Παρασκευή 23.08.2019 ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Η οπισθοδρόμηση μέσω Βρυξελλών

10.12.2018

Μ​​εγάλη θα είναι η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στο Ευρωκοινοβούλιο και την Κομισιόν μετά τις ευρωεκλογές. Αυτό εξελίσσεται στο πλέον κρίσιμο θέμα για την πορεία της Ευρώπης και τις αποφάσεις που θα ληφθούν (ή ενδεχομένως δεν θα ληφθούν) για την επιβίωση και το μέλλον, οικονομικό και γεωπολιτικό, της Γηραιάς Ηπείρου. Τόσο ο συσχετισμός των δυνάμεων μεταξύ των νέων ευρωβουλευτών, όσο κυρίως ο αριθμός των επιτρόπων που δεν θα είναι και τόσο ταυτισμένοι με το ευρωπαϊκό όραμα κατά την επόμενη θητεία της Κομισιόν, δείχνουν ότι τα πράγματα μπορεί να εξελιχθούν πολύ δυσκολότερα. Την αβέβαιη εικόνα για την επόμενη ημέρα της Ευρώπης επιτείνουν, παράλληλα, η έναρξη της διαδοχής της Αγκελα Μέρκελ και η ραγδαία πτώση της δημοτικότητας του Εμανουέλ Μακρόν. Το 2019 θα είναι, λοιπόν, πολύ διαφορετικό σε σύγκριση με τον χρόνο που φεύγει σε τρεις εβδομάδες. Και αυτό δεν αφορά μόνο το διαζύγιο με τη Βρετανία.

Η μεγάλη οπισθοδρόμηση μπορεί να προέλθει πρωτίστως από την άνοδο των αντιευρωπαϊκών δυνάμεων στις κάλπες του προσεχούς Μαΐου και από εκεί και πέρα να πάρουν οι αρνητικές εξελίξεις τη μορφή χιονοστιβάδας. Μπορεί να φανταστεί κανείς τι μπορεί να συμβεί εάν το κόμμα της Μαρί Λεπέν αναδειχθεί πρώτο με διαφορά στην εκλογική αναμέτρηση; Μπορεί κανείς να αναλογιστεί τι μπορεί να συμβεί εάν οι δυνάμεις των εθνικιστών και των λαϊκιστών αυξήσουν εντυπωσιακά τα ποσοστά τους;

Εάν, για παράδειγμα, κερδίσουν ποσοστά 30 με 40% πανευρωπαικά; Ακραίο; Ισως ναι. Αλλά γιατί, δεν συνέβη στην Ιταλία; Η πολιτική εικόνα μεταβάλλεται θεαματικά και αυτό δεν αφορά μόνο τη Ρώμη ή το Λονδίνο.

Αφορά και τους δύο ισχυρότερους εταίρους, το Βερολίνο και το Παρίσι. Και αντικατοπτρίζεται σαφώς στις Βρυξέλλες, που αποτελούν άλλωστε την κοινή πολιτική συνισταμένη και τον κεντρικό μηχανισμό προώθησης της ενοποίησης. Εκεί που ενδεχομένως δημιουργείται τώρα και το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Αποτελεί κοινή εκτίμηση ότι στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου η αλλαγή θα είναι εκτεταμένη. Η πτώση των Χριστιανοδημοκρατών είναι αξιοσημείωτη ακόμη και στη Γερμανία και αυτό λέει πολλά. Οπως δυστυχώς, ακόμη περισσότερο, η συρρίκνωση των δυνάμεων της άλλοτε πανίσχυρης Σοσιαλδημοκρατίας, που είναι επιταχυνόμενη στα περισσότερα κράτη-μέλη, με εξαίρεση τη Βρετανία που τώρα θα είναι εκτός. Με ενισχυμένες όμως σημαντικά τις αντιευρωπαϊκές δυνάμεις στο επόμενο Ευρωκοινοβούλιο, το πιθανότερο είναι ότι θα μπλοκαριστούν κατευθύνσεις, οδηγίες και αποφάσεις σχετικά με την περαιτέρω οικονομική ενοποίηση, με την άμυνα, την ασφάλεια και φυσικά το μεταναστευτικό πρόβλημα.

Μία τεράστια οπισθοχώρηση. Η Ευρώπη θα είναι σαν να γυρίζει ανάποδα στην Ιστορία.

Σε ένα τόσο αβέβαιο περιβάλλον και σε ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης, η οποία θα έχει διχάσει τους πολίτες στην εκλογική σύγκρουση, το πιθανότερο είναι επίσης ότι δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει παραγωγικά και η καρδιά των ευρωπαϊκών αποφάσεων, που είναι η Κομισιόν. Το πιο εμβληματικό δηλαδή και ισχυρό υπερεθνικό όργανο, με ρόλο τεράστιας σημασίας για την κοινή πρόοδο. Εκτός του επιβαρυμένου πολιτικά κλίματος, υπάρχουν ακόμη δύο κρίσιμα θέματα για την Κομισιόν:

Το πρώτο, ποιος θα είναι ο νέος πρόεδρος που θα αντικαταστήσει τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Ο πρόεδρος της Κομισιόν εκλέγεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τα αποτελέσματα των εκλογών συνεπώς και ο νέος συσχετισμός των δυνάμεων θα παίξουν τον καθοριστικό ρόλο σε αυτό το κορυφαίο ζήτημα.

Το δεύτερο, ότι οι επίτροποι δεν προσδιορίζονται σε υπερεθνικό επίπεδο, αντιθέτως διορίζονται απ’ ευθείας από τις εθνικές κυβερνήσεις λίγους μήνες μετά τις ευρωεκλογές. Αυτό σημαίνει ότι ο συσχετισμός των δυνάμεων θα αλλάξει αναμφισβήτητα και στην ίδια την Κομισιόν, καθώς τα τελευταία πέντε χρόνια εξελέγησαν ακροδεξιές και εθνικιστικές κυβερνήσεις σε ουκ ολίγα κράτη-μέλη. Η Κομισιόν, που είναι το μοτέρ για την ενοποίηση, δεν θα είναι δηλαδή ενοποιημένη σε αυτό το κολοσσιαίο θέμα!

Πηγή: kathimerini.gr