Πέμπτη 19.05.2022 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

AΓΡΥΠΝΙΑ, 40,1 ΑΛΚΟΟΛΙΚΩΝ ΒΑΘΜΩΝ

12.04.2022

( ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΥΠΗΡΞΕ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ)

Του Χρήστου Γκίμτσα

Α. ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ , ΛΟΙΠΟΝ
Με κρατάς μέσα σου νεκρό και άταφο,
σαν φωτογραφία σε κορνίζα
πάνω σε παλαιομοδίτικο κομοδίνο.
Όχι γιατί με θέλεις ακόμα,
η πως δήθεν φοβάσαι την μοναξιά σου,
αλλά γιατί θέλεις να εκδικηθείς
τα τρία όχι που σου είπα:
Ένα για την προδοσία σου,
ένα γιατί δεν έμαθες να αγαπάς,
και ένα για τις ανεκπλήρωτες αναμονές μου.
Αποφάσισε, λοιπόν:
Η θα με κηδέψεις και θα λυτρωθώ,
η θα σαπίσεις μαζί με το πτώμα
Που κουβαλάς μέσα σου.

Β. Η ΒΙΑΙΗ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ
Όταν με ξύπνησαν,
κοιμόμουν στην αγκαλιά της
σε δωμάτιο φτηνού ξενοδοχείου.
χωρίς όνομα και διεύθυνση.
Όλα ήταν έτοιμα
για την αναχώρηση, μου είπαν.
Τα χαρτιά όλα συμπληρωμένα.
Πόσα χρόνια έζησα πραγματικά,
αιτία ταξιδιού,
ο κατάλογος των αμαρτιών μου.
Ακόμα και το ύψος της ποινής
που με περιμένει.
Προσπάθησα να πάρω κάτι μαζί μου.
Κάποιες αναμνήσεις,
μερικά οικογενειακά δράματα,
τους έρωτές μου, τέτοιες ιστορίες.
Η εντολή, ήταν σαφής:
Χωρίς αποσκευές και ρούχα.
Χαμογέλασα. Ηδη ήμουν γυμνός
στην αγκαλιά της.
Προσπάθησα να την αποχαιρετήσω,
αλλά με πρόλαβε.
Εκεί που πας, εκεί βρίσκομαι
και σε περιμένω, μου είπε.
Στην κόλαση ζω,
από την στιγμή που έφυγες.
Μόνο που το κατάλαβα αργά.
γιατί στην κόλαση είχα μπει,
aπό την πόρτα του παράδεισου.