχείρησή του ως «πρότυπη».

Ένας απλός άνθρωπος δεν θα έφτιαχνε παράνομες και επικίνδυνες εγκαταστάσεις. Και αν τις έφτιαχνε, θα τις διόρθωνε αργότερα. Ο ιδιοκτήτης της Βιολάντα δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. Έχει πάθος με το να γλιτώνει χρήματα. Αυτό προκύπτει από τις καταθέσεις και από τα ίδια τα στοιχεία. Οι δικαστικοί λειτουργοί στην απόρριψη της αίτησης του Ιουνίου μίλησαν για «παζαρέματα» σε όλα τα επίπεδα.

Υπάρχει και ρεπορτάζ του Τάσου Τέλλογλου: ως διευθύνων σύμβουλος της Βιολάντα και της Vitafree ελέγχθηκε για παράνομη διακίνηση βιομηχανικού υγραερίου, με σκοπό να κερδίσει τη διαφορά φόρου (360 ευρώ τον τόνο). Όλα τα κέρδη μετράνε, νόμιμα ή παράνομα. Οι εκπτώσεις στα μέτρα ασφαλείας εις βάρος των εργαζομένων ήταν καθολικός κανόνας. Τα στοιχεία δείχνουν ότι αποδέχθηκε τον κίνδυνο της έκρηξης. Γνώριζε πολύ καλά την κατάσταση με πολλούς τρόπους. Δεν πήρε κανένα ουσιαστικό μέτρο για να προστατέψει τους ανθρώπους που δούλευαν εκεί όλο το 24ωρο.

Αυτός ο άνθρωπος παραμένει διευθύνων σύμβουλος της Βιολάντα και θα συνεχίσει να διευθύνει. Η διοίκηση και το προσωπικό δεν έχουν μεταβληθεί. Αυτοί οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να διευθύνουν την ίδια εταιρεία. Αυτοί οι άνθρωποι που ακόμη δηλώνουν πως έχουν «πρότυπη επιχείρηση»! Την ίδια ώρα που το κεντρικό εργοστάσιο παραμένει ακόμη σφραγισμένο, φανταστείτε το μέγεθος της παρανομίας.

Προσωπικά δεσμεύομαι ότι δεν θα σταματήσω να μάχομαι εναντίον αυτών των υπάνθρωπων , όλες οι παρανομίες τους οι οποίες είναι πολλές θα βγουν όλες στο φως, έως το τέλος.

Όλοι μαζί θα αγωνιστούμε, έως το τέλος, ώστε να τιμήσουμε τους δικούς μας ανθρώπους.

Πραγματική δικαίωση για εμάς δεν υφίσταται, διότι εμείς δεν θα ξανααντικρύσουμε ποτέ τους ανθρώπους μας. Η μάχη θα δοθεί για τη Σταυρούλα Μπουκοβάλα, την Αναστασία Νάσιου, την Ελένη Κατσαρού, την Αγάπη Μπουνόβα και τη Βασιλική Σκαμπαρδώνη. Το ελάχιστο για την τιμή των ανθρώπων μας είναι η καθολική εφαρμογή των νόμων. Όσοι δεν τον εφάρμοσαν στο παρελθόν και όσοι δεν θα τον εφαρμόσουν μελλοντικά, δεν θα παραμείνουν ατιμώρητοι. Δεν ζητάμε εκδίκηση, ζητάμε Δικαιοσύνη. Ζητάμε να λειτουργήσουν επιτέλους οι θεσμοί”.