Ο Θανάσης Σουρτζής λέει στα «ΝΕΑ»: «Στο κεφάλι μου έχω τον χάρτη της Κεντρικής Εύβοιας. Ξέρω κάθε σπιθαμή»
Υπάρχουν οι άνθρωποι που από δόλο ή από αμέλεια βάζουν τους θερινούς μήνες φωτιές και υπάρχει και ο Θανάσης Σουρτζής, ο 72χρονος εθελοντής πυροφύλακας, από ένα χωριό της Κεντρικής Εύβοιας, την Ατταλη, ο οποίος κάθε πρωί στις 7 καβαλάει το μηχανάκι του – με δικά του έξοδα – για να διανύσει μια ανηφορική απόσταση 10 χιλιομέτρων ώσπου να φτάσει στο αυτοσχέδιο πυροφυλάκιό του, στα 760 μ. υψόμετρο, το οποίο έχει στήσει λίγο πάνω από το χωριό Πλατάνα κάτω από ένα δέντρο.

«Εκεί που φυλάω είναι όλο πέτρα και ζεματάει ο τόπος. Κάθομαι κάτω από ένα μικρό ελατάκι. Εχθές ζορίστηκα πολύ με τη ζέστη. Κάθε πέντε λεπτά γέμιζα το καπέλο μου νερό και το έριχνα στο κεφάλι» λέει στα «ΝΕΑ» πριν αρχίσει να περιγράφει πώς έσωσε προ ημερών το χωριό Κοντοδεσπότι από ξέσπασμα πυρκαγιάς.

«Το 1994 πρωτολειτούργησε το φυλάκιο και πήγα ως πυροφύλακας. Απέκτησα τεράστια εμπειρία. Το κεφάλι μου είναι σαν χάρτης της Κεντρικής Εύβοιας. Αποφάσισα να πάω πυροφύλακας εθελοντικά μήπως και περισώσουμε κάτι σε αυτόν τον τόπο. Τώρα δέκα μέρες είμαι πάνω συνεχώς. Μας έχουν βάλει στόχο. Εγώ έχω ασύρματο, έχω κιάλια, είμαι οργανωμένος. Η πρώτη μου κίνηση φέτος ήταν αυτή που έδωσα πολύ σύντομα τη φωτιά στο Κοντοδεσπότι μέσω του ασυρμάτου στην Πυροσβεστική στη Χαλκίδα. Ενημέρωσα αμέσως. Και έτσι τη μαζέψαμε αμέσως. Μέχρι και τον Οκτώβριο είναι επικίνδυνα, οπότε θα είμαστε εδώ. Τα βράδια μαζεύονται πέντε-έξι άτομα. Το πρωί είμαι εγώ μέχρι και το απόγευμα αργά».

Πρότυπο για τους νέους
Οπως ο ίδιος αναφέρει, θα ήθελε να ακολουθούσαν όλοι το παράδειγμά του, αν και δεν είναι λίγα τα νέα παιδιά του χωριού που τον έχουν πρότυπο και τα οποία μιλούν για έναν άνθρωπο που, πέραν όλων των άλλων, άνοιξε μόνος του 28 χιλιόμετρα ορειβατικό μονοπάτι για τους λάτρεις του εναλλακτικού τουρισμού.

«Κοντά σε μένα έχουν ευαισθητοποιηθεί και νέοι χωριανοί κι έρχονται για νυχτερινές βάρδιες. Αγαπώ πολύ το μέρος, έχω ρίξει πολλή δουλειά χωρίς να έχω κάποιο συμφέρον, απλώς θέλω να βλέπω κόσμο στον τόπο μου. Και όταν έρχεται ο κόσμος, να βλέπει πράσινο και όχι αποκαΐδια» σημειώνει ο 72χρονος που, ως φαίνεται, έχει μυήσει και τους απογόνους του στο μαγικό σύμπαν του εθελοντισμού και της προσφοράς.

in.gr